do Xvi pꝰ triniSermoiii
ſuꝑ terrā erūt ſoluta ⁊ ī celis ⁊cͣ. math̓..xviij. Et ſi ſacerdos eēt ligatꝰ in ꝑte ꝑquā hꝫ ſoluere ſcꝫ ī lingua ꝙ eēt mutuscōcedo vobis ꝙ nō poſſet aliū ſoluere qꝛnō poſſet ꝓferre formā abſolucōis. ſedadhuc ē manꝰ ⁊ pedes ⁊ totū corpus ligatuꝫ pctīs ſi p̄t ꝓferre verba abſolucōnis ſoluit. qꝛ illa ſolucio nō ſit virtute ſacerdotis ſꝫ ꝟtute xp̄i cuiꝰ ip̄e eſt īſtrum̄tuꝫ. Et habet̉ clare ex iſta aucͣte qn̄ xp̄sdixit. x. leproſis. Itē oūdite vos ſacerdotibꝰ Iſti ſacerdotes erāt ribaldi ſymōiaci īuidi ⁊cͣ. Cōtra qͦs xp̄s p̄dicabat Potuiſſent dixiſſe leproſi Dn̄e qͣre mittitisnos ad malos hoīes ⁊ pctōres. qͣre nonmittitꝭ ad mr̄em vrāꝫ vel ad ioh̓eꝫ baptiſtā ad apl̓os. Solutio qꝛ nō erāt ſacerdotes. In hͦ xp̄s on̄dit ꝙ ſolis ſacerdotibꝰ eſt fienda cōfeſſio ſacramētal̓. Bn̄dictio tn̄ nō ꝙ qͥlibēt qͣꝫtū p̄t debꝫ diligerebonū cōfeſſore. De iſto ꝑlamēto dicitſcriptura Iob. vij. Quaꝓpter ſcꝫ amore abſolucōnis hn̄de ⁊ ego nō ꝑcam orimeo. Loqͣr ſcꝫ ore in tribulacōe ſp̄s meicōfabulor cū amaritudīe aīe mee ⁊ hocd̓r ad drām veteris teſtamēti ī qͦ nō cōfitebat pctā ore. Si dicat̉ illd̓ tꝑs eratbonū. Solutio ꝙ nō om̄iqͣqꝫ. qꝛ nunqͣꝫhūerūt remiſſiōem pctōꝝ vt ītrarēt ꝑadiſū. Id̓o dicit loqͣr ſcꝫ dicēdo ore pctāmortalia ſpecialit̓ veīalia ī genere. In t̉bulacōe ſpūs mei ⁊ hͦ quātū ad ꝓpoſitūnō redeūdi ad pctā de qͦ dꝫ īterrogari cōfeſſor ⁊ eſt maxīa tribulacō hn̄di tale ꝓpoſitū. Cū em̄ hō ſit īclinatꝰ ad oppoſitu. Cōfabulor ſcꝫ de pnīa cū confeſſoreqn̄ dicit cōfeſſor ego video ꝙ eſtꝭ totusvanꝰ ⁊ ſuꝑbꝰ. Id̓o hūil iabitꝭ vos ī orōne ⁊cͣ. Ide de alijs. auiſet ſe cōfeſſor nedet pn̄īam vltra volūtatē pctōris Rōqꝛ ſi dimitteret pnīam cōfeſſoris culpāīcurreret. Laboratoribꝰ detꝰ ieiuniū deq̄ nō potuerūt ſe excuſare ſcꝫ vt audiantmiſſā ięiuni ī diebꝰ feſtiuis. Cōtra inuidiā det̄ medicīa orādi ꝓ illa ꝑſona ⁊c̄.
ecce qͣre dicit Cōfabulor cū amaritudīeaīe mee qꝛ pnīa amaritudo eſt ſenſualitatꝭ. ¶ Terciū ꝑlamentū eſt loqͥ ꝓxīoveracit̉. Mō addiſcetꝭ qūo eſt ſūme cauendū ob om̄ mēdacio ſi attēditis ad eaq̄ dicā. cuilibet mēbro corꝑis deꝰ deditſuū officiū oculis officiū vidēdi. auribꝰaudiēdi ⁊cͣ. Sicut rex dat officia diuerſa diuerſis ī regno ſuo. Ita deus deditmēbris diuerſa officia. Mō ſi officiumoculi īpediret ꝑ albugine eēt magnꝰ defectus oculi qͥ ꝑderet ſuū officiū Ide deauribꝰ ⁊cͣ. Mō officiū oris eſt ſignificare cordis ītencionē. Ph̓us. voces ſuntnote .i. ſigna eaꝝ q̄ ſunt in aīa paſſionuꝫQn̄ gͦ hō mentit mētiri em̄ eſt veꝝ dicere ī ore ⁊ aliud hr̄e ī corde. lingua ꝑditſuū officiuꝫ ſcꝫ ſignificādi ea q̄ ſūt ī corde. Id̓o ſic ut nullꝰ vellet hr̄e maculamin oculo. Ita nec debꝫ velle mēdaciumin ore. ptꝫ gͦ ꝙ hō debet loqͥ veracit̉ licꝫnō om̄e verū nec ſecreta cordis ſūt diceda qꝛ eēt ſtulticia Nō tn̄ debemꝰ dicere medaciū ꝓ qͣcunqꝫ cauſa cōtra illos qͦdicūt bonū eſſe mēdaciū ꝙ nulli nocet.Apl̓us. Deponētes mendaciū loqͥminiveritate vnuſquiſqꝫ cū ꝓxīo ſuo. qm̄ ſumꝰ īuicem mēbra ad eph̓. iiij. Id̓o prouerb̓. viij. veritate meditabit̉ gutt̉ meūet labia mea deteſtabūtur īpiū. Gutturem̄ ſignat cogitatus cor dis. Et labia deteſtabunt̉ impiuꝫ hͦ tangit mercatoresqui aliqͦcies emēdo ⁊ vendēdo dicūt ml̓ta meudacia etiā cum iuramentꝭ in fraudem ꝓximi Hoc etiā tangit tractatoresmrionioꝝ qͥ etiā dicunt multa mēdaciaqn̄ hō int̓rogat qͥd de tali puella ⁊cͣ. dicunt ꝙ ſcit om̄ia ⁊ aliqn̄ nihil ſcit facereet erit vna magna cōfuſio ⁊cͣ. er nō hn̄tcōſcīam mentiri. Item tractatores pacꝭdicūt multa mēdacia ꝙ ꝓ nulla cā eſtdicēdū. Dicat̉ miraculū qd̓ legit̉ exo. jͣ.Qūo pharao cōcepit deſtruere ppl̓m iudeorum ⁊ p̄cepit obſtetricibꝰ ⁊c̄. Cūqꝫrep̄henderent a rege timētes rn̄derunt.