Dnīca. XIX. pꝰ trinitatis Sermo. iiii.

qͣſi petēs veīaꝫ qꝛ impoſſibile eſt aliqͥd anobis fierr ſine aliqͦ defectu vel in oꝑe vl̓in cogitacōne. Ex iſta rōe de ꝑſona deuota d̓t ſcripta Come eiꝰ ſic̄ elate palmaꝝnigre qͣſi coruꝰ. Can. v. Come .i. cogitationes qͣſi elate .i. folia palmaꝝ q̄ ſūt recteq̄ ſgnificāt ꝙ oīa bona q̄ faciūt attribuūtdeo dicendo. Dn̄e ſi qͥd boni feci a te eſtqꝛ ex ꝑte mea cogitacōes ⁊ opera nigraſūt ex defectibꝰ qͣſi coruꝰ. Senectꝰ peccati mortͣlis capillos nigros facit albos dicūt qͥdā pctīs aſſueti ſtatī ⁊ ſi ego peccaui dd̓ etiā peccauit. Si ego cecidi tl̓is ſāctus etiā cecidit. ego ieiuno ⁊ facio elemoſinā facio ſic ⁊ ſic ⁊ nō ille. Ecce cogitationes albas pctōꝝ qͥ nō cognoſcūt ꝓpriosdefectꝰ ex p̄ſumpcōne. De iſtaʸ p̄ſumptione legit Luce xviij. De qͦdam hoīe quireputabat eſſe ſanctus qui dicebat. Deꝰgr̄as ago tibi. qꝛ nō ſū ſic ceteri hoīm raptores iniuſti adulteri velut etiaꝫ hͨ publicanꝰ Ieiuno bis in ſabbato. Iſte habebat capillos albos. Stulte egit ⁊ coramdeo laudabat ſe ⁊ totus erat canus in ſenō cognoſcens aliqͣꝫ defectū. Ita acciditvobis ꝙ qn̄ vadatis ad cōfitendū. Aliqͥdicūt pr̄ interrogate me qꝛ non recordorde aliqͣ peccato ⁊ mentiunt pͥmo. Sꝫ ſi cōfeſſor interrogaret qͥd de vicina vr̄a nonſolū dicerent peccata mortalia ſꝫ etiaꝫ venialia Om̄s eſtis cani non cognoſcentesꝓprios defectꝰ Signū eſt male vite habeve cogitacōes albas ſcꝫ laudādo vel conmendando ſe Id̓o apl̓s renouamini ⁊cͣ.Dico ꝙ ſcd̓s defectꝰ eſt obduratio ſenſuum ſcꝫ qn̄ viſus ingroſſat̉ ⁊ indiget vitreis. Itē auditus non audit nec olfactꝰſentit. Idem de guſtu ⁊ tactu. Ratio naturalis huōres em̄ groſſi habundāt in antiqͥs ⁊ obdurat ſenſus auctoritas Dixitille miles qn̄ inu̓itabat̉ a dauid. Octogenarius ſū nūqͥd vigent ſenſus mei ad diſcernendū ſuaue vel amarū aut delectaripōt ſeruum tuum cibꝰ ⁊ potus vl̓ audirepoſſum vltra voces cantoꝝ atqꝫ cātatri

cū. ij. Regū. xix. Modo videamꝰ ſi pctm̄inducit iſtu defectū in aīa. Dico ꝙ ꝑſoneque viuūt in peccatis ita habēt ſenſus aīeobſtruſos ꝙ nichil ſentiūt de malis aīe ſꝫde malis corporis ymo bene ſentiunt. verbi gratia. Si homo vadit ꝑ viā diſcalciatus ſtatim ſentiet ſpineā ⁊cͣ. Sed qn̄ vadilis ad diuinos ꝓ ſanitate ac ſi poſſentdare ſanitate ⁊ dyabolꝰ ꝑtrāſijt cū lancea aīaꝫ vr̄am. vos nō ſentitis ⁊ ſic malacorꝑis ſtatim ſētitis ſꝫ nō aīe. Si aliquisfur iret ꝑ villā furando ſtatim vos ſentiretis. Et ſuſtinetis diuinum notoriū ⁊cͣ.Et nō ſentitis iſtud peccatum/ ſufficit vtira dei deſcenderet ſuper vos. Item ſi inſcutellis inueniat lapillus infra dētes ſtatim ſentit. Sed qn̄ tenetis in ore ſaxummagnum iurando ⁊ blaſphemā do nō ſentitis vel ꝓximū diffamando. Ecce quomodo peccatū facit perdere ſentimentū.¶ Dico tercō ꝙ tercius defectꝰ qͣꝫ adducit ſenectus eſt corruptio ſiue corugatiopellis Iuueuis habet pellem leuem ⁊ planam in facie in manibꝰ. Senes ꝟo totaꝫrugatam. Ratio naturalis qꝛ iuuenis eſtcarnoſus ⁊ replet pellem. ſꝫ in ſenibꝰ carominuit̉. Id̓o pellis rugat̉ Id̓o iob qn̄ dicebatur ſibi ꝙ erat iuuenis ip̄e oſtendēsoppoſitū dicebat. Ruge mee teſtimonium dicūt ꝯtra me Iob. xvj. Sic qn̄ ꝑſona ſtat in bona vita in gr̄a anima eſt iuuenis ⁊ piguis plana pellis anime eſt ꝯuerſatio exterior ⁊ ſicut pellis cooꝑit carnēſanguinē ⁊ oſſa ita ꝯuerſatio. Perſonaem̄ bona ſancta ⁊ virtuoſa talis eſt qualēoſtendit ſe extra. qualis in domo talis invico qualis in abſcondito talis in publico. Si dicit aliquis ꝙ ſit humilis ipſe eſthumilis. Si ſe oſtendat pauperem ad extra talis eſt in corde. Ide de caſtitate abſtinentia pn̄ia patientia. diligentia totumeſt plana pellis. Sed peccatum facit rugare pellē conuerſationis. Quando enimhomo cadit in peccatum verecundatur.