Druckschrift 
2 (1485) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

dn̄ica xv̄i poſt trinitatis Sermo vii

Scd̓us oīo ſpūalis in quo tāgenstactum eſt oīno ſpūs. Tercius partī ſpūalis partim corporalis. in quo tāgens eſt ſpūs. factūeſt corpus. Primus eſt oīo corporalis. Un̄ ſcienduꝫ eſt iſte fuit in miraculis xp̄i. qn̄ tangendo ſanabat oēs infirmitates. vtꝫ in multꝭ locis ſcpͥturarū eteuāgelioꝝ prīcipaliter in pn̄ti euāgelio. Nota hyſtoria. Unde de iſto tactudicit̉. Luc̄. vi. omīs turba q̄rebatgere. qꝛ ꝟtꝰ de illo exibat ſanabat omnes. Nota ꝟtus. Duplex enī erat virtus in xp̄o. Una diuina quā erat omīpotens. ſicut pr ſpūs ſcūs. hac ꝟtute prīcipaliter faciebat miracula. ſanabat oēs infirmitates. Un̄ pſalmiſta.ſanat om̄s infirmitates tuas. ideo ībus infirmitatibꝰ noſtris debemꝰ ad euꝫprīcipaliter recurrere. qꝛ eſt ſūmus medicus vt det ſanitateꝫ ſi ſit vtil̓ ſaluteanime noſtre. Alia eſt ꝟtus in xp̄o huāna miniſterialis erat meritoria qꝛ pene labores merita xp̄i deſeruiebat nobis Hijs nobis meruit ſicut caput mebris hec erat excellentiſſima in xp̄o. etexcellentior in beata ꝟgine qͣꝫ in ceterꝭ ſāctis alijs a xp̄o. excellens in ceteris ſāctis. Et ad ip̄os recurrere debemꝰ ininfirmitatibꝰ noſtris. prīo in ſpūalibꝰ.qͣꝫ in corꝑalibꝰ. qꝛ ſpūales infirmitatesmaiores ſunt. Uenerūt enī primitus infirmitates corꝑales ꝓpter ſpūales. frequēter ſi aliqͥd patimur corꝑaliter. peccata noſtra meruerūt. ideo debemus nosprīo dep̄cari deuꝫ vt ſanet has infirmitates ſpūales ad tactū abſolucōis ſacerdotis facere debemus qd̓ in nob̓ eſt.tunc ceſſante ceſſabit effectus. Naꝫvt habetur Math̓. vij. qͦt quot tāgebāt ſalui fiebat. Si dicas poſſuꝫ corporalit̓ tangere xp̄m. Rn̄ſio lꝫ poſſis tangere in ꝓpria ꝑſona. potes tn̄gere eius ſacramēta in quibꝰ reliqͥt vir-

tutē ſanandi om̄s infirmitates ſolumſpūales. ſꝫ eciā corꝑales. ſi es infirmus veni ad cōfeſſionē. ſi ponderoſꝰ vade ad ꝯfirmacōeꝫ. hoc tm̄ ſemel ꝯfirmaberis tm̄ ſpūaliter ſꝫ corꝑaliter.Ecce quō xp̄s tāgebat om̄s quō tangit nos tactu corꝑali. Scd̓us tactuseſt oīno ſpūalis. qꝛ deus qui tāgit eſt ſb̓ſtancia ſpūalis. ꝯſcīa noſtra. tangit̉.eſt ſpūalis. qͣre debetis ſcite tūc cōſcīanoſtra tāgitur a deo. qn̄ immittit nob̓ remorſuꝫ ꝯſcīe. cognicōeꝫ peccatoꝝ. cuꝫpeccator redit ad ſe cogitat ſuū ſtatuꝫſuꝑbuꝫ pompoſuꝫ quē ducit quōſuꝑbiaꝫ rebellis fuit inobediens deo.et ſuꝑioribꝰ. cogitat vlterius lites īiurias diffamacōes blaſphemacōesnoīs dn̄i ſanctoꝝ quas ore miſerotulit. vlterius ꝓcedens cogitat furta.vſuras. fraudes. ꝯmeſſatōes. ebrietates luxurias in qͥbus vixit. finalit̓ tepus dolent̉ cōſiderat qd̓ accidiā ſuamꝑdidit. breuiter ſūmarie cogitat. nihil boni fecit. cogitat exinde ꝯſequeter ſi in tali ſtatu decedat dānatus eritin aīa. ꝯſequēter poſt dieꝫ iudicij ī corpore anima. Hec omīa bene cogitanset reuoluēs intra ſe exclamat dices. Omiſer qͥd facis. quid cogitas. quareauiſas te vt te emendas. alias tu perditus es. O qualis ſtimulus. O qual̓ctura ſpinarū. Antea pūctura non itaturbauit ſicut iſta. Qd̓ patꝫ experienciā in lacrimis Nunqͣꝫ puctura calcaris fecit ita cito currere equū ſicut aliquādo iſta punctura peccatorē facit cito relinquere pctm̄. De quo autē habemus exemplū Actuū. ix. de beato Paulo qui plus qͣꝫ ceteri iudei erat feruens īperſecucōne xp̄ianoꝝ. Sꝫ ſubito circūfulſit euꝫ lux de celo. cecidit in terrā.ſtatim ꝯtinue habuit cognicōneꝫ magnitudinis ſui peccati. Et talit̓ fuit tactus .ſ.ſtimulo remorſus cōſciētie. ſtetit tribꝰ