Dnīca. XVI. pꝰ trinitatis Sermo. VI
ſionē ꝑdicōnes filioꝝ vel bonoꝝ tꝑaliūlapides ſiccitates mortalitates ⁊ ſic de alijs. Oīa iſta ſūt pn̄ie a papa ih̓u miūcte. Si gͦ ſeruādo pn̄iaꝫ ſimplicis ꝯfeſſoris hō depurat̉ qͣntomagis ex pn̄ia papeIh̓u Imo ꝓ nr̄a ꝯſolacōne. Dicā plusqn̄ vaditis fodere lauare ſecare ligna ⁊ad ſil̓ia totū h̓ eſt pn̄ia Poſtqͣꝫ emī adaꝫpeccauic deꝰ in forma alicuiꝰ honeſte ꝑſone venit ad adā vt audiret eiꝰ ꝯfeſſioneꝫ⁊ eue ⁊ abſconderūt ſe quēadmodū aliqui abſcondūt ſua pctā. Sed tandē audiuit quibꝰ auditis ade iniūxit pn̄iaꝫ dicēsIn ſudore vultis tui veſceris pane tuo.maledicta terra in oꝑe tuo in laboribꝰ cōmedes ex ea cūctis diebꝰ vite tue ſpinas⁊ tribulos germinabit tibi. Geneſis. iij.Eue aūt iniūxit pn̄iaꝫ d. Multiplicaboerūpnas tuas in dolore ꝑies filios tuos⁊ ſub viri ptāte eris ⁊ ip̄e dn̄abit̉ tui ibidem Ex qͦ pꝫ ꝙ om̄s tribulacōes hꝰ mūdi penitētie ſūt date a papa ih̓u. auctoritas Bn̄dictū eſt nomē tuū d̓s patꝝ nr̄orū qui cū iratꝰ fueris miſcd̓iaꝫ facis ⁊ intꝑe tribulacōnis pctā dimittis hijs qui īuocāt te Tobie. iij. ¶ Nota ſecreta primū cū d̓t pr̄m nr̄oꝝ. Pr̄es nr̄i ſūt pr̄iarche ꝓph̓e apl̓i martires ⁊cͣ. qͥ nos in fidegenuerūt ⁊ illi ſꝑ habuerūt tribulacōesintm̄ ꝙ d̓t vnꝰ de maioribꝰ eoꝝ ꝑ ml̓tastribulacōes oꝫ nos intrare in regnū celorū Actuū. xiiij. Itē dd̓. Multe tribulacōes iuſtoꝝ ⁊ de oībus hijs liberauit eosdn̄s pͣs. xxxiij. Miꝝ eſt ꝙ curabant infirmos ⁊c̄. ⁊ ſeip̄os nō poterāt curare paulus qͥ ſuſcitabat mortuos ⁊ non poteratſanare ſe a dolore lateris. Qn̄ gͦ d̓t deuspatꝝ noſtroꝝ reducit nob̓ ad memoriāexēpla tribulacōm ſanctoꝝ. Scd̓m ſecretū tangit̉ cū d̓r cū iratꝰ fueris ſcꝫ ẜm iudiciū hoīm. qꝛ venit ſiccitas mortalitas.grādo terremotꝰ ⁊ huiuſmodi d̓r deꝰ eſtiratꝰ ⁊ d̓t miſcd̓iam facies ⁊ recte ita eſt.qꝛ ſic̄ medicus qn̄ aꝑit vel penetrat vul
nus vel ſcindit menbꝝ putridū. videt̉ eēiratus cōtra infirmū das ei dolore cū tn̄faciat miſcd̓iaꝫ qꝛ ꝓ ſanitate corꝑis. Itade tribulacōnibꝰ hꝰ mūdi videt̉ nobis ꝙdeꝰ ſit iratꝰ cum tn̄ faciat miſcd̓iaꝫ vt ſanet a plagis peccatoꝝ. Id̓o d̓t cum iratꝰfueris miſcd̓iam facis. Et ꝯcordat abacūc. iij. Cū iratꝰ fueris mīe recordab̓is ⁊declarat cū ſequit̉. ⁊ pct̄ā hoīm in tribulacōe dimittꝭ. Sꝫ qͥbꝰ tn̄dit hijs qͥ īuocātte. Nō credatꝭ ꝙ oībꝰ qͥ hn̄t tribulacōesremittāt̉ pectā qꝛ illi qͥ īpatienter recipiūt vel murmurādo ꝯtra deū di. ego ieiunō vel vado ad miſſā ⁊ ſil̓ia ⁊ ecce deusdat michi aduerſitates ⁊ nō tali ⁊cͣ. Tal̓nō ſolū noͣ purificat̉ Imo magꝭ deturpatur. Sꝫ qn̄ patient̉ recipiūt d. Dn̄e mala q̄ patim pctā nr̄a meruerunt. ⁊ qꝛ egofaciebā paucā pn̄iaꝫ vel nullā vos dn̄edediſtis mihi iſtā talis pͥurificat̉. Id̓o d̓thijs qͥ īuocāt .i. intꝰ īuocāt te. Pꝫ gͦ rōe⁊ auctoritate ꝙ ex tribulacōnibꝰ purificam ⁊cͣ. De iſta materia audiatis pulchrū ꝟbum gregorij cū tribꝰ ſil̓itudībꝰ Ꝙfornax auro. Ꝙ luna ferro Ꝙ flagellūgͣno hͨ facit tribulacō viro iuſto. ¶ De pͥmo qn̄ argentariꝰ liq̄ facit auꝝ ⁊ bulit videt̉ hr̄e dolorē auꝝ tn̄ purificat̉. Itē qn̄hō hꝫ febre tūc eſt ī fornace ⁊ videt̉ bulire ſꝫ ſi hꝫ pacīaꝫ anꝝ .i. aīa purificatur amixt̉a falſi metalli pctōꝝ ¶ De ſcd̓o qn̄ferrū limat̉ clamat ac ſi patiat tn̄ purificat̉ a rubigīe ⁊ remanet lucidū. Ita ī doloribꝰ hō clamat idē ml̓r cū ꝑit dic̄ ml̓taO maledctā eua ⁊ decet̉o nō accedamad viꝝ ⁊cͣ. lima doloris tꝫ vos. Ideꝫ ddolore dētiū. tūc ferrum limat qꝛ om̄s ſumꝰ rubigīati pctīs. Id̓o qn̄ limat̉ hō indoloribꝰ nō dꝫ dr̄e mala ꝟba. qꝛ pctm̄ ēſꝫ clamare p̄t hō qꝛ dolor mitigat ¶ Detercō ꝙ flagellū gno qn̄ laborator flagellat bladū videt̉ eiꝰ inimicꝰ tn̄ h̓ facit vtgͣnū purificet̉ a paleis idē de nob̓ Cogitate ꝙ iſte mūdꝰ ſit area nos ꝟo blada.