Druckschrift 
2 (1485) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dnica xvii poſttrinita. ſermo i

de qualibet cura aīaꝝ Iam vos vultis eſſe in pͥmo loco ſuperius. quando venit domiuus videbit vos qui non eſtis digni nec ſcitis regere domū veſtrā. Dicꝫ ribalde porcꝰ luxurioſus qͥd facis tu hicguloſus pompoſus. ⁊cͣ. Sed ſimplici religioſo vel clerico qui fugiūt vadūt ſimpliciter dicet. O mi fili qͥd facis tu hic:aſcende ſic ſuꝑius collocabit eum. oīsem̄ qui ſe exaltat humiliabit̉ ⁊cͣ. Ideꝫ indominio ſeculari vel regimine comitatuꝫvolunt nōnulli habere pͥmatum dicendo.ego ero iuratus balius ⁊cͣ. qꝛ om̄is quiſe exaltat in regimīe ſe ingerendo humiliabitur in iudicio deſcendēdo ⁊cͣ. Sedfugiunt humiliādo ſe exaltant̉. AucͣtasDn̄s mortificat viuificat deducꝫ ad īferos reducit dn̄s paupere. facit ditat.humiliat ſubleuat.. Reḡ. ij. Itē alia.ne gl̓oſus appareas coram rege in locomagnoꝝ ne ſteteris melius eſt em̄ vt dicatur tibi aſcende huc. qͣꝫ vt humilierꝭ coram pͥncipe. Prouerb̓. xxv. Deo gr̄as.Sermo ſcd̓us de eadem dominicaAde recumbein nouiſſimo loco. Luce. xiiij.Uolo nūc p̄dicare de ꝯdicionibꝰ aīaꝝ ⁊cͣ. qꝛ ſtultus eſt qui ſcit quideſt de eis in alio mundo. ſi non emendatvitam ſuaꝫ. Salutet̉ ꝟgo maria ⁊cͣẜm clare inuenitur in ſcriptura diuina etdeclaratur manifeſte exꝑientia. vita iſtanon eſt niſi via in qua continue ambulamus ad aliā vitā in tm̄ ſtatiꝫ qn̄ puernaſcitur in illo pūcto īcipit viam ambulandi. licꝫ ſtet in lecto iuxta matreꝫ. Nosoēs ꝯtinue ambulamus ſiue comedamꝰbibamus dormiamꝰ ⁊cͣ. Hoc poteris videre ſimilitudinē de naui eunte per fluuiū in qua illi qui ſūt intus ſiue comedāt.bibant ſemꝑ ꝓgrediunt ⁊cͣ. Ita pn̄s vi

ta cooꝑturaꝝ ſciꝫ religioſoꝝ dericoꝝ etlaicoꝝ. vadit fluuiuꝫ tꝑis ſubitū plusqͣꝫ ſagitta vl̓ auis quia ad motū ſolis mouetur. qͣꝫtū creditis ſol ambulauerit exquo incepi p̄dicare ⁊cͣ. diu ambulamusad morteꝫ cum ſtatis ibi ſedendo. Ideodicit ſcriptura. Om̄es morimur quaſiaqua delabimur in terrā non reuertetur. ij. Reḡ. xiiij. Clare ergo poteſtis videre preſes vit̓a eſt via. Et vbi ducitnos; dico non om̄s vadimus ad vnūlocum. Quatuor ſunt loca in alio mūdo om̄s vadimus ad alique illorū.Primꝰ locus ē damnatoꝝ ītolerabil̓ Secūdus pueroꝝ irreuocabilis.¶¶ Tercius tribulatoꝝ remediabilis. Quartus beatoꝝ ineſtimabilisDe vltimo dicit thema. Uade recumbe in no. ⁊cͣ. Dico pͥmo ⁊c̄. Iſte locꝰeſt inferuus qnī eſt in corde terre ſic̄ ſūtdomūcule in corde pomi. Scitis qui vadunt ad iſtū locū ⁊eligioſi clerici laici.qui tenent malam vitam viuūt in peccatis nolūt corrigere ſe. ſciunt de certo ꝯgnoſcūt peccatū in quo viuūt. nolūtſe corrigere ẜm regulā qꝛ totū in ſcriptꝭMagis ſequūtur ꝓprios ſeuſus qͣꝫ diuinam admonitionē. magis ſnā ſenſualitatem qͣꝫ diuinā voluntatē. magis ſuā inclinacōeꝫ qͣꝫ diuinā ordinationē. tl̓es qn̄moriūtur ad iſtū locū vadūt ꝯdemnato vbi ſunt tormēta intolerabilia. Ideod̓t ſcriptura. p̄cipiēs p̄dicatori vt denuciet p̄dicet de iſtis tormētis. d. Teſtetur ip̄is ne ip̄i veniāt ad illū locū tormetoꝝ. Luc̄. xvi. Nota dicit locū tormētoꝝ in pl̓i in ſingulari ẜm ſuūtdiuerſa pctā ita ſunt diuerſa torm̄ta eiscorrn̄dētia Aliqͥ peccāt maxīe ſuꝑbiā ornādo ſe parādo vane ſuꝑbiēdovt poſſint aſcēdere in diuino regimīe ⁊cͣ.Huic peccato correſpondet vnū tormē ſcꝫ ꝯculcat̉ a diabol̓ qꝛ tm̄ qͣꝫtū īmundo voluerunt eſſe ſuper alios. tm̄ in