Dn̄ica. XVII. pꝰ trinitatis Sermo. III.
ſanguinis effuſionē ⁊ ꝙ voluit ſuſpendiin ligno crucis ne aliqͥs ſibi credēs ⁊ obediens ſuſpendat̉ in furca inferni. Idē d̓tfides ꝙ ſurrexit die tercia indutus mātello glorie ⁊cͣ. Itē ꝙ modo ē ſuꝑ oēs celos regnās ⁊ ſuꝑ omnē creaturā Itē eſtindutꝰ de albo qͣlibet die in hoſtia cōſecͣta. Ecce quō fides declarat qͦs ⁊ qͣlis eſtdeus oportet gͦ habere credencia articuloꝝ ad cognoſcēdū deū. Id̓o apl̓s. Credere enī oportet accedente ad deū qꝛ eſt⁊ ꝙ inqͥrentibꝰ ſe remunerator ſit. Adheb̓. xi. Si gͦ vis deū cognoſcere ꝑ fideꝫ.oportet te ſcire. Credo in deū in qͣ continent̉ articuli fidei ⁊ dicere qͦlibet mane ⁊ſero cū ꝓteſtacōne. Sicut miles qͥ facitregi homagiū. Id̓o dd̓. Credidi ſcꝫ corde. ꝓpter ꝙ locutꝰ ſū in ore. Ego aūt humiliatus ſū nimis ī corpore. Ecce pͥmūgradū. ¶ Scd̓s eſt reuerēcia diuinoꝝExqͦ habēmꝰ credenciā articuloꝝ reqͥritꝙ etiā habeamꝰ reuerēciā diuinoꝝ. Rōnatural̓. Motꝰ reuerēcial̓ ad alique eſtẜm credenciā extimacionē/ ⁊ excellenciāquā habes de illo. Si veniat int̓ vos miles facitꝭ ſibi magnā reuerētiā ſꝫ maiorēduci ⁊ multo maiore regi. Itē magnaꝫreuerenciā facitꝭ epiſcopo. maiorē cardinali. ſꝫ multo maiore pape. pꝫ gͦ rō Si gͦꝑ pͥmū nos credimꝰ ꝙ deꝰ ſit īfinite excellencie ⁊ dignitatꝭ reqͥrit̉ ꝙ ẜm illā credēciā ſeu exiſtimacionē faciamꝰ ſibi reuerēcia. De hͦ dicā vnū miraculū de biblia devno ceco a natītate quē xp̄s curauit dāsſibi viſum cui poſtqͣꝫ fuit illuminatꝰ dixitſibi xp̄s. Tu credis ī filiū dei. Rn̄dit ille⁊ dixit. qͥs es dn̄e vt credā in eū. dixit eiih̓s. Quis loquit̉ tecū ipē ⁊ ſubito credidit d̓t textus. ꝙ ꝓcidēs adorauit eum.Ioh̓. ix. Ecce quo ex credēcia ſecuta ē reuerencia. Sic dꝫ eſſe in nob̓ Si habemꝰcredenciā de deo portemꝰ ⁊ exhibeamusei reuerēciā tripl̓r ſcꝫ in corde. in ore. inoꝑe ¶ In corde ei reuereciā exhibere debemꝰ ſpem nrām ī eo ponēdo ꝙ ſi creditꝭ
ipſū in mīa īfinitū ī potēcia ⁊ pietat: magnā īiuriā ſibi facitꝭ qn̄ in hijs vr̄is neceſſitatibꝰ ſcꝫ ꝓ ſanitate habēda vel ꝓ liberꝭvel ꝓ re ꝑdita īueniēda vaditꝭ ad dyaholos d̓inos ⁊cͣ. īimicos ſuos Cū in neceſſitatibꝰ ad dn̄m ſit currendū. qꝛ ipſe ſolꝰp̄t dare ſanitatē filijs. gͦ d̓t Ame di. vob̓ſi qͥd pecieritis pr̄em in noīe meo dabitvobis Ioh̓. xvi. ¶ In ore deo reuerēciaexhibēda eſt reuerent̉ de eo loquēdo. qꝛſi creditꝭ xp̄m deū ⁊ hoīem dn̄m nr̄m cūde dn̄o ſit loquēdū cū reuerēcia etiāxp̄o loqͦ reuerent̉ debemꝰ vn̄ magnā reuerenciā ſibi faciūt qͥ ꝑ ipſū iurāt īuanū⁊ deſpiciūt ⁊ blaſphemat ⁊ cū enſe linguediuidūt ⁊cͣ. ¶ In oꝑe deo reuerēcia exhibenda ē ſi creditꝭ ꝙ ipſe deꝰ ſit oīm ꝓuiſor et retributor das nob̓ ꝓuiſionē deoībus triticū ī cāpis. vinū ī vineis ⁊cͣ. etcōſeruās oīa vr̄a merito eidē ſeruire debetis. vn̄ magnā irreuerēciā ſibi facit qͥ indn̄ica nō ſeruit ſibi audiēdo miſſam ⁊cͣ.Memēto vt diē ſabbati ſcīfices. ſex diebus oꝑaberꝭ. ſeptīo aūt die ſabbatū dn̄ieſt nō facies ī eo oē opꝰ tu ⁊ filiꝰ tuus ſꝫet filia tua ⁊cͣ. Exodi. xx. ¶ Tercius gradus ē beniuolecia ꝓximoꝝ. hēre emīᶜ debemus dilectionē ⁊ bonā volūtatē adinuicem. expelledo odia. rācores ⁊ malicias.Rō theological̓ certū ē ꝙ nos portamꝰtatā reuereciā deo ꝙ amore ſui diligimꝰ⁊ honoramꝰ ymagines ſuas. ſiue ſint deauro. argēto ligno. ſiue lapide nō ꝙ adoremꝰ ymagines vt res q̄da ſunt ſicut necadoramꝰ lrās nec auꝝ nec argentū ⁊ ſicde alijs. Sꝫ honorant ⁊ diligunt̉ rōne illius quē repn̄tant. Idē de ymagine ꝟginis marie ⁊ ſcōꝝ. Mō nulla ymago deieſt magꝭ ꝓpria ī mūdo int̓ creaturas corporales qͣꝫ hō. Ad ymaginē qͥppe dei factus ē hō Gen̄. ix. Si gͦ habemꝰ credenciā de deo ⁊ portamꝰ ei reuerenciā. oꝑtetnos hr̄e beniuolenciā ad ymaginē ſua. ſiue ſit de auro vt ſūt ꝑſone caritatiue ſiuede argento ꝑ clarā ſcīaꝫ ſiue de lapide ꝑ