Dnica. XVI. poſt trinitatis Sermo. VI
cipat cū aere ſuꝑius in huīditate cū terrainferiꝰ in frigiditate. Id̓o aqͣ eſt humida⁊ frigida. Idē pꝫ in aīalibꝰ nā ſi equꝰ ſitinter magna niue ⁊ magnū igneꝫ ex vnolatere ꝑticipabit cū niue in frigiditate exalio cū igne in caliditate. Idē pꝫ in hoībꝰde villis q̄ ſūt in finibꝰ regnoꝝ. qꝛ ꝑticipant cū vtroqꝫ ydeomate. Id̓o locunturmixto mō pꝫ regula ph̓ie. Mō videamꝰpn̄s vita vbi ꝯſiſtit. Dico ꝙ eſt in mediointer ꝑadiſū qͥ eſt ſuꝑiꝰ ⁊ infernū qͥ eſt īferius in centro terre ⁊ ſūt ꝯtraria in omnibꝰ. Ꝙꝛ ꝯditio ꝑadiſi eſt gaudere letari⁊ de nullo triſtari ⁊cͣ. Letitia ſempiternaſuꝑ caput eoꝝ gaudiū ⁊ letitiam obtinebūt ⁊ fugiet dolor ⁊ gemitus Yſaie. xxvConditio ꝟo dāpnatoꝝ ī inferno eſt dolere triſtari laborare in penis cōtinuis etde nullo ꝯſolari. ymo quicqͥd fit pro eisertit̉ eis ī luctū ⁊ triſtitiā qm̄ ſciūt. quianichil ꝓ deſt eis. Si fiat oratio ꝓ matrevel pr̄e ⁊ ſi eſt in inferno ⁊ tu neſcis triſtat̉ qꝛ nichil ſibi ꝓ deſt. Itē ꝓpter īuidiaꝫde amicis qͥ ſaluant̉ dolēt. Idem ſi dāpnant̉ qꝛ eoꝝ pena augmētat. Sic̄ qn̄ igni addunt ligna ignis augmentat. Undedāpnati plāgendo dicunt deficit gaudiūcordis nr̄i verſū eſt in luctu chorus nr̄ cecidit corona capitis ve nob̓ qꝛ peccauimꝰꝓpterea factū eſt meſtū cor nr̄m Treno.v. Mō audite rōnem exqͦ nos ſumus inmedio. Nā ſuperius eſt ꝑadiſus vbi eſtſūmum gaudiū ⁊ inferiꝰ infernus vb eſtſūma tribulacō ⁊ triſtitia ex regula nos ꝑticipamꝰ natam extremoꝝ habemus hicaliqͣ gaudia ꝯmedēdo bibedo delectando.⁊cͣ. ⁊ habēꝰ etiā tribulacōnes aduerſitates ⁊ qꝛ infernꝰ eſt nobis ꝓpinquiꝰ plushabūdāt tribulacōes. Gaudia em̄ huiꝰmūdi ſūt gutte q̄ diſtillāt de fauo ſpūsſancti qͥ in te diſtillat in te vnā guttaꝫ inillo alia ⁊cͣ. Id̓o boetius qui licet fuiſſetph̓us fecit etiā libros theologie di. Oīsdulcedo felicitatis huāne multis amaritudinibꝰ eſt reſperſa .i. īuoluta. Et ita ha-
bundant tribulacōnes vnde apl̓s exhortās nos d̓t. Obſecro vos ⁊cͣ. ymo patiēter ſuſtineatis nō dimittēdo amoreꝫ deinec ꝑ dere deuotionē debetꝭ nec bonā vitāSꝫ thema Inuenio in ſacra ſcripta tresrationes maxime qͣre nos nō debemꝰ deficere ſꝫ patient̉ ſuſtinere tribulacōnes ⁊aduerſitates qꝛ ꝑ tribulacōnes huiꝰ mūdi. Hō depurat a magnis defectibꝰ. Hōp̄ſeruat̉ a multis offenſionibꝰ. Hō augmentat ml̓tū in gͣtijs. ⁊ meritis. Ex hijstribꝰ nō debemus deficere in tribulationibus ſꝫ patienter ſuſtinere. Id̓o apl̓s ī themate. Obſecro vos ne deficiatis in tribulacōnibꝰ. ¶ Dico primo ꝙ hō ꝑ tribulacōnes ⁊ aduerſitates huius mūdi purificat a maguis defectibꝰ qꝛ de peccatis p̄teritis de quibꝰ nullꝰ pōt ſe excuſare tribula cōnibꝰ infirmitatibꝰ ⁊ aduerſitatibꝰſi patient̉ recipiant̉ nō murmurādo ꝯtradeū nec indignā do ſꝫ dicēdo dn̄e exqͦ vobis placet faciatis de creata vr̄a ſic̄ vob̓placuerit purificat̉. Dico ꝙ tūc hō depurat̉ ⁊ purificat̉ aīa de peccatꝭ ⁊ defectibꝰRō qn̄ pctōr ꝯfitet ꝯfeſſori oīa peccataſua nullū abſcondendo ⁊ in fine dat ſibipenitentiā Sꝫ peccator huīliter recipit ⁊ẜuat illā pnīaꝫ aīa depurat ⁊ deꝰ ſibi remittit peccatū. Hec eſt fides nr̄a certiſſiāFiat ergo ratio ſi pn̄ia data a ſimplici cōfeſſore ⁊ peccatore purificat aīam ſi illaꝫẜuatis huīliter. Qnͣto gͦ magis purificatur ex pnīa data a papa ih̓u vt ſūt tribulacōes aduerſitates qꝛ om̄e malū pene ēa deo. Creditꝭ vos ꝙ xp̄s delectetur qn̄vos eſtꝭ in lecto īfirmꝰ vel qn̄ aliā aduerſitatē habetꝭ ꝓfecto vt ſic ſibi nō placet ſꝫſic̄ pla cet ꝯfeſſori qn̄ pctōr ẜuat pn̄iaꝫ ꝑeū iniūctā nō ꝙ illa pena placeat ꝯfeſſoriſꝫ inqͣntū ex illa remittūtur ſibi pctā. Itaplacet xp̄o ꝓpt̓ pctōꝝ ⁊ penaꝝ remiſſionēqn̄ nos patienter ſuſtinamus pn̄iam pereum nobis iniunctam ſcꝫ tribulacōes. nāvobis dedit febre illi dolorē capitꝭ alteridolore ſtomachi torſiones ⁊cͣ. colicā paſ