nitatis Sermo. VIOnica. XVI. poſt tri
flagella ſūt tribulacōnes tempeſtates lapidum fulguꝝ mortalitatū ſiccitatū ⁊ ſimiliū. Id̓o fiūt ꝓceſſiones ⁊cͣ. ⁊ videturꝙ deꝰ ſit iratꝰ ſꝫ hoc facit ad purificandūnos a paleis vanitatū ⁊cͣ. Igit̉ dulciter⁊ patienter ſūt tribulacōnes ſuſcipiendeqꝛ ſicut ẜuando pn̄iaꝫ ꝯfeſſoris patiēterpurificat̉ ꝯfeſſus ſꝫ nō ſi ẜuat eā cum ira⁊ inpatiēter dicēdo maledictꝰ ſit ꝯfeſſorqꝛ talē pn̄iaꝫ mihi dedit qꝛ ſic hō nō purificat̉. ſic hō purificat̉ a peccatis ſi aduerſitates ſuſtinuerit patiēter ⁊ gͣtanter. Sitn̄ dicat̉ talis pn̄ia dat michi magnū tedium tn̄ exqͦ ꝯfeſſor iniunxit michi ſeruabo eaꝫ ꝓpter remiſſionē peccatoꝝ meoꝝtūc eſt bona. Ita de xp̄ianis qui in tribulacōnibꝰ patientes ſūt ⁊ grati ⁊cͣ. Ideodicit apl̓s. Obſecro ⁊cͣ. ¶ Dico ſcd̓o ⁊cͣPrima ratio d̓t ꝙ hō purificat̉ a peccatis preteritis ⁊ iſta d̓t ꝙ hō preſeruatura peccatis futuris ſcꝫ ne fiāt. Et ecce quōqͦt ſunt qͥ ex tribulacōe temꝑali retinentne peccet Erit em̄ aliqͥs qͥ eundo ad lupanar vulnerat in capite a regula ⁊c̄. ⁊ peccatū nō fiet. Idem de multis in lecto iacētibꝰ Quot mulieres eſſent vane ⁊ pompoſe ⁊ deꝰ dat eis plagā aliqͣꝫ vel infirmitatem ⁊ viuet bene ⁊ honeſte. Uerbi gratia de magdalena ⁊ martha ſororibꝰ ſiml̓nutritis ⁊ pulcherrimis q̄ poſt mortē parentū remaſerūt equaliter dn̄e. Que fuit cauſa ꝙ magdalena fuit ita peccatrix ꝙꝑdidit nomē martha vero fuit ſꝑ virgo.gr̄as deo ⁊ tribulacōni. Nā dicit ambroſius ꝙ fuit martha illa mulier q̄. xij. ānishabuit fluxum ſanguinis intm̄ ꝙ fuit facta macilēta ſine colore ferebat qn̄ magdalena cecidit in peccatū martha cecidit īinfirmitatē qꝛ alias fuiſſet vt magdalēaqn̄ magdalena fuit curata in aīma ⁊ etiāmartha in corde. Patet gͦ ꝙ tribulaciones p̄ẜuant a peccatis futuris. Quot mulieres ſūt caſte ex tribulacōne vl̓. qꝛ habebit ꝑlā in oculo vel eſt gippoſa vel curua
tūc nullus curat de ea. O bēnedicta infirmitas que facit ẜuare caſtitatē. Et qͦt homines infirmi orāt deū vt ſanentur. Sꝫqꝛ deꝰ ſcit ꝙ eſſent ribaldi non exaudiuitId̓o dd̓ de ſe ⁊ de peccatore d̓t tribulacō⁊ anguſtia īuenerūt me qͣi ꝑquirat hominē. Id̓o mādata tua meditatio mea eſt.ſcꝫ ad ẜuandū. Pꝫ gͦ recte qꝛ ſic̄ frenūvel chamꝰ refrenat ⁊ retinet equū. qꝛ ſiille qͥ equitat nō teneret frenū ī manu nōpoſſet equū regere. Id̓o tribulacōes frenū ſūt. Eqͥ em̄ ſūt corꝑa nr̄a ſeu īordinati motꝰ ⁊ tēptacōes ſꝫ tribulacō refrenatea tūc em̄ hō recurrit ad orōes ⁊ ad ꝑſonas deuotas exēplū de beata petronellafilia beati petri febricitate. Id̓o d̓t ſcriptura. Allegorice veīt deꝰ ſ. tribulādo vt terror illiꝰ eſſet ī vob̓ ⁊ nō peccaretꝭ Exodixx. gͦ nō debetis deficere in tribulacōibꝰ. ſꝫpatient̉ ſuſtīere. Dico tercio ꝙ hō ꝑ tribulacōnes augmētat in meritꝭ ⁊ gratijs¶ Nota ſl̓itudīeꝫ de illis qͥ faciūt caldaria qꝛ de vno fruſto ferri faciūt vnū caldariū magnū ſcꝫ ꝑcutiendo cū martello⁊ hoc veꝝ eſt ſi ſit ignitū. qꝛ ſi frigidum cicius frangeret̉. malleacōs ſūt tribulationes. Si amore dei deuocōe ⁊ pacīa ignitipatient̉ ſuſtinuer̄t tribulacōnes augmentabūt eos in ſanctitate ⁊ meritis. Patꝫin iob qͥ fuit malleatꝰ. Itē vna die perdidit ſeptē milia oues ab igne celi. l. pariaboum ⁊. l. aſinos tria milia camelos.vij. filioſ tres filias o qͦt ibi fuere flagellacōnes ⁊ aduerſitates. Iteꝫ vxor eieciteū de domo Itē eodē die fuit ꝑcuſſus incorꝑe ⁊ inſterqͥlinio poſitꝰ Sꝫ erat ferrū ignitū in deuocōe d̓t textꝰ ꝙ ī oībꝰ nōpeccauit Iob nec aliqͥd ꝯtra deū locutusē ſꝫ dicebat. Nudꝰ egreſſus ſū ⁊cͣ. Dn̄sdedit dn̄s abſtulit ⁊c̄. Iob. jͣ. ⁊ fuit augmentatꝰ ī tāta ſctītate ꝙ multū notabil̓rfuit in maiori ſctītate qͣꝫ an̄ ſꝫ ſi fuiſſet ferrū frigidū ꝑ impacīam dicendo male dictꝰ qͥ me fecit. nō ſolū ꝑdidiſſꝫ bōa. ſꝫ aīaꝫ