Dn̄ica. XVI. pꝰ trinitatis Sermo V.
mana. plus oībus aīalibus indigētes ſumus tā īcorporalibꝰ qͣꝫ ſpūalibꝰ Primoin corporalibꝰ cogitate qͣꝫtū tardat creatura hͦ eſt hō anteqͣꝫ poſſit ire ⁊ cū inſtrumētis on̄dit ſibi modus ābulādi ⁊ vnꝰcapreolus vel pullus ꝑ̨̄dicis adhuc hn̄steſtā de ouo in capite currit. Iteꝫ aīaliaiā naſcunt̉ cum veſte ſua vt agnus canisvulpisº. ⁊ ſic de alijs et ꝓ hyeme ⁊ proeſtate. Sꝫ nos nec cū lana nec cū pelleimmo ſi volumus nos induere. oportetdep̄dare oue recipiē do lanā ⁊ ꝑare. primo. lauādo. filādo. texēdo. qͣſſare in molendino. colorare. ſuere. ſuſpendere ⁊cͣ.qͦt labores Idem de cibis. aīalia nō ſeminat. nec colligūt. nec faciunt ꝓuiſionēNos vero ſi volumꝰ viuere oꝫ hr̄e campos. vineas. beſtias. arare. ſeiare. mētere. portare ad horreū. trituare. pīſere ⁊cͣ.Itē aīalia non faciūt domos. iā inueniunt domicilia ſua. ſꝫ nos oꝑtet emere fūdum. ponere fūdamēta. hr̄e lapides calcem. portas. feneſtras ⁊c̄. Itē aīalia iāhn̄t arma ſua. cattus vngulas ⁊ leo. boscornua ⁊ ceruus. etiā lepus tibias ad fugiendū arma ſūt defenſiuaº. cirogrillꝰ iāhabet ſua caſtra ſpelūcam ⁊cͣ. Sed nosoportet ꝑqͥrere ferrū poſt liq̄facere deīde malleare d̓inde cultellos fabricare ⁊cͣpꝫ gͦ indigētia hūāna ī corporalibꝰItē in ſpūalibꝰ in aīa d̓t. phūs ꝙ ītellectus hoīs ē. a pͥncipio tāqͣꝫ tabula raſa inqua nihil eſt depictū. ſꝫ ſicut ꝑgamenumalbū. aīalia in pͥma die habet totā ſciāꝫ⁊ induſtriā. ſtatim qn̄ eſt natꝰ capreolꝰcattulus agnellus iā ſcit vbi īueniet vbera ⁊ quis on̄dit ſibi ꝙ ibi ſit ſuū nutrimētū. Et puer etiā ſi hꝫ v̓bera ad duos digitos diſtācia moriet̉ fame niſi a matręponant̉ in ore eius. Itē ſi pullo apponatlapis p̄cioſus ⁊ panis. ſciet eligere ⁊ comedere de pane ⁊ nō de ꝑlis. Iā habentſuā ſcīam. ſꝫ ſi puero detur cādela ardēstanget digito. ſi pruna mittet in ore. Ecce defectus. Itē agnꝰ vel capreolus īfra
centū oues cognoſcit matrē ſuā in balatu ſꝫ non ſic hō puer ⁊cͣ. Itē d̓t Ambroſius in exameron ꝙ perdices furant ſibioua adinuice. ſꝫ qn̄ pulli ſunt natī in voce cognoſcūt matre ſuā ⁊cͣ. ⁊ pueri vniꝰanni nō cognoſcūt ꝑentes. Itē agnꝰ velcapreolus ſi vident lupū ſtatim fugiuntiā ſciunt ꝙ eſt eius inimicus Idē pullusquādo videt miluū. Sed ſi lupus veniatad pueꝝ reſpiciet eū nec timebit eū. Itēaīalia ſciunt ſuas medicinas licet nō ſtuduerunt in monte peſſulano. vt patet demuſtela cōtra venenū ſerpentꝭ ⁊ de ceruo⁊ nos niſi ſtudeamꝰ medicinā neſcimusqͥd eſt nobis bonū ſeu malū. patet ergonoſtra magna indigencia tā in corpore qͣꝫin aīa. Id̓o dauid in. pͣs. Deus venerūtgentes d̓t. Cito anticipēt nos miſericordie tue. qꝛ pauperes facti ſumꝰ nimis ſcꝫplus qͣꝫ beſtie. Ex iſta rōne qꝛ indigemꝰbonis ſpūalibus extendimꝰ dextera ⁊ qꝛindigemꝰ bonis corporalibꝰ extendimꝰſiniſtrā qͣſi dicendo deo Omi dn̄e detismihi. Leuemꝰ corda nr̄a cum manibꝰ addominū in celo Trenoꝝ. iij. Iſtū modūoſtendūt nobis pauperes. Nā ſi in hacvilla modo ab aliqͦ diuite fieret ordinacio ⁊ publicaret̉ ꝙ daret duos florenosde feneſtra ſua omni veniēti. O qͦt venirent extendēdo manꝰ. dicēdo dn̄e detismihi. Ita xp̄s diues quia dn̄i eſt terra.Mille. cccc. et. xxviij. anni ſunt qͣſi ꝙ fecit vnā ordinacone dicens petite ⁊ accipietis oīs qͥ petit accipit. Luce. xi. Ideoorando extendimꝰ manꝰ qͣſi dicamꝰ o midn̄e ſū pauper detis mihi. Auiſent̉ h̓ homines iuxta illud apl̓i. Uolo viros orare in omni loco leuātes puras manꝰ ſineira ſcꝫ appetitu vindicte ⁊ diſceptatiua .i.placitādo cōtendēdo ſeu accuſando Nota puras manꝰ ſcꝫ a luto vſure. Abacucſcd̓o. ve qͥ multiplicat nō ſua ⁊cͣ. A fimoluxurie. Ad philippenſes. iij. Omnia arbitror vt ſtercora vt xp̄m lucrifaciā. Aſapiēte Yſaie pͥmo Cū extenderitꝭ manꝰNNN .iij.