Dn̄ica xvii. poſt trī tatis Sermo i.
qͣꝫ beſtia eſt guloſus. Ecce quare xp̄s exemplo ⁊ ꝟbo oſtendit nobis virtutē tēperancie. ¶ Dico ſcd̓o ⁊cͣ. exquo viſumeſt qūo debemus nos habere debemꝰ erga noſip̄os vidēdū ē qūo erga pauꝑesnos habere debemꝰ ꝑ ꝟtutē miſcd̓ie ſciꝫſubueniendo eis d̓ bonis tꝑalibꝰ ⁊ ſpūalibꝰ. h̓ on̄dit ibi. Et ecce hō qͥdā ijdropicus vſqꝫ dimiſit ¶ Pro huiꝰ intellectuſciendū eſt ꝙ doctores ⁊ phariſei erāt inqͦdā errore ⁊ falſa opiniōe dicēdo ꝙ dieſabbati nullū erat opus fiendū medicīale infirmis nō dare. ita ꝙ nō deberet eisdari purgatio nec ſiropus nec fieri vulneris aꝑtura vl̓ ſimilia. Dicētes ꝙ feſtumfrangebat̉ ſꝫ hoc eſt error qꝛ feſtū ſoluꝫfrangit̉ ex operibꝰ corꝑalibꝰ ⁊ ẜuilibꝰ vtfodere ſecare ligna ſuere nere. ⁊ ſimilia.aꝑire oꝑatoria. ābulare ꝑ viaꝫ ⁊cͣ. Nāhijs oꝑbꝰ frangit̉ feſtū deꝰ dedit nobisſex dies ⁊ retinuit ſibi vnū. iō nolite tangere ꝑtē ſuā. nō facitꝭ mercimonia vl̓ cōtractus in diebꝰ feſtiuis ꝓpter fractioneꝫfeſti veniunt ſiccitates fames mortalitates tēpeſtates ⁊cͣ. ⁊ homo vult lucrari ⁊ꝑdit magis. vult em̄ deus ꝙ ſicut ipē qͥeuit in die reſurrectionis gl̓oſus ita ⁊ nosquieſcamus. Et xp̄ianus qui non ẜuat feſta videt̉ ꝙ non credat xp̄i reſurrectōeꝫpoſſumus em̄ facere oꝑa neceſſaria ꝓ infirmis ꝯtra illū erroreꝫ. Uidentes ergoiudei emuli xp̄i ꝙ nec in ꝯuiuio poteranteuꝫ reprehendere in aliquo. ordinauerūtvt ijdropicus quidā poneret̉ coram xp̄o.qͥ non audebat petere ſanitatē quia inculpaſſent eum de ſabbati fractione. Sꝫ reſpiciebat xp̄m. qͣſi dicens infra ſe. dn̄e an̄te om̄e deſideriū ⁊cͣ. licet ore non audeādicere ꝓpter iſtos ꝓditores qͥ interficerēt me. Nota miſcd̓iaꝫ xp̄i. Cū ille ijdropicus non auderet appropinquare ad criſtum neqꝫ petere elemoſinā ſanitatis ꝓter inimicos xp̄i circūſtantes. xp̄us benigne ſurrexit de menſa. portans elemoſi-
nam ſanitatis qua indigebat. Licet in mēſa manens ſolo nutu potuiſſet ip̄m ſanare. tn̄ voluit ſurgere ⁊ ire ad ip̄m ⁊ tangere. dans nobis exemplū miſericordie.Et phariſei infra ſe dicebant. nūc poteſtaccuſari quia fregit feſtū. O ſtulti. Dicoem̄ ꝙ hic xp̄us oſtendit virtutem miſericordie. ⁊ qūo erga pauperes debemꝰ noshabere. dando ⁊ mittendo elemoſinam.Dicatur contra illos qui habent auremſurdam coram pauperibusⁱ vos met velper alios mirtatꝭ elemoſinā ⁊ ſic filij nutrientur ad opera miſericordie. Ideo dicit. Quomodo potueras ita eſto miſericors. ſi multum tibi fuerit habundantertribue. Si autem exiguū tibi fuerit etiaꝫexiguū libenter īpartiri ſtude. Thob̓. iiij.¶ Dico tercio ꝙ on̄dit qūo nos debemꝰhr̄e ad inimicos ꝑ ꝟtutē beniuolentie cūdicit. Et rn̄dens ih̓us dixit ad legiſꝑitos vſqꝫ rn̄dere illi exqͦ curait ijdropicūd̓dit ei elemoſinā corꝑalē ⁊ eis d̓dit elemoſinā inſtructionis ſpūalis. Math̓. v.Audiſtis quia dictum eſt antiquis. diliges amicū tuū ⁊ odio hēbis iuimicū tuum ⁊cͣ. Ecte beniuolentia qͣꝫ eis oſtendit dās nob̓ exemplū. qūo ad inimicosnr̄os nos hr̄e debemꝰ exēplo ſuo. ¶ Dico quarto ꝙ on̄dit qūo cū nmicis ſit cōuerſandū ꝑ ꝟtutē modeſtie nō ſuꝑbiendo ⁊cͣ. hoc on̄dit cū dicebat ad inuitatos⁊cͣ. In hijſtoria euangelij miſtice loquit̉xp̄us de nuptijs qͣs deꝰ pr̄ fecit deo filio.Sponſa eſt natura humana. qꝛ ſicut vir⁊ vxor nō ſūt duo. Math̓. xix. Ita diuinitas xp̄i ⁊ hūanitas faciūt vna ꝑſonaꝫde hijs nuptijs hēt̉ Math̓. xxij. Simileē regnū celoꝝ homini regi qui fecit nuptias filio ſuo ⁊ cetera. Inuitati ſunt omnes xp̄iani ꝑ apl̓os martires cōfeſſores.Iō lauetꝭ manꝰ. Sꝫ attēdatis ne velitꝭtenere pͥmū locū ꝓmatū vult qui ſe ingerit qn̄ vacat aliqd̓ bn̄ficiū vl̓ officiumdicēdo. vere ego ero papa. ⁊ de ep̄atu ⁊cͣ