dn̄ica xvi poſt trītatis. Sermo viii

diebꝰ ⁊ tribus noctibus nō manducansneqꝫ bibens. ſꝫ inceſſabil̓r plorās gemēset orās deuꝫ vt ſibi parceret ⁊ indulgeret ſibi peccata. licet iā peꝑciſſet. Et qͥdſignificabat illa lux corꝑalis. que circunfulſit eū. ꝓfecto ſignificabat lumē ſpūale inſpiracōis diuine. que taliter remordet eū. ⁊ punxit vt ſtatim curreret a profundo inferni. vſqꝫ ad terciū celum. in qͦfuit raptus ⁊ de ſtatu pctī ad ſtatū gracie. ⁊ de eſſe multuꝫ longe a deo. ad eſſemultū ꝓpe ad deū. Ecce mirabilis pūctura. ⁊ valde punges aculeꝰ. de quo ibideꝫ dicit̉. Durū eſt tibi cōtra ſtimulū recalcitrare? ¶ Et nota bene durū. nā vtait doctor ſcūs hic inſtinctus qn̄qꝫ nō ꝑtingit ad finē ſuū. Non ex defectu ſui. ſꝫex obſtinacōe peccatoris. qui rebellis eſtet inobediens qui ꝓpter qua cunqꝫ inſpiracōeꝫ quā immittit ei deꝰ nō vult dimittere peccata ſua. ⁊ aliquotiēs aliqui pluries pungūt̉. qui tn̄ inſtinctu dei ⁊ ſpūsſancti nō ſequūtur. qd̓ eſt magnū ſignuꝫre ꝓbatōnis. Et tales grauius peccat qͣꝫalij qui nō habent tales inſpiracōnes velnō tot. et iō grauius puniūtur. qꝛ ſi peccāt qui faciūt aliquod bonū. cuꝫ remorſu ꝯſcīe errātis. a fortiori illi peccāt faciēdo aliquod malū cuꝫ remorſu ꝯſcīe nonerrātis. De iſtis dicit dura ceruice ⁊ incircūſciſi cordibꝰ ⁊ auribꝰ vos ſemꝑ ſpiritui ſācto reſtitiſtꝭ. Actu. vi. Ecce quare dicit durū verū hīc inſtinctus qn̄qꝫ ꝑtingit ad finē ſuuꝫ. ſcꝫ iuſtificacōnis. vt īillis qui emendātur ⁊ obediūt inſpirationi diuine ⁊ tactui diuino. De quo tactuſcribitur. ij. Reḡ. x. Abijt cū dauid ꝑs exercitus. quoꝝ deꝰ tetigit corda. Dauidinter p̄tatur manu fortis. ꝑ quā intelligo hunc ſtimulū qui eſt ita fortis ꝙ conuerti facit peccatore. quod ē difficilius.qͣꝫ celū ⁊ terrā creare. vt dicit beatꝰ Auguſtinus. de quo vide ſcm̄ Tho. prīa ſecude q. c. xiij. de imperij iuſtificacōe. Et

hoc ſtimulo pūguntur ⁊ ꝓcedūt peccatores qn̄ ꝯuertūtur. ⁊ ideo de quolibettali cōuerſo ⁊cͣ. poteſt dici thema. ſcꝫ Acceſſit ⁊ tetigit loculū. ¶ Tercius tactuseſt qn̄ deus qui ſub̓a ſpūalis eſt. tangitnos ꝑ afflictōeꝫ corꝑaleꝫ. Uidens enīdeus ꝙ cōuerti nolumus. nec ꝑ inſpirationes. nec ꝑ promiſſiones. nec ꝑ minas.nec ꝑ exempla. finaliter ad modū bonipatris poſt multas minas flagellat virgis aduerſitatū. guerrarū. famis ⁊ mortalitatis. que omīa mala ꝓueniūt a deoprincipaliter. qꝛ vt habetur in Amos. n̄oeſt malū in ciuitate ſup̄ mūdi. ⁊ corꝑaleet pene quod nō fecerit dn̄s. Si enī habetis guerra ⁊ aduerſarij depredant̉ eqͦsveſtros hoc malū facit dn̄s principalit̓.Sed inſtrumentalit̓ aduerſarij veſtri illud faciunt. Et ſi inferas. gͦ non peccant.quia executor iuſticie diuine iudicis nonpeccat. quia eſt executor iuſticie. Rn̄ſio ꝙ peccāt ⁊ non eſt ſimile de tali executore iuſticie. quia talis non peccat. qꝛeſt ei iniunctū a iudice. Deus at non iniūxit iſtis vt facerent licet dederit ſentenciam ꝙ paterētur. ⁊ eſt ſimile. Si iudexdediſſet ſentenciā contra aliquem latronem qui eſſet adhuc in nemore. ⁊ aliquicauſa venandi vel ſimili poſt ſentenciā latam tranſierūt ꝑ nemus ⁊ reperirent latronem in habitu mercatoris. qui cogitantes ꝙ habeat pecunias occiderent eūnihil ſcientes de ſentencia iudicis. nunqͥtilli eū interficientes homicide ſunt. Certe fic. Sic a ſimili eſt in ꝓpoſito. Ideꝫ dicendum eſt conſimiliter. Si ꝑdis aliqͥdmanꝰ domini tetigit me Iob. xix. ¶ Nota eī ꝙ hec manus habet quinqꝫ digitosPrimus vocatur pollex qui virtute eſtſuꝑ omnes alios digitos. ꝑ quem intelligo potenciam diuinam. de qua Iob. x.Non eſt qui de manu tua poſſit eruere.¶ Nota ꝙ legitur de quadā ciuitate obfeſſa que in neceſſitate quadam extremaOOQ xij