Druckschrift 
2 (1485) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

do xvi pꝰ triniSermolii

Dixi in corde meo de filijs hoīm vt probaret eos deꝰ on̄deret ſil̓es beſtijsecc̄s. iij. Et declarat dauid tres beſtialitates dicēs. vſqꝫ gͣui corde. Ecce auaricia. qꝛ diuicie ſūt lapides p̄cioſi ſꝫ lapides aīam onerātes faciūt deſcēdere in īfernū Mortuꝰ eſt diues ſepultus ī inferno. Scd̓a tāgit̉ ibi qͥd diligitꝭvanitatē. ſcꝫ ī ornamētis qͣritis mēdaciū ſcꝫ ī luxuria vnū on̄dit extͣ. ſcꝫ delectacōem alid̓ tenet ītus ſcꝫ corruptio fetorē. Eſt qͣſi pulchꝝ monumē extͣ pictū infra plenū īmūdicia fetore ⁊cͣ. Ita pulcher vel pulchra mulier ſūt vt monumētuꝫ qꝛ ītra nihil ē niſi corruptio tripa de porco ⁊c̄. Ecce pri ꝑalamētū Id̓o qͥlibꝫ viſit et ſua peccata malaꝫ vitā tꝑs p̄ditū rep̄hendatſe amare de eo dicet̉ erat mortuꝰ ⁊cͣ Scd̓m eſt loqͥ p̄ſbitero vel ſacerdotiverecūde. Ecce cōfeſſio eſt nccͣia pꝰꝯtricōem. qn̄ aliqua ꝑſona hꝫ aliqͣꝫplagā mortalē in ſuo corꝑe ſufficit il reſpicere videre ſꝫ dꝫ on̄dere medico. Idē in ꝯtricōe reſpidiunt vident̉plage pctōꝝ ſꝫ ſufficit. ſed oꝫ on̄deremedico ſcꝫ ꝯfeſſori. d. Pr̄ getes putātme ſanu ⁊c̄. Sꝫ pr̄ Ecce plagas meas.ego ſū vanꝰ ⁊cͣ. auarus ⁊cͣ. Id̓o xp̄s lu..xvij. dixit. x. viris leproſis. Itē on̄ditevos ſacerdotibꝰ. poterimꝰ rn̄dere duabꝰ q̄ſtionibꝰ qͣs vos coīter facitisO dn̄e qͣre dicitis ꝯfiteatur ſacerdotibꝰ. Nunqͥd valet tm̄ ꝯfiteri vnoꝓbo viro vel mulieri deuote Maxīe qꝛIaco. v. d̓r ꝯfitemini alterutꝝ pctā vr̄aet orate īuice vt ſaluemī. In iſta aucͣte fundāt ſuū argumētuꝫ. qͣre vos tm̄reſtrīgitis. vos ſolū vultis ſcire pctā nr̄aRn̄deo duplex eſt cōfeſſio. pͥma ꝓpter īpetracōeꝫ orōis. Scd̓a ꝓpter īpetracōeꝫabſolucōis. Prima cōfeſſio p̄t fieri cuilibet ꝑſone deuoto hom̄i vel etiā mulieri p̄t dicere ſua pctā ego ſū vanꝰ vl̓auarus Ideo rogo vos oretis me vtdeus det mihi hūilitatē vel liberalitatē

ſeu caſtitate ⁊cͣ. Iſtā cōfeſſiōeꝫ facit ſacerdos laicis dꝫ dicere abſoluatisme ſꝫ oretis me. nec dꝫ petere pnīam pctīs ⁊cͣ. de iſta loqͥtur btūs iacobꝰ dicit Cōfitemī ⁊c̄. pꝫ qꝛ ſequit̉ orate īuicē vt ſaluemī ibidē ⁊cͣ. Secūdacōfeſſio eſt ſacramētalis in dat̉ abſolutio remiſſio pctōꝝ iſta p̄t fieri niſiſacerdotibꝰ ecce rex tꝫ vnū gub̓nato ſꝫ eſt magnꝰ ribaldꝰ ſceleratiſſimꝰ ⁊c̄. Et vos cōmiſiſtꝭ furtū vel hoīcidiū timetis aduentū regis. Ad que recurretꝭ ad petēdū remiſſiōem de crimīevr̄o. ad aliquē ſcm̄ hoīem vel ad gub̓natorē. nullꝰ ſcūs p̄t vobis remitterepctā qꝛ hꝫ ptātem regis. O dicetisvos gubernator eſt malꝰ. qͣꝫtūcunqꝫſit malꝰ ptātē habꝫ regiā remittēdi ⁊c̄.Ita cōfeſſores ſeu clerici gubernatoresſūt regis xp̄i. Et xp̄s dedit eis ptāte abſoluēdi noͣ alijs. quoꝝ remiſeritꝭ pctāremittunt eis Ioh̓. xx. ſolū fuit dictuꝫdericꝭ Si vultꝭ r̄miſſiōeꝫ pctōꝝ oꝫ iread clericos Si orōeꝫ vultꝭ poteſtꝭ ire adalios. ſi rex vellꝫ dicere qͣre iuiſti ad gubernatorē. nunqͥd ip̄m malū hoīeꝫ ſciuiſti ⁊c̄. Rn̄deo dn̄e qꝛ vos ſuſtinetꝭ Idē de clericꝭ Et qn̄ aīa alicuiꝰ bn̄ꝯfeſſi veīt ad iudiciū corā xp̄o demōaccuſat reqͥrit vt dānet qꝛ fecit peccatū ⁊c̄.. Et xp̄s lcꝫ ſciat. tn̄ ip̄e īterrogat iuſtū īpiū. Quid dicꝭ aīa ad hocdn̄e veꝝ ē. illa feci nec poſſum negareSꝫ dn̄e habui remiſſiōeꝫ a vro gub̓natore ſeu locū tenēte on̄dit cartā qͣꝫ portat ī frōte. qꝛ lcꝫ ī cōfeſſiōe det carracter īdelibil̓ dat̉ tn̄ qͥdā ornatꝰ Scd̓aq̄ſtio dicūt aliqͥ maxīe valdēſes Abſoluere remittere pcta eſt ſoluere ligatūqꝛ qͦt ptcā hꝫ homo tot catheīs ligat aīaSi cōfeſſor ſit ligatꝰ pctīs forte plusqͣꝫ ille cōfitet qūo poterit ligatꝰ ſoluere ligatū. Iſte rōes ſūt hereticoꝝ ad decipiedū ſimplices. Rn̄deo veꝝ eſtabſolutio eſt ſoluere a pctīs ſolis ſacerdotibꝰ dixit xp̄s. Quecunqꝫ ſolueritꝭ