do xvi pꝰ triniSermo
ſignū certum reſurrectōis in qͦ de ſe velde alio poteritꝭ cognoſcere. Si de morte reſurrexit qͥs ad vitā gr̄e. eſt locucō diſcreta. Et reqͥruntur qͣtuor locucōes ſcꝫ¶ Loqui ſibiipſi doloroſe¶ Loqui ſacerdoti verecūde¶ Loqui proximo veraciterLoqui deo reuerenter.Iſta qͣtuor ꝑlamenta ſūt nccͣia ⁊ p̄t hōde tali dr̄e. Qui erat mortuꝰ ⁊cͣ. ¶ Dico pͥmo ⁊c̄. ſcꝫ ꝑ cōtricōeꝫ qꝛ cōtritō nōeſt niſi q̄dā locutio rep̄henſiua ſuipſius.de hijs q̄ malefecit hō dicens. O miſerqͥd feci. verbi grā. Si aliqͣ ꝑſona fuit ml̓tū vana ⁊ pōpoſa ⁊c̄. qn̄ deꝰ ꝑ cōtricōeꝫtāgit cor loqͥtur īfra ſe. d. O miſer qͥd feciſti qͥd tibi ꝓfuit tāta vanitas totū trāſiuit ⁊ ego ſū penis īferni obligatus. Omiſer qͥd erit de me. Idē de auaro quiobliuiſcit̉ theſauros ꝑadiſi ꝓ iſtꝭ corruptibilibꝰ ⁊c̄. Ide de luxurioſo qͥ vixit vtporcꝰ ī luto luxurie qui dicit. O miſer ⁊vbi ſūt ille delcācōes q̄ mihi tm̄ cōſtātPatꝫ gͦ ꝙ vera cōtricio eſt ꝑlamētumaīe rep̄hendētis ſe amare Ido cognoſcere p̄t qͥlibet vr̄m ſi hetis cōtricōem vl̓ nōDe iſto ꝑlamēto t ille ſcūs hō. Iob. x.Tedet aīaꝫ mea vite mee ſupple ī pct̄īsRemediū gͦ ſubdit̉ dimittā ego aduerſū me eloquiū meū ⁊ qūo loqr̄ ī amaritudīe aīe mee. Et loqͥtur Iob in ꝑſonaꝯterentꝭ. Uultꝭ gͦ intelligere clariꝰ dicatur parabola de qͣdā mercatore p̄diuitevnicū filiuꝫ hn̄te cui filio dare volebatvxorē ⁊ nō inuēībat qꝛ licꝫ eēt diues nihil ſciebat facere In oībꝰ erat inexꝑtus.qꝛ pat̉ tm̄ diligebat eū ꝙ noluit vt iretvt alij mercatores vltͣ mare ⁊cͣ. ꝓpter qꝛpr̄ miſit filiū ad quēdā feīam cū magnaquātitate monete vt emeret bona ⁊ fieret fama ꝙ ſcirꝫ aliqͥd facere. Dicat̉ qūoemit lapides vitreos ꝓ lapidibꝰ p̄cioſisqͦs emit ꝓ. xxx. milibꝰ florꝭ ⁊ nō valebāt.xxx. denarios. Ide de ſcuttellis emit deauricalco credes ꝙ eēt de auro ⁊ oculos
cācroꝝ credens ꝙ een̄t ꝑle ⁊ reputauitſe btm̄ credēs multū lucrari. Qui dū rediret de via obuiauit cuidaꝫ amico ſuo.qͥ interrogatꝰ vn̄ veniret. dixit ꝙ de talifeīa de qͣ emerat p̄cioſa iocalia. ⁊ on̄ditilla amico. Qui ſtatī ꝯgnoſcēs illa dixitſibi Iſta nihil valent. O vos eſtis ꝑditꝰet cōfuſus ſꝑ erit fama ꝙ eſtis beſtia ⁊cͣ.Tūc ille cognoſces deceptiōem ⁊ ſuamīdiſcrecōem cepit flere amariſſime qͣſi deſpando. ſed ille amicus cōſolabat eū dicendo Nō curetis qꝛ pr̄ vr̄ eſt diues ⁊cͣet ſub iſta ſpe ille cōſolabat̉ Ectē hͦ oſteditur ꝓprie qͥd eſt contricio. Iſte ſtultusmercator eſt homo vel mulier qͥ qn̄ facitpctm̄ credit ſe īueniſſe margaritas ⁊ aurū ⁊cͣ. et nō eſt niſi lutum. Auarus credit ſe īueniſſe aurum ⁊ totū eſt lutū vanitas ⁊cͣ. Luxurioſus qn̄ vidꝫ mulieresalbas l̓ formoſas credit ſe īueniſſe margaritas ⁊ nō ſūt niſi ſterqͥliniū. Sed qn̄amicus ſcꝫ angelꝰ bonus vel p̄dicator.dat nobis intelligere quid emiſtis ſcꝫ lutum ⁊ fumū ⁊c̄. tūc mercator .i. ſpūs redit ad ſe ⁊ īueniens ſe deceptū incipit flere dicēs O miſer quid emiſti; ⁊ deſꝑaret niſi qꝛ pater ſcꝫ deꝰ eſt diues ⁊ ſubiſta ſpe tranſit. Diues eſt ⁊cͣ. ad Ro. x.Iudas habuit diſplicenciā. ſed nō ſperauit in diuicijs prīs Ptꝫ gͦ qūo ꝯtrico ēīcrepacio ſuiip̄iꝰ. Ideo dauid Fili hoīmvſqꝫ qͦ graui corde. vt qͥd diligitis vanitate ⁊ q̄ritis mendaciū pͣs. iiij. Nota filios hoīm vocat nos. qꝛ nos moralit̓ loquēdo ſumꝰ beſtie ⁊ filij hoīm ⁊ nō hoīnes. qꝛ hō eſt aīl rōnale. hoīes ⁊ rōe vtētes fuerūt aliqͥ pres qͥ in baptiſmo nosgenuerūt qꝛ an̄qͣꝫ feciſſent aliqͥd qͣrebata rōe ſi erat bonū ⁊ nō cōtra deū. ſꝫ nosꝓchdolor vt beſtie ẜm ſēſualitate ⁊ deſideriū gub̓naꝰ freq̄nt̉ nos. Iō dicit filijhoīm qͣſi beſtie ſp̄. eutes ⁊cͣ. qꝛ ſi hō beſtialis habꝫ oportunitate facēdi pctm̄ ſcꝫvindictam luxuriaꝫ vel aliud nō reſpicitſi eſt ẜm deum vel cōtra. Ideo ſalomo.