SermoDnica xvi. pꝰ trini

in multis fit oppoſitū. vt laciꝰ īuenies Exnone ſequēti. Itē qͣlitercūqꝫ aliqͥd abſtuliſti facto vel cōſenſulopꝫ reddere ⁊cͣItem de notarijs qn̄ recipiūt teſtamenta dicit infirmꝰ volo dimittere tali eccīevel ſic. ⁊cͣ. ⁊ nō curetis. dicit notariꝰ qꝛclerici nimis. hn̄t oꝑtet illud damnū ſatꝭfacere ſi vultis ſaluari al̓. ⁊cͣ. idem ſi mutuatis ſciēter teſtē vel aliqd̓ legatū. idēde falſis inſtrumētis. idē de ill̓ qͥ falſe teſtificātur ⁊ alius ꝑdit oꝑtet reſtituērereuocando. idem̄ ſi ꝑ vrm̄ male loqͥ abſtuliſtis famā ⁊cͣ. oꝑtet reſtituere reuocando etiā ſi ſit verū ſꝫ ſecretū. iſtud nōſolū ē iuſticia ſꝫ mīa. epiloga qꝛ mortuihabebūt ſuū ⁊ eccīa. ⁊cͣ. de alijs. math.xviij. Redde qd̓ debes. Quarto ẜuireꝓmpte ē opus mīe. ſani pn̄t ẜuire infirmis ⁊ iuuare in nccītatibus. exēplo xp̄i.voluit huīliari ad ſeruiendū nobis. ideod̓t. Filius hoīs nō venit mīſtrari .i. vt ſibi ſeruiatur ſed mīſtrare Math. ij. Quale ſeruiciū fecit in nocte paſſionis. qꝛ lauit pedes apl̓oꝝ Item in vita ſeruiendovirgī mrī ⁊ ioſeph. ita debemꝰ nos facereadinuicē ex caritate Uos in libertate vocati eſtis frēs ſꝫ ꝑ caritatē ſpūs ſeruite īuicem. Ad gal. v. Uultis ſcire qd̓ meritū ē dicatur hic miraculū qd̓ legit ī vitaſcī iacobi de ſocijs ꝑegrinis euntibꝰ adſcm̄ iacobū ⁊ nolētibꝰ remanere cū ſocioinfirmo. tandem remāſit vnꝰ. Et ſociomortuo ī die btī iacobi duꝫ altex velletire ad ſcm̄ iacobū apꝑuit ſibi miles. ⁊cͣ.Et duxit eum ad ſcm̄ iacobū di. ꝙ diceret ſocijs ꝙ nullā indulgentiā fuerāt lucrati ſꝫ ꝙ totā indulgentiā ip̄e qͥ ſeruiuitſocio fuerat lucratꝰ Ex iſto miraculo patet quātuꝫ placet deo ẜuire infirmis qn̄dulciter fit ſeruiciū. Ergo nos in libertate. ⁊cͣ. Deo gracias¶ Sermo tercius de eadem dn̄ica.Ui erat mortuus cepit loqͥ. Uerbum iſtd̓ hēt̉

textualit̉ Lu. vij. Recitatīe āt ⁊cͣ. vt detvirtutē ⁊ efficacia ſuis verbis qͣ nūc volo deuotioī vrē p̄dicare. Salutet virgomaria ⁊cͣ. Iſtud verbū loquit̉ de homīequodā mortuo quē chriſtꝰ ſuſcitauit dequo dicit. thema. qui erat mortuus etc̄Pro intellectu litterali huius verbi antequā veniā ad intellcm̄ moralē ſciendūꝙ ſignū certum reſurrectionis alicuiusmortui eſt loqui diſcrete. qꝛ nec ſpiritꝰ malignꝰ ingreſſꝰ in corꝑe mortui poſſet diſcrete loqui. Id̓o ſignū certū ⁊ euides ꝙ aliquis eſt reſuſcitatꝰ eſt quandoloquit̉ diſcrete. ꝙd̓non poteſt fieri niſi anima ſit rationalis ⁊ ſit corpori vnita Ratio qꝛ tot requirūt ad loquendū diſcrete. reqͥrunt̉ ei. xij. ſcꝫ. vj. mēbra corporalia. ⁊ vj. potentie aīe Mēbra corporalia q̄ requirunt ſūt illa de quibꝰ dicit logicꝰ inſtrumenta quibꝰ vox format̉ ſūtiſta labia dentes lingua palatū guttur ⁊pulmo Sex potentie anime ſūt intellectus qui ordinat verba voluntas que mouet menbra ad loquendū vt dominusmouet ſeruos ad operandū Memoriaconcurrens ⁊ memorans de quibus eſtloquendū imaginatio formans verba ⁊requirit̉ viſus ſcꝫ illius cui homo loquitur ⁊ auditus ergo requiritur etiā vniocorporis ⁊ aīe in vna eſſentia. quia locutio diſcreta nō poteſt fieri niſi per ꝑſonāviuā Hoc legitur in hiſtoriā beati petride illo ſymone mago qui dixit ſe hominem ſuſcitaſſe. quia mouet caput. Et dixit beatus petrus Si vere ſurrexit loquatur alias ſciatis fantaſma dyabolicū eſſe ⁊ non loqui patet ergo ꝙ locutio diſcreta eſt ſignum certe reſurrectōis. Id̓ochriſtus voluit ꝙ ille Iuuenis loqueretur diſcrete in ſignum ⁊cͣ Qui erat mortuus etcͣ. Modo declarando moraliterInuenio ꝙ perſona dicitur mortua expeccato mortali dicitur mortale. quiaoccidit animam. peccatum enim cum cōſūatū fuerit generat mortē. iacobi. jͣ. Et