Dnica xvii poſttrinita. ſermo i
de qualibet cura aīaꝝ Iam vos vultis eſſe in pͥmo loco ſuperius. quando venit domiuus ⁊ videbit vos qui non eſtis digni nec ſcitis regere domū veſtrā. Dicꝫ ribalde porcꝰ luxurioſus ⁊ qͥd facis tu hicguloſus pompoſus. ⁊cͣ. Sed ſimplici religioſo vel clerico qui fugiūt ⁊ vadūt ſimpliciter dicet. O mi fili ⁊ qͥd facis tu hic:aſcende ⁊ ſic ſuꝑius collocabit eum. oīsem̄ qui ſe exaltat humiliabit̉ ⁊cͣ. Ideꝫ indominio ſeculari vel regimine comitatuꝫvolunt nōnulli habere pͥmatum dicendo.ego ero iuratus balius ⁊cͣ. qꝛ om̄is quiſe exaltat in regimīe ſe ingerendo humiliabitur in iudicio deſcendēdo ⁊cͣ. Sed qͥfugiunt humiliādo ſe exaltant̉. AucͣtasDn̄s mortificat ⁊ viuificat deducꝫ ad īferos ⁊ reducit dn̄s paupere. facit ditat.humiliat ⁊ ſubleuat. jͣ. Reḡ. ij. Itē alia.ne gl̓oſus appareas coram rege ⁊ in locomagnoꝝ ne ſteteris melius eſt em̄ vt dicatur tibi aſcende huc. qͣꝫ vt humilierꝭ coram pͥncipe. Prouerb̓. xxv. Deo gr̄as.Sermo ſcd̓us de eadem dominicaAde recumbein nouiſſimo loco. Luce. xiiij.Uolo nūc p̄dicare de ꝯdicionibꝰ aīaꝝ ⁊cͣ. qꝛ ſtultus eſt qui ſcit quideſt de eis in alio mundo. ſi non emendatvitam ſuaꝫ. Salutet̉ ꝟgo maria ⁊cͣẜmꝙ clare inuenitur in ſcriptura diuina etdeclaratur manifeſte exꝑientia. vita iſtanon eſt niſi via in qua continue ambulamus ad aliā vitā in tm̄ ꝙ ſtatiꝫ qn̄ puernaſcitur in illo pūcto īcipit viam ambulandi. licꝫ ſtet in lecto iuxta matreꝫ. Nosoēs ꝯtinue ambulamus ſiue comedamꝰbibamus dormiamꝰ ⁊cͣ. Hoc poteris videre ꝑ ſimilitudinē de naui eunte per fluuiū in qua illi qui ſūt intus ſiue comedāt.bibant ſemꝑ ꝓgrediunt ⁊cͣ. Ita pn̄s vi
ta cooꝑturaꝝ ſciꝫ religioſoꝝ dericoꝝ etlaicoꝝ. vadit ꝑ fluuiuꝫ tꝑis ſubitū plusqͣꝫ ſagitta vl̓ auis quia ad motū ſolis mouetur. qͣꝫtū creditis ꝙ ſol ambulauerit exquo incepi p̄dicare ⁊cͣ. tā diu ambulamusad morteꝫ cum ſtatis ibi ſedendo. Ideodicit ſcriptura. Om̄es morimur ⁊ quaſiaqua delabimur in terrā q̄ non reuertetur. ij. Reḡ. xiiij. Clare ergo poteſtis videre ꝙ preſes vit̓a eſt via. Et vbi ducitnos; dico ꝙ non om̄s vadimus ad vnūlocum. Quatuor ſunt loca in alio mūdo⁊ om̄s vadimus ad alique illorū.Primꝰ locus ē damnatoꝝ ītolerabil̓¶ Secūdus pueroꝝ irreuocabilis.¶¶ Tercius tribulatoꝝ remediabilis.¶ Quartus beatoꝝ ineſtimabilisDe vltimo dicit thema. Uade ⁊ recumbe in no. ⁊cͣ. ¶ Dico pͥmo ⁊c̄. Iſte locꝰeſt inferuus qnī eſt in corde terre ſic̄ ſūtdomūcule in corde pomi. Scitis qui vadunt ad iſtū locū ⁊eligioſi clerici ⁊ laici.qui tenent malam vitam ⁊ viuūt in peccatis ⁊ nolūt corrigere ſe. ſciunt de certo⁊ ꝯgnoſcūt peccatū in quo viuūt. nolūtſe corrigere ẜm regulā qꝛ totū in ſcriptꝭMagis ſequūtur ꝓprios ſeuſus qͣꝫ diuinam admonitionē. magis ſnā ſenſualitatem qͣꝫ diuinā voluntatē. magis ſuā inclinacōeꝫ qͣꝫ diuinā ordinationē. tl̓es qn̄moriūtur ad iſtū locū vadūt ꝯdemnatorū vbi ſunt tormēta intolerabilia. Ideod̓t ſcriptura. p̄cipiēs p̄dicatori vt denuciet ⁊ p̄dicet de iſtis tormētis. d. Teſtetur ip̄is ne ip̄i veniāt ad illū locū tormetoꝝ. Luc̄. xvi. Nota cū dicit locū tormētoꝝ in pl̓i ⁊ nō in ſingulari ꝙ ẜm ꝙ ſuūtdiuerſa pctā ita ſunt diuerſa torm̄ta eiscorrn̄dētia Aliqͥ eī peccāt ⁊ maxīe ꝑ ſuꝑbiā ornādo ſe ⁊ parādo vane ſuꝑbiēdovt poſſint aſcēdere in diuino regimīe ⁊cͣ.Huic peccato correſpondet vnū tormētū ſcꝫ ꝙ ꝯculcat̉ a diabol̓ qꝛ tm̄ qͣꝫtū ī hͦmundo voluerunt eſſe ſuper alios. tm̄ in