Druckschrift 
2 (1485) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

do xvi pꝰ triniSermolli

tādū in hac vita vtꝫ. ſꝫ ad cōſequēdumgl̓am ꝑadiſi. dicit ſcriptura. habemꝰ hic manente ciuitate ſꝫ futurā inqͥrimꝰ ad heb̓. vltͣ. Nota hēmꝰ manentē ciuitate neqꝫ villā neqꝫ caſtꝝ ⁊cͣ.Ecce diuerſitas īter pͥncipiū fine hoīseſt. eſt ſic de aīalibꝰ auibꝰ. qꝛ ſicuthn̄t pͥncipiū in mūdo. ita etꝭ finē. qn̄em̄ morit totū reſoluit in qͣtuor elem̄tis.Et ecce ſignū huiꝰ qd̓ deus dedit nobis.Oīa aīalia reſpiciūt ad terrā vadūt curuaqͣſi vellēt dicere ſi ſcirēt loqͥ nos nihilhabemꝰ ī celo ſꝫ ī terra. Nos vero ſoluꝫylātis prelatꝭ tāgimꝰ terrā on̄dentes interra hēmꝰ iniciū. Sed ſumꝰ erecti noset ad celū reſpiciētes qͣſi ad domū nrāꝫ.Et lcꝫ corꝑa īcinerent. tn̄ in iudicio r̄ſurgent ſil̓ aīabꝰ aſcendāt ī celuꝫ. Aucͣ.tas. Nrā cōuerſacō in celis ē quātuꝫ adaīam. vn̄ ſaluatorē expectaꝰ dn̄m nr̄mih̓m xp̄m ⁊cͣ. ad phil̓. iij. Patꝫ dr̄a īterpͥncipiū finē hoīs. d̓t thema aſcēdeſuꝑiꝰ erit tibi gl̓a. pͥmo qͣꝫtū ad aīaꝫpꝰ iudiciū ſil̓ in aīa in corꝑe pꝫ thema. diceret aliqͥs vr̄m. ego bn̄ vellemaſcedere qꝛ lcꝫ hēamꝰ hic pͥncipiū ꝯcepcōis formacōis creacōis nutricōnistn̄ bene video poſſū hic remanerevellē aſcēdere. Sꝫ quā ſcalā poſſū aſcendere neſcio vel opto ſtire ꝓpter volo vobis on̄dere ſcalā. recipiā fundamētuꝫ a qͣdā reuelacōne facta. IacobQui qͣdā nocte vidit ſcalā ſtātem ſuperterrā cacumē eiꝰ tāgebat celū āgelos qͦꝫ dei aſcēdentes deſcēdentes pe dn̄m innixū ſcale Gen̄. xxviij. Iſtaſcala eſt bona vita qꝛ ſi ad celū volumꝰaſcendere iſtā nos oꝫ trāſire. qꝛ in ꝑadiſo nullꝰ ītratrōe generꝭ. p̄lacōis. dn̄ijtꝑalis. nec diuicie nec ſcīe. Nota dicitſtatem ſuꝑ terrā. qꝛ bona vita hꝫ ſuūpͥncipiuꝫ qd̓ eſt recedere a pct̄īs a malaſocietate facere pnīaꝫ. cōfiteri. ſatiſfacere. ꝑcere inimicꝭ ⁊cͣ. Cacumē eius tangēs celū. qꝛ bona vita īcepta ꝯtinua

ta ducit ad celū. āgl̓os qͦꝫ aſcēdētes. qꝛ ſcalā bone vite aliqͥ aſcēdūt aliqͥ deſcēdūt. Aſcēdūt illi īcipiūt bonā vitāet ꝯtinuat de bono ī meliꝰ Sꝫ deſcēdūt īcipiūt magno feruore ſꝫ paulati refrigerāt vt aqͣ calida ſemota ab ignefrigeſcit reuertunt tl̓es ad pͥmū ſtatūvel efficiunt̉ peiores. dd̓. Aſcēduntvſqꝫ ad celos .ſ. illi ꝑſeuerāt deſcendūt vſqꝫ ad abiſſos .ſ. ꝑſeuerāt. aīaeoꝝ ī mal̓ tabeſcebit Et dn̄ꝫ īnixū ſcaleqꝛ deus ē merces p̄miū bonoꝝ oꝑmvn̄ dicit xp̄s. veīte ad me oēs laboratis ⁊cͣ. math̓. xi. Ecce ſcala. aſcēde ſuꝑiꝰ ⁊cͣ. Declaraui vob̓ duo. prīo rōeꝫqūo hēmꝰ aſcēdere ī celū. qꝛ ibi ē finisnr̄. Scd̓o ſcalā quā hēmus aſcēdere. oꝫ ſcire gͣdꝰ qͦs hēmꝰ tranſire.Pro notandū ſeptē ſunt gͣdꝰ ī quibꝰ ſtat bona vita. Primꝰ credēcia articl̓oꝝ xij Scd̓s reuerecia diuīoꝝ. Terciꝰbeniuolēcia ꝓxīoꝝ. Quartꝰ regēciabroꝝ. Quītꝰ diligēcia agēdoꝝ. Sextꝰprudēcia dice doꝝ. Septīꝰ cuſtodiēciaīternoꝝ. Primꝰ eſt credēcia articuloꝝ .ſ. hēat credēciā fidei firmā ſine errore. dubitacōe. fl̓a opiniōe. d. lcꝫ hēaꝫ rōem de naturalē nec ītellcūpoſſim ꝯp̄hēdere tn̄ qꝛ vos dn̄e nonpoteſtꝭ mētiri nec deciꝑe nec decipi dixiſtꝭ ore vr̄o dimiſiſtꝭ ī ſcriptꝭ qͣtuoreuāgeliſtas detͣmīat idē eccīa credo dn̄e Ecte fides nccͣia Ioī via. ē hoī nccͣariū eſt ſcire t̓minū vadit. nos ī mūdo ſimꝰ viatores.et t̓mīꝰ ad qͣꝫ ſit deꝰ ī celo oꝫ vt a nob̓ſciatur. Modo nulla alia res in mūdodat nobis cognicōeꝫ de deo niſi fides. d̓t thema Aſcēde. vbi aſcendā ſuꝑiꝰſcꝫ ad deū in celo. Equis qualis ē deꝰ.dicit fides vnꝰ eſt in ſub̓a trinꝰ ī ꝑſonis. Itē declarat fides de illis tribꝰſonis pr̄ nec ſpūſſcūs ſꝫ filiꝰ factꝰ eſt ꝯceptꝰ natꝰ de ꝟgīe. Fides tenꝫē īdutꝰ de ſcharlata rubra ꝓpt̓ paſſiōeꝫ