Druckschrift 
2 (1485) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

dnīca xvi poſt trinitatis Sermo vii-

mortalit̓. qꝛ aliter dimittit̉ damnat̉.qꝛ continuauit. Aliqͥ ex igndrātia faciūt hic q̄ſtioneꝫ di. Mirabile eſt hocego ſeruirē deo. c. ānos horā dimiſi ſeruiciū ex aliqͦ peccato mortali ꝓpt̓hoc ꝑdam totū ſeruiciū qd̓ feci. reputaret̉ rex crudelis. ſi militeꝫ ei ſeruiuitx. ānis vnā diſplicentiā priuaret ſalario totius ſui ſeruicij. niſi eſſet crimen leſe maieſtatis ⁊cͣ. deus ſit ſūme bonus miſericors videt̉ ꝓpt̓ vnūpeccatuꝫ qͥs debeat dānari. Rn̄deo. iſtaſil̓itudo de ſeruicō regis eſt ad ꝓpoſituꝫ qꝛ ſeruiciū qd̓ facit miles regi opus labor ſeruitiuꝫ totuꝫ eſt militꝭ.et rex nihil facit ī illo ſeruicō. vnaꝫdiſplicentiā miles dꝫ p̄dere ſalariuꝫal̓s crudelis eſſet rex. Sed in ſeruicō qd̓homo facit deo ieiunādo ſeruādo bo vitā ⁊cͣ. labor opus ⁊cͣ. Hoc totumeſt dei qꝛ homo de ſe nihil poſſet maioreꝫ grāꝫ facit deꝰ hoī in hoc qͣꝫ homo d̓oDicat hic parabola de mercatoremiſit capſulā precōſiſſimā vni vt portaret vſqꝫ ad portā domꝰ attediatus qn̄fuit iuxta domuꝫ ī quendā torrenteꝫiecit fardelluꝫ. facto iuit ad petenduꝫſalariū. nunqͥt talis merebat̉ ſalariuꝫ. pꝫ. ymmo meruit magis furcā. Seddiceret qͥs videt̉ meruit talis. qꝛ portauit capſulā ⁊cͣ. Solucō portauit vſqꝫ ad portā ſꝫ ꝓiecit fures tuler̄t illudio ⁊cͣ. Ideꝫ eſt ī ꝓpoſito. ſeruiciuꝫ dei nihil aliud eſt qͣꝫ portare fardelluꝫ. ꝟbicia. qn̄ religioſus intrat ordine recipit onus fardelli a mercatore xp̄o portandi.vſqꝫ ad portā paradiſi eſt mors. Sianteqͣꝫ ſit ad portā ꝓicit fardellū vitāmalā ſoluꝫ meret ſalariū ſꝫ penā.Idē de clerico layco. Ecce quō decipiunt̉ illi dicūt videt crudelitas totūſeruiciū. c. ānoꝝ ⁊cͣ. ꝑdat̉ qꝛ ꝓieciſti fardelluꝫ vob̓ cōmiſſuꝫ a xp̄o mercatore.et dicit xp̄s. Eſto fidelis ſcꝫ cuſtodiē

do fardelluꝫ vſqꝫ ad mortē dabo tibicoronā vite. Apoc̄. ij. O qͣꝫtuꝫ laboraret aliqͥs ſi ſciret ex ſuo labore poſſetacqͥrere coronā regis arrogonie vel papatus ⁊cͣ. mulieres coronā regine cuꝫtn̄ ſunt alicꝰ reputacōnis reſpectu corone gl̓e. Ecce qͥd vult dicere lōgitudo dauid in ꝑſona xp̄i. Longitudīe die replebo oſtendā illi ſalutare meum ps. xc. Dico tercō ſublimitas ēſapīa vel intencō ſuꝑnatural̓ ſcꝫ inbus oꝑbꝰ noſtris habeamꝰ intencōneꝫſublime ad deū. ꝟbi grā. Si ieiunatꝭ vtbonā habeatis intencōeꝫ. ſꝫ ſi facit vtdicat̉ qͥs deuotus ⁊cͣ. intencōeꝫ habetisbaſſaꝫ ꝑuerſā. Ideꝫ de oroe de alijs oꝑbꝰ penitencie dicēduꝫ eſt Sed ſihꝫ intencōeꝫ altā dicendo. ego ieiunofacio talem penitenciā vt in iudicō diui recipiatur mihi in ꝯpotuꝫ de peccatismeis ⁊cͣ. Itē do eleōſinaꝫ vt qn̄ animamea ad portā paradiſi veniet elemoſinadet̉ ſibi. Iteꝫ qͣre dicit miſſaꝫ ⁊cͣ. Itēre ponitis filiū vel filiā in religione ⁊cͣ dealijs. ſicut ī floreno magis reſpicit̉pōdus qͣꝫ color vel ſonꝰ. Ita anteqͣꝫ poſſitis intrare burſā paradiſi reſpicit̉ pondus intencōis. que facta ſunt ꝓpt̓ va gloriā nihil ponderāt qꝛ vētus ē. Iteꝫ nec diuicijs ſeu honoribꝰ qꝛ vaitates ſunt. Ecc̄s .j. Uanitas vanitatuꝫ etoīa vanitas. Sed pondus eſt qn̄ fiuntbona oꝑa honore dei ſaluacōe aīaꝝAucͣtas. In ſublimitate eterne gl̓e.dus oꝑatur in nob̓ non ꝯtemplātibꝰ nobis que vidētur ſꝫ que vident̉. Queenī vident̉ tꝑalia ſunt. auteꝫ vidētur eterna ſunt. ſcd̓a ad Coꝝ. iiij. Ergoteneamus ꝯſiliuꝫ apl̓i dicetꝭ. Siueducatis ſiue bibatis ſiue aliqͥd faciatis īgloriā dei omīa facite. prīa ad Coꝝ. xviDicat exemplū de vitiſpatrū. de illo ſācto hoīe. qui qn̄ volebat facere aliquodopus ſtabat modicuꝫ cogitādo intra ſe.A