Dnica xvii pꝰ trinita. ſermo primus
modū tenebat xp̄s ꝙ plus manducabatde pane qͣꝫ de alijs. dicatur practica. qūoponebantur coram eo diuerſi fructus etdabantur diuerſa vina ⁊ cet̓a. ⁊ ip̄i obẜuabant eū ſi comederet de oībꝰ ⁊cͣ. ſꝫ ipſe comedebat cōpoſite ⁊ ſobrie. Itē forte ꝓponebāt diuerſa ꝟba et trufas ⁊ riſꝰſꝫ ipē fons ꝟtutū fuit adeo ꝯpoſitꝰ ⁊ taꝫtꝑatus ꝙ nō poterant ip̄m in aliquo cōfundere vel reprehendere. h̓ dico ego ꝙdocet nos exēplo ſuo ꝟtute tꝑancie. Sicut iā ꝟbo p̄dicauerat eā dicens. Attendite vobis ne grauent̉ corꝑa vr̄a in crapula ⁊ ebrietate. Luc̄. xxi. Nota attēdite vob̓ qͣꝫtū ad corꝑaq̄ deſtruūtur niſi teneat homo temperantiaꝫ. Quot homīesſunt qͥ habēt morbū caducū ex ſuꝑfluitate cibi ⁊ potus. qꝛ ſicut qn̄ ollabulit aſcendit hūiditas. Ita de ſtomacho aſcendit gutta ⁊ cadit illa gutta ſuper cor. ⁊cͣ.Quot homīes ex vino hn̄t ocl̓os lipposos rubicūduꝫ ⁊cͣ. ⁊ ꝑdūt viſum ⁊ debilitāt̉ in mēbris. Nā vinū ē ita amicabile nature ꝙ oīa mēbra querūt illud ⁊ ꝓdeſt homī ⁊ eiꝰ mēbris temꝑate ſūptuꝫ⁊ limphatū. Quot homīes ꝑdunt bonūcolore faciei ex vinoº. ⁊ vident̉ qͣſi ſemimortui habēt anhelitū fetidū ꝑdūt dentes habēt dolorē ex hūiditate vini paciūtur in ſthomacho quod ē ex ſuꝑfluitate.ſuꝑfluitas cibi non poteſt decoqui. ideoſūt multi leꝓſi. Sed qui tenꝫ tēꝑanciāhꝫ bonū caput. ītellectū claꝝ. bonos ocl̓os. bonū colorē. bona mēbra. lōgeuevite eſt. et poterit diu ſeruire deo. Eccequare dicit attendite vobis ſcꝫ ne grauētur cordra veſtra per intemperanciamDe omnibꝰ iſtis aucͣtas. Noli eſſe auidus in oī epulacōe et nō te effūdas ſuꝑomne eſcā. Eccle. xxxvij. Nota auidus.Nam prima digeſtio debet eſſe in ore.Scd̓a ī ſtomacho. ſunt enī alique beſtieque rumināt et ſi eſca non ſit bene in oremaſticata non poteſt coqui in ſtomacho.
Item nō te effūdas ſuper omnē eſcamRatio qꝛ non om̄es ſunt vniꝰ digeſtioabi nis ſicut nō oēs ſunt vniꝰ decoctionis inolla ⁊cͣ. In multis enī eſtis erit infirmitas quia grauant ſtomachum. Proptex crapulā multi obierūt. dicerent medici ꝙ plures interficit gula qͣꝫ gladius. Licet multi morient̉ in prelijs/ ſꝫ qui abſtinens eſt adiciet vitā. Dicatur de magnoalexandro qū vidit bragmānos antiqͥſſimos interrogabat qualē vitā ſeruarent⁊ qͣꝫ medicina. vt tm̄ viuerent. Reſpouderunt ꝙ teperantiaꝫ ſolum ſemel in diecomedebant. ⁊ d̓ vno cibo ſolū. Ecce qͣre dicit. attenditę vobis qͣꝫtum. ad Corꝑꝯ0 ij. dicit. ne grauet corda veſtra id eſt aīe.hoc maxime intellignnt clerici religioſi ⁊ꝑſoue deuote quando multum comedūtvel nimis cenant non poſſunt ita ſurgere⁊ dormitant in maturiis ſeu orationibꝰſuis. Ecce quomodo grauat̉ .i. deprimitur anima. Unde ſciendū ꝙ deus ordinauit homine mediū inter angelos ⁊ beſtias. Angeli ſunt ſpūales. homo ꝟo vtrūqꝫ beſtie ſunt ſubſtantie pene corporalesHomo vero vtrāqꝫ naturā in ſe habet.Et ſi homo viuit ſpiritualiter ẜm aīameſt ſimilis angelis. Sꝫ ſi homo viuit ẜmſenſualitatem ⁊ ẜm corpus beſtijs ſimilis factus eſt ẜm illud pſalmi. homo cumin honore eſſet. Non intellexit comꝑatꝰeſt iumentis inſipientibus ⁊ ſimilis factus eſt illis. Dico em̄ ꝙ homo ex peccato ſuperbie auaricie luxurie ire accidie efficitur ſimilis iumentis. Sed ex peccatogule efficitur minus qͣꝫ beſtia. quia beſtiatranſibit cum onere per viam ſtrictam lutoſam petroſam ⁊cͣ. et homo ebrius nonpoteſt ſe portare per viam latam planamImmo ceſpitabit ⁊ corruet ⁊ cetera.Item aſinus vel equus exquo biberuntaquam etiam turbidam. ſi poſt per papāvel regem inuitentur non biberent. ⁊ tuſi inuitat te aliquis bibis ⁊cͣ. Iō minus