Onīca xvii pꝰ trinita. ſermoprimus

da ⁊ intantum voluit eſſe pauper ꝙ nonhabuit domū cameram neqꝫ cellam. Ideo quando inuitabatur ad prandiū cūdiſcipulis recipiebat pro ſuſtentationenature neceſſitatem ſine quā natura humana non poſſet viuere. Recipiebāt tēporalia ſed bene ſoluebant in orationibꝰ⁊ coībꝰ inſtructionibus. Ideo dicit apoſtolus in perſona ſua ⁊ aliorum apoſtolorum. Si nos vobis ſpiritualia ſemīamus non magnum eſt ſi nos carnalia voſtra metamus. Ita ⁊ dominus ordinaithijs qui euangelium annūciant. jͣ. ad Corinth̓. ix. Et iſtum modū xp̄us ſeruauit.Ideo iudei inimici xp̄i ⁊ maxime phariſei qui erant maiores. ⁊ doctores ipſiuslegis qui inuidebant xp̄o de honore miraculis ⁊ ſequela ſua. ꝓpter qd̓ tenuerūt cōſilium vt in aliquo poſſent eum confundere ⁊ reprehendere vt diffamarent eū.Ideo dixit vnus magnus princeps phariſeorum. Iam ſcitis quomodo ip̄e recipit conuiuium. Ideo inuitabo euꝫ ⁊ dabo ſibi multas eſcas ⁊ de multis vinis.⁊cͣ. ⁊ diſſoluit ſe in verbis/ ⁊ ſic cognoſcetur quis eſt. quia cōmuniter quando homo bibit his vel ter homo diſcōponit ſeloquendo indiſcrete per tranſuerſum ⁊cͣante prandiū ꝟo homo eſt totus compoſitus ⁊ loquitur homo diſcrete. ⁊ credebat ꝙ xp̄us diſcomponeret ſe. Ecce qͣleconſilium/ ⁊ qua ratione inuitabat euꝫ ille princeps phariſeorum. Sed ecce qͥdꝓphetauerat Salomon. Non eſt ſapiencia non eſt prudencia non eſt conſiliumcontra dominū. Prouerbiorū. xxi. Tripliciter bellabant iudei contra xp̄m vt cōfunderent eum. ¶Primo per ſapientiā.Illi doctores ſuperbi ⁊ inflati veniebantad ſermones ſuos dicendo Iſte homo qͥnunqͣꝫ habuit magiſtrum nec fuit in ſtudio vult predicare Impoſſibile eſt quindicat multos errores ⁊ ſtulticias ⁊ obſeruabant eum. Ideo Salomon dixit.

Non eſt ſapientia contra dominuꝫ quiaipē eſt fons ſapientie. ¶ Secūdo per diſputationes quia faciebant ſibi queſtiones de theologia ſubtiles quas ipi neſciebant det̓mīare dicendo. Uideamus iſtefaber lignarius quid dicet ad iſtam ⁊cͣ.Ideo Salomon dixit Non eſt prudeutia ſcilicet diſputandi contra dominum.¶ Tercio iudei bellabant contra criſtuꝫinuitando cum em̄ pͥmis illis duobꝰ modis non poterant contra eum tenueruntconſilium vt iniqui vijs ⁊cͣ. Sed dicit ſalomon. Non eſt conſilium contra dominū. Modo intelligetis principium euāgelij poſtqͣꝫ xp̄s predicauerit in die ſabati. ille princeps phariſeorum acceſſit adeum ⁊ inuitauit eum dicens. Magiſterexquo dediſtis nobis bonū prandiū ſpirituale. placꝫ vobis mecum recipere pradium corporale. ⁊ Chriſtus acceptauit.Dicatur quomodo cū magno honore fuit ductus ad domū vbi erant menſe parate. Et xp̄us bn̄dixit dicēs. Oculi oīm⁊cͣ. Nota cum dicit. Manducare pane.Queſtio hon dabat ille princeps niſi panem in conuiuio. Reſpondeo ꝙ in ſcriptura panis recipit pro omni ꝓuiſione vteſca. vn̄ legit. iiij. Reḡ. vj. de militibusqui venerunt ad regem iſrahel/ de quibusdixit ꝓpheta regi pone panem ⁊ aquaꝫcoram eis vt comedant ⁊ bibant E ſeqͥtur Appoſita qi eſt eis ciborum magnapreparatio comederunt ⁊ biberunt.Ita etiam hic ille princeps preꝑauit ml̓tas eſcas triplici rationē. Primo ꝓpt̓ feſtū quia die ſabati. Scd̓o qꝛ ipē erat magnus pͥnceps. Tercio qꝛ ip̄e inuitaueratmultos phariſeos ⁊ doctores vt in aliquo poſſent xp̄m confundere ¶ Itē aliaexpoſicō. Cū intraſſet ih̓us in domū cuiuſdam principis phariſeorum ſab̓atomanducare ꝑanem. Non dicit euāgeliſta ꝙ ille inuitaſſꝫ eū ad manducanduꝫpanē. Sꝫ cū intraſſꝫ ih̓us ⁊c̄. qꝛ talem