dn̄ica xvii poſt tritatis. Sermo

mandata dei ſunt¶ In ornamentū animeIn firmamentuꝫ gracie.¶ In oꝑacōnem meritorum.¶ In crementum premioꝝ¶ In regimen vite. Et ẜm hoc diuerſimode ꝯputantur. ¶ Scd̓m primā condicōem ſunt innumerabilia. ¶ Scd̓mvero ſecundā ſunt in magno numero¶ Scd̓m terciā ſunt in paruo numero.¶ Scd̓m quartā in paruiſſimo numero¶ Scd̓m quintā in nullo numero ſuntqꝛ nō eſt niſi vnū. de quo dicit theā. Sicut mandatū dedit mihi pater ſic facio.¶ Dico primo ꝙ debemus nos regerein ornamentū anime. quādo ſcꝫ in hacvita gubernat ſe ⁊ regit ẜm dei mandata ⁊ non ẜm ꝓpria ſentimēta vel inclinacōes. vel ẜm malā ꝯſuetudineꝫ alioruꝫTūc anima ornatur p̄ceptis dei. Declaracō. Anima enī iam ꝑ creacōneꝫ habetmaioreꝫ pulchritudine qͣꝫ aliqua creatura corꝑalis. Racō qꝛ eſt ad ymaginemdei qua non habet ſol neqꝫ luna ⁊cͣ. Sieī ymago imꝑatorꝭ picta ſit ita pulchraqͣꝫto magꝭ aīa a ſancta trinitate picta adymagine ſuaꝫ niſi ex peccatis fiat nigra.Sicut pulchra mulier qn̄ macl̓aret eētturpis. ita aīa ex peccatis. Sꝫ qn̄ ſuperpulchritudineꝫ aīe venit ornatus obſeruācie mādatoꝝ dei. tunc eſt inextimabil̓pulchritudīs. Sicut de regina de ſe pulcherrima qn̄ ornatur veſtimētis aureis.annulis ⁊ corona. efficit̉ pulchrior. Itade anima intm̄ ꝙ ſi poſſetis eā videre ⁊cͣnec mō dū eſt in corde ip̄amet videt ſuam pulchritudinē. Sꝫ qn̄ egreditur decorꝑe videt. Aucͣtas. Si ignoras te. opulcherrima inter mulieres egredere ſcꝫde corꝑe ⁊ videbis tuā pulchritudineꝫCanti. jͣ. ẜm iſtā condicōeꝫ mādata ſūtinnumerabilia. vt capilli qui ſunt ad ornamentū mulierū ẜm apl̓m prīa ad Corinth̓. xj. Intm̄ ꝙ nullus doctor ſeu ma

giſter poſſet ſcire omīa mandata que ſūtin veteri teſtamēto ⁊ nouo. in decretis.decretalibus. Clemētinis ⁊cͣ. ¶ Diceretaliqͥs gͦ ſuꝑflua ſunt exqͦ non poſſunt ſciri.Dico ꝙ non ſunt ſuꝑflua. qꝛ licet capilli mulieꝝ ſint innumerabiles nō ſunt tn̄ſuꝑflui. ymmo dant ſibi ornatū. Ita dep̄ceptis. Ideo dauid. Multiplicati ſūtſcilꝫ precepta ſuꝑ capillos capitis mei.Iteꝫ diceret aliqͥs quō gͦ poterūt ſeruari ſi neſciūtur. Dico ꝙ bene. Illud quodtu ſcis vel credis eſſe mandatuꝫ dei ſerua illud nec facias cōtra. Alia auteꝫ mādata ſi habes caritateꝫ omnia ſeruantura te. Auguſtinus dicit. Quicqͥd patet ⁊quitquid latet in diuinis codicibꝰ totumtenet qui caritateꝫ ſeruat in moribꝰ. Sigͦ fiat queſtio. Quot ſunt mandata deiin omnibus libris. Rn̄deo ſi volumusloqui de mandatis ẜm quod ſunt in ornamentū anime innumerabilia ſunt.¶ Secunda condicō mādatoruꝫ eſt ꝙ ſūtin firmamentū gracie. Ecce quō qꝛ tamdiu homo ſtat in gracia dei. qͣꝫdiu ſeruateius mandata. Racō qꝛ gracia dei nō ꝑditur niſi ex peccato mortali. Si vnꝰ homo haberet omnia peccata venialia mundi ꝓpterea non ꝑderet graciam dei. Etquādo dicunt alique gloſe ꝙ multa peccata venialia equiualent peccato mortali. Non eſt verum loquendo equiparanter vel per equiualentiā. Quia ſi omniapeccata venialia ponerentur in vna parte ſtatere. ⁊ vnum mortale ex alia parteplus ponderaret mortale peccatū. Sedbene diſpoſitiue venialia equipollent vnimortali peccato. quia faciunt hominemcadere ī mortale. Ego inuenio ꝙ homopoteſt peccare in ſuꝑbia. auaricia. luxuriaet tamen non erit peccatuꝫ mortale ſꝫ veniale. Ideo ſeptem peccata non dicunt̉mortalia. ſꝫ capitalia. ꝟbi gracia. ſi aliqͥsſuperbiat qꝛ vadit ornatus ⁊cͣ. non eſtpeccatum mortale. ſed veniale. Sed fitQꝘ Q iiij