Dnica xix pꝰ trinita. ſermo primus
ſanctꝰ Thomas ꝙ illud conſiliū ē inſtrumentū neceſſariū vt refrigeret̉ amor diuiciaꝝ ⁊ ꝑueniat̉ ad ꝑfectōeꝫ caritatis.Conſiliū eſt etiā de caſtitate vn̄ dr̄. ſunteunuchi qui caſtrauerūt ſeip̄os ꝓpt̓ regnū celoꝝ. Math̓. xix. Itē Gladio diſcretōs demꝰ abſcindere om̄s occaſiōespctī recedēdo a mala ſocietate q̄ ē occaſio mali. nā nō bibere vinū forte. nō cōedere carnes. nō ducere vxore ſunt inſtrumeta ad hoc vtilia vt ſubicitis carnalibꝰdelectacōnibꝰ. Cor hoīs in ſolo creatoredelectet̉. Itē fugere dignitates p̄lacōesꝯſiliū ē. Math̓. xx. Si qͥs vult int̓ vosmaior fieri. fiat miniſter vr̄ ⁊cͣ̄. Perfectiō gͦ xp̄iana plus ſtet in obẜuancia mandatoꝝ dei qͣꝫ ꝯſilioꝝ. Anctas. Finis p̄cepti ē caritas. jͣ. ad Thi. j. Alia aucͣtasē ip̄ius Dauid in pͣs. c. xviij. Om̄is ꝯſumacōis vidi fine .i. ꝑfectōis. latū mandatū tuū nimis. ¶ Secundū iſtā ꝯdicōemmādata ſunt d̓uo ſolū. Sicut em̄ duabꝰtibijs ambulamꝰ Ita in ſcītate vite duabus mādatis ambulamꝰ q̄ ſunt. Diliges dn̄m deū tuū ex toto corde tuo. ⁊ extota aīa tua. ⁊ ex tota mēte tua Hoc eſtmaximū ⁊ primū p̄ceptū. ſcd̓m āt ē ſimile huic. diliges ꝓximū tuum ſicut teip̄m.In hijs duobus mādatis vniuerſa lexpedet ⁊ ꝓph̓e. gͦ ſi fiat q̄ſtio qͦt ſunt mandata. Rn̄deo ſi loqͥmur de mandatis inquātū ſūt increm̄tū p̄mioꝝ. dico ꝙ duoſunt. ¶ Quinta ꝯdicō mandatoꝝ eſt ꝙſunt regula ⁊ nor ma vite. Qui vult regere vitā ſuā ẜm intellectū naturale ſolū vl̓ ẜm ſenſualitatē. vl̓ ẜm ꝯſuetudinēmalā alioꝝ. vl̓ pr̄ie vt de foris vl̓ ferijsin diebꝰ feſtiuis. deficiet ⁊ peccabit. Et ſidicat rex pͥuilegiat ⁊cͣ. ſolucō ¶ Rex nonp̄t diſpenſare ꝯtra dei mandata ⁊cͣ. Id̓od̓t xp̄s. Si vis ad vitā ingredi ẜua mādata Math̓. xix. Nō em̄ dicit. ẜua inclīacōes. vl̓ ẜua ꝯſuetudīes. Et iuxta iſtamꝯdicōꝫ nō ē niſi vnicū p̄ceptū. ſic̄ nec ī to
to corꝑe nō ē niſi vnū caput. a quo ꝓcedit tota gubernatio hoīs. qꝛ ibi ſunt om̄sſenſus ⁊ iudiciū rōis ⁊ imaginatio. ⁊ ſictota regula moralis vite reducit̉ ad vnicū p̄ceptū qd̓ eſt. Oīa q̄cūqꝫ vultis vtfaciāt vob̓ hoīes ⁊ vos facite illis hec ēlex ⁊ ꝓphete. Math̓. vij. Si hahbes ẜuitores ⁊ inimicos. n̄ vis ꝙ ẜuitores vadātad loq̄ndum vl̓ habeat ꝯſilia cū eis. velꝙ recurrāt ad eos in ſuis neceſſitatibꝰ tedeſpecto. Iō nō vadas ad vicia ⁊cͣ. Itēnō velles ꝙ ẜuitores tui loq̄rent̉ maluꝫde te. Iō nō ſumas nomē dei tui inuanū.Itē vis ꝙ ẜuitores tni. qͥbꝰ das ꝓuiſione ẜuiāt tibi. Iō tu in dn̄ica ẜuias dn̄otuo. Itē ſi vis vt filij tui honorent te. tuhonora ꝑntes ⁊ ſic de alijs. pꝫ ꝙ iſtud p̄ceptū eſt caput alioꝝ. d̓ iſto d̓t thema. ſic̄mādatū dedit mihi pr̄ ſic facio. Deo gͣ.¶ Dn̄ica. xix. pꝰ feſtū ſcē t̓nita. ẜmo. jͣ.Scendēs iheſus ī nauiculam trāſfretauit⁊veīt in ciuitatē ſuā. Uerbūiſtd̓ hēt̉ origialit̓. Math̓. ix. Et r̄citatīeī euāgelio hodierno. Itē ẜmo ī pn̄ti eritde euāgelio hꝰ dn̄ice. ⁊ hēbimꝰ mediāte dei gr̄a ml̓tas bonas doctrīas ſpeculatiuas ad illuīacōeꝫ intellectꝰ ⁊ moralesad nr̄am inſtructōꝫ vite. Salutet̉ ꝟgo.In ſācto euāgelio hodierno declarat triamagͣ de dn̄o ⁊ ſaluatore nr̄o ¶ Primopn̄tia gr̄oſa. ¶ Scd̓o demēcia copioſa.¶ Tercio potēcia ꝟtuoſa. In hijs tribꝰſtat totū euāgeliū hodiernū ⁊ d̓ pͥmo ſcꝫd̓ pn̄cia gr̄oſa qꝛ gr̄oſe ſe on̄dit in qͣdā ciuitate de hͦ d̓t the. Aſcēdēs ih̓us ⁊cͣ. Inqͣ .ſ. deſiderabat. Eqͦ xp̄s incepit p̄dicarenoluit qͥeſce̓ ī vna cītate ſeu ī vna villa.ſic̄ ſol nō qͥeſcit exqͦ orit̉. qꝛ ſi qͥeſcere invna ꝑte n̄ illūiarꝫ ī al̓a. nec caleface̓t necfructificarꝫ. ita d̓ xp̄o qͥ veīt ad illūiand̓ ī