Dn̄ica. XVI. poſt trinitatis Sermo. VII

Mali aūt vt ad verā pn̄iaꝫ reducanturIudei vero amando ⁊ deſiderando diligidebet vt illuminent̉ ad veritate fidei. Idēde alijs infidelibꝰ. Patet gͦ ꝙ cor xp̄ianidꝫ eſſe latius celo. Item cor etiā xp̄ianidꝫ eſſe latiꝰ qͣꝫ terrā qꝛ cor xp̄iani dꝫ cōtinere per dilectionē generale ⁊ viuos ⁊mortuos de paradiſo de purgatorio ⁊ deinferno. De paradiſo laudādo deum deeaꝝ ſaluacōne de purgatorio orando proeoꝝ liberacōne. De inferno nō rogā do ꝓeis. qꝛ eſſet ꝯtra deum nec deſiderando ꝓeis ꝑadiſum. Sed diligendo in eis ymagine dei ad qͣꝫ facti ſūt nō diligendo eoꝝmalitiam ſꝫ quaſi ꝯpatiendo ymagini deivt ſic ꝙ ita cruciet Sic̄ eſſet cōpaciendūymagini xp̄i ſi ꝓiceret̉ in igne. Ecce quideſt latitudo ⁊ xp̄ianus qͥ habet iſtā latitudinem pōt dre cum dauid. Ambulabāin latitudine qꝛ mādata tua exquiſiui. pͣscxviij. Nota ambulabam aliqͥ habent corita anguſtum ⁊ captiuū ꝙ nō diligūt niſi.ſe exqͦ ip̄i habent ſufficientiā nō curāt dealijs etiā ſi habent affines ⁊cͣ. Alij modicum plus qꝛ diligūt ſe ⁊ vxorē ⁊ filios⁊ alios amicos ⁊ exquo eoꝝ domus habet prouiſionem de pane vino ⁊ de alijs.qͥ voluerit moriat fame non curāt. Alijdiligūt ſe ⁊ om̄s de vicinatū vel villa ſednō extraneos Alij diligūt ſolū amicos ſꝫnon inimicos tales habent cor anguſtū ⁊nō poſſunt dr̄e ambulabaꝫ in latitudineſꝫ in reſtrictione. Item qꝛ mādata tua exquiſiui preceptū dei eſt hr̄e iſtaꝫ latitudinem cordis Dic̄ em̄ audiſtis qꝛ dictū eſtantiqͥs diliges ꝓximū tuum ⁊ odio habēbis inimicum tuū. Ego aūt dico vobisdiligite īimicos veſtros benefacite hijs qͥodecūt vos. Et ſequit̉ ſi em̄ diligitis eosqͥ vos diligūt qͣꝫ mercerdē habebitis nā⁊ publicani hoc faciūt Mat. v. Etiā. beſtie diligūt benefactores ſuos. Ectē quare d̓t ambulabam ⁊cͣ. Et dicit omnis cōſūmacōnis .i. ꝑfectionis vidi fineꝫ latum

mandatū tuum nimis qꝛ nō hꝫ finem pͣscxviij ¶ Nota omnis ꝯſumacōnis. Oīsſtatꝰ ſeu ꝯdicō huiꝰ mundi fineꝫ habebitverbi gr̄a dn̄iū temꝑale vt eſſe rege. ⁊cͣFinem habet ꝑ morte. Item prelacōesvt eſſe papā ⁊cͣ. finē habet. Religio clericatus finē hꝫ per mortem matrimoniūetiā finem habet per mortem intm̄ ꝙ moriat hodie vir vel vxor ⁊ in craſtinum reſuſcitaret poſſet ducere aliā vxorē vel ipſa aliū viꝝ. Itē reuerētie ⁊ alij laboresfinem hn̄t ꝑ mortem. Sed mandatū dedilectione ꝓximi nō habet finem Imo inmorte augmentat̉ qꝛ beati plus diliguntſe ⁊ nos plus qͣꝫ nos. Qui habent iſtamlatitudinem cordis poſſunt dr̄e. Eduxitme in latitudine qꝛ priꝰ habebaꝫ cor anguſtū. Saluū me fecit qm̄ voluit me psxvij. ¶ Dico ſcd̓o ꝙ lōgitudo eſt ꝑſeuerantia vel duratio tēꝑalis ſcꝫ ꝙ in bonavita deuotione pn̄ia ꝑſeueretꝭ hodie cras⁊cͣ. Plus ⁊ plꝰ nullus dicat ego ẜuiamdeo ꝑ annum vel per duos annos. Sedvſqꝫ ad mortem ſeruire deo in bona vitadebemꝰ. Ratio theologicalis. qꝛ ẜuitiumdebet eſſe ẜm ſalarium qd̓ homo petit Sivos petitꝭ magnū ſalariū magnū ſeruitiūtenemini facere hͦ em̄ ratio dictat ⁊ equitas. ¶ Modo videamꝰ qd̓ ſalariū ꝓmiſit xp̄s ſuis ẜuitoribꝰ. Dico ꝙ gl̓iā ꝑadiſi que nō dat̉ ad annum vel duos annosſꝫ qͣꝫdiu deus erit deꝰ .i. ſine fine. Id̓o exqͦipſe dat ſalariuꝫ qd̓ durat qͣmdiū ipſe ſꝑerit d̓s. vos tenemini eī exhibere ẜuitiumqͣꝫdiu erit homo. Nullus dicat exqͦ ẜuiuixp̄o. x. annis vel viginti modo volo quieſcere. qꝛ noͣ hr̄es ſalarium. ſꝫ ꝯtinua de diein diem. de anno ad annum. De iſta longitudine d̓t dauid domū tuā ſcꝫ ꝑſonamdeuotaꝫ q̄ eſt domus dei decet ſanctitudodn̄e in longitudīe dieꝝ pͣs. xciij. Al̓r nōhr̄et homo ſalariū. Nam ſi aliqͥs in magna ſanctitate ſeruiuit deo. c. annis ⁊ ꝑ horam an̄ mortē dimiſit ẜuitiū dei peccā do