Dnica xvi. pꝰ triniSermo
qͦd Dicēdū ꝙ n̄ qꝛ dn̄s pecuīe n̄ vult n̄eſtꝭ vos dn̄s ſꝫ diſpēſator Iō caueatꝭ neꝯtͣ volūtate dn̄i miniſtretꝭ ſuas pecunias Si dicatꝭ. nūqͥd hēbo aliqͣꝫ conmoditatē ⁊cͣ. dico ꝙ īmo qꝛ cētuplū accipietis in hͦ mūdo ⁊ vitā eternā poſſidebitꝭ in alio. Si amore dei mutuatꝭ ⁊ nūqͣꝫeritis pauꝑ. dauid. Iunior fui etenī ſenui ⁊ nō vidi iuſtū derelictum nec ſemeeiꝰ q̄rēs panē. Tota die miſeretur ⁊ cōmodat ⁊ ſeme eiꝰ ī bn̄dictōe erit ¶ Terciū opꝰ eſt reſtituere plene. ſcꝫ reſtuereilld̓ ꝙ timetꝭ qd̓ nō eſt vr̄ꝫ ⁊ licꝫ ſit opꝰiuſticie tn̄ fūdat in miā pͥme Si tenetisaliqͥd de mortuis reſtituatꝭ. Dicat̉ ꝯtrateſtamētarios ſeu heredes occupantesbona defūctoꝝ ꝙ eſt magna crudelitasac ſi pr̄eꝫ videres in igne ⁊ poſſes eū iuuare ⁊ nō iuuares. quanta crudelitas ⁊maior eſt crudelitas erga aīas in purgatorio exiſtēteſ cū ille ignis ſit maior (actiuitatꝭ ⁊ vbi ꝯburūt aīe patris ſeu matrꝭ⁊ tu nō vis iuuare retinendo bona. ideoauiſetꝭ vos ¶ Scd̓o reſtituatꝭ ſi debetisaliqͥd eccl̓e vt ſi retinuiſtis decimas ſeupͥmicias ſeu alia bona eccleſie reſtituatis¶ Tertio reſtituatꝭ ſi retinuiſtꝭ ſalariū ẜuoꝝ ācillaꝝ vel laborātiū in cāpis vineis ſeu alijs locꝭ veſtrꝭ alias ira dei ē cōtinue ſuꝑ domū veſtrā. ꝓpt̓ hͦ dicebat thobias filio ſuo Quicūqꝫ tibi aliqͥd oꝑatꝰ fuerit ſtatī mercede eiꝰ ei reſtuas ⁊merces mercenarij tui apd̓ te ōnino nōremaneat thob̓. iiij. Per oppoſitū ſi ẜuaſtis alicui in domo capo ſeu vinea ⁊ feciſtis debiliter dietā in ſolutōe debetis dicere nō debetis mihi dare tn̄ qꝛ dormiuiItē ſi recepiſtꝭ aliqͥd mutuo reſtituatisetꝭ ſi nō ſit īſtrumētū ꝯfectū de illa obligatōe vl̓ creditor fuerit oblitꝰ Itē ſi habetꝭ aliqͥd de vſura ſeu furto reddere debetꝭ. h̓ d̓t ſcriptura Reddite ōībꝰ debitaveſtra cui t̓butū t̄butū cui vectigal vectigal Cui tiorē ſcꝫ p̄lato tīore ſcꝫ reuerēciale cauere a ſententia excōmunicatōisCui honore vt filij ꝑentibꝰ honorē qͦs
ſi offendiſtis petatis veniā. Nemini qͥdquā debeatis niſi vt ad inuicem diligatꝭad. Ro. xiij Nota nemini qͥdqͣꝫ ⁊cͣ pꝫ hſtultitia illoꝝ qͥ ī vita ſua nō volūt viuēſine debito Sūt multi qui debent vel devſuris vel alias Et qn̄ a ꝯfeſſore diciturꝙ ſatſfaciāt dicūtꝭ ego in teſtamēto meo oīa ordinabo. vultis cognoſcere iſtamſtulticiā fides xp̄iana habet clarius ꝙ qͥmorit in pctō mortali dānatur. qn̄ ergodicit̉ ego dimittā in teſtamēto ⁊ vos invita veſtra nō vultis ſatiſfacere in totoſeu ꝑte voluntatē habetis nō reſtit uēdiergo in pctō mortali deceditis. igit̉ ad infernū ibitꝭ. Si heres ſatiſfacit liberat animā ſuā de inferno. ſꝫ nō tuā. qͣre ergo invita tua nō ſatiſfacis. gregoriꝰ. ad magnā iuſtitiā dei oīpotentis ꝑtinet vt ī aliavita nō careat ſuplicurō qͥ in hac vita noluit carere pctō. ¶ Scd̓a ſtulticia quiacredūt ꝙ heredes pꝰ mortē eoꝝ ſatis faciāt. tn̄ videmꝰ ꝙ nihil fit Ideo benedictus eſt ille qͥ in vita ſua ſatiſfacit. ⁊ dicitfilio nō oꝫ. te ailiqͦd ſatiſfacere. Ecce qͣre dicit nemini ⁊c̄ benedictꝰ ille qͥ p̄t dicere paꝝ habeo. ſꝫ totū eſt meū ⁊c̄. Itēnō ſolū furta ſūt reſtituenda ⁊ reddēdaſꝫ debitū etiā cordis ⁊ oꝑis Debitū cordis eſt diligere. Cariſſimi ſi deꝰ dilexitnos debemꝰ alterutrum diligere. jͣ. Io.iiij. Si iſtud debitū abſtuliſti alicui ex odio ⁊cͣ redde ei. Debitū oris ē ſalutare⁊ loqui eſt loquēdū imaginatō formāsverba ⁊ requirit viſus ſcꝫ illiꝰ cui homoloquitur ⁊ auditꝰ gͦ requirit̉ etiam vniocorꝑis ⁊ aīe in vna eſſētia. quia locutōdiſcreta non poteſt fieri niſi ꝑ ꝑſonā viuā Hoc legit ī hiſtoria beati petri de illoſimone mago qui dixit ſe hoīeꝫ ſuſcitaſſeqꝛ mouit capud. Et dixit btūs petrꝰ Sivē ſurrexit loqͥt̉ alias ſcitis fantaſma diabolicū eſſe ⁊ nō loqui. ptꝫ gͦ ꝙ locutiodiſcreta eſt ſignū certe reſurrectōis Id̓oxp̄s voluit ꝙ ille iuuenis loqueret̉ diſcrete in ſignū ⁊cͣ. Qui erat mortuꝰ etcͣModo declaret moraliter Inuenio ꝙMMM iij