Druckschrift 
2 (1485) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dn̄ica xvii. poſt trī tatis Sermo i.

qͣꝫ beſtia eſt guloſus. Ecce quare xp̄s exemplo ꝟbo oſtendit nobis virtutēperancie. Dico ſcd̓o ⁊cͣ. exquo viſumeſt qūo debemus nos habere debemꝰ erga noſip̄os vidēdū ē qūo erga pauꝑesnos habere debemꝰ ꝟtutē miſcd̓ie ſciꝫſubueniendo eis bonis tꝑalibꝰ ſpūalibꝰ. on̄dit ibi. Et ecce qͥdā ijdropicus vſqꝫ dimiſit Pro huiꝰ intellectuſciendū eſt doctores phariſei erāt inqͦdā errore falſa opiniōe dicēdo dieſabbati nullū erat opus fiendū medicīale infirmis dare. ita deberet eisdari purgatio nec ſiropus nec fieri vulneris aꝑtura vl̓ ſimilia. Dicētes feſtumfrangebat̉ ſꝫ hoc eſt error qꝛ feſtū ſoluꝫfrangit̉ ex operibꝰ corꝑalibꝰ ẜuilibꝰ vtfodere ſecare ligna ſuere nere. ſimilia.aꝑire oꝑatoria. ābulare viaꝫ ⁊cͣ.hijs oꝑbꝰ frangit̉ feſtū deꝰ dedit nobisſex dies retinuit ſibi vnū. nolite tangere ꝑtē ſuā. facitꝭ mercimonia vl̓tractus in diebꝰ feſtiuis ꝓpter fractioneꝫfeſti veniunt ſiccitates fames mortalitates tēpeſtates ⁊cͣ. homo vult lucrariꝑdit magis. vult em̄ deus ſicut ipē qͥeuit in die reſurrectionis gl̓oſus ita nosquieſcamus. Et xp̄ianus qui non ẜuat feſta videt̉ non credat xp̄i reſurrectōeꝫpoſſumus em̄ facere oꝑa neceſſaria infirmis ꝯtra illū erroreꝫ. Uidentes ergoiudei emuli xp̄i nec in ꝯuiuio poteranteuꝫ reprehendere in aliquo. ordinauerūtvt ijdropicus quidā poneret̉ coram xp̄o. non audebat petere ſanitatē quia inculpaſſent eum de ſabbati fractione. Sꝫ reſpiciebat xp̄m. qͣſi dicens infra ſe. dn̄e an̄te om̄e deſideriū ⁊cͣ. licet ore non audeādicere ꝓpter iſtos ꝓditores interficerēt me. Nota miſcd̓iaꝫ xp̄i. ille ijdropicus non auderet appropinquare ad criſtum neqꝫ petere elemoſinā ſanitatister inimicos xp̄i circūſtantes. xp̄us benigne ſurrexit de menſa. portans elemoſi-

nam ſanitatis qua indigebat. Licet inſa manens ſolo nutu potuiſſet ip̄m ſanare. tn̄ voluit ſurgere ire ad ip̄m tangere. dans nobis exemplū miſericordie.Et phariſei infra ſe dicebant. nūc poteſtaccuſari quia fregit feſtū. O ſtulti. Dicoem̄ hic xp̄us oſtendit virtutem miſericordie. qūo erga pauperes debemꝰ noshabere. dando mittendo elemoſinam.Dicatur contra illos qui habent auremſurdam coram pauperibusⁱ vos met velper alios mirtatꝭ elemoſinā ſic filij nutrientur ad opera miſericordie. Ideo dicit. Quomodo potueras ita eſto miſericors. ſi multum tibi fuerit habundantertribue. Si autem exiguū tibi fuerit etiaꝫexiguū libenter īpartiri ſtude. Thob̓. iiij. Dico tercio on̄dit qūo nos debemꝰhr̄e ad inimicos ꝟtutē beniuolentiedicit. Et rn̄dens ih̓us dixit ad legiſꝑitos vſqꝫ rn̄dere illi exqͦ curait ijdropicūd̓dit ei elemoſinā corꝑalē eis d̓dit elemoſinā inſtructionis ſpūalis. Math̓. v.Audiſtis quia dictum eſt antiquis. diliges amicū tuū odio hēbis iuimicū tuum ⁊cͣ. Ecte beniuolentia qͣꝫ eis oſtendit dās nob̓ exemplū. qūo ad inimicosnr̄os nos hr̄e debemꝰ exēplo ſuo. Dico quarto on̄dit qūo nmicis ſituerſandū ꝟtutē modeſtie ſuꝑbiendo ⁊cͣ. hoc on̄dit dicebat ad inuitatos⁊cͣ. In hijſtoria euangelij miſtice loquit̉xp̄us de nuptijs qͣs deꝰ pr̄ fecit deo filio.Sponſa eſt natura humana. qꝛ ſicut vir vxor ſūt duo. Math̓. xix. Ita diuinitas xp̄i hūanitas faciūt vna ꝑſonaꝫde hijs nuptijs hēt̉ Math̓. xxij. Simileē regnū celoꝝ homini regi qui fecit nuptias filio ſuo cetera. Inuitati ſunt omnes xp̄iani apl̓os martires cōfeſſores. lauetꝭ manꝰ. Sꝫ attēdatis ne velitꝭtenere pͥmū locū ꝓmatū vult qui ſe ingerit qn̄ vacat aliqd̓ bn̄ficiū vl̓ officiumdicēdo. vere ego ero papa. de ep̄atu ⁊cͣ