dn̄ica xv poſt trinitatis Sermo iii
qͥd cōtulit nob̓. tnͣſierūt omīa illa tanqͣꝫvmbra Sap̄. v. Iō ſi habetis pecuniasſitis dnī ⁊ non ſerui. qꝛ iaꝫ videtis quōſūt deceptiue ⁊cͣ. ¶ Dico tercō ꝙ diuicie ſunt v̓icōſe inanit̉ qꝛ nullū fructū faciūt. vere diuicie faciūt duos fructus ſcꝫſaciāt ⁊ faciūt nullo indigere. Iō in paradiſo vbi ſunt ꝟe diuicie. Ita beati ſūtſaciati. ꝙ nihil āplius appetūt. vidēt enībeatiſſimā trinitateꝫ. ꝟgineꝫ Mariā ⁊cͣIō dauid. Saciabor cuꝫ aparuerit gl̓atua qͥ tn̄ erat rex gl̓oſus ⁊ ditiſſimꝰ qͥ inmorte ſua dimiſit filio ſuo ſalōi ꝑ maximas diuicias qͥ tn̄ dicebat. ſaciabor cuꝫaparuerit ⁊cͣ. qꝛ diuicie hꝰ mūdi nō ſatiant cor. ymmo faciūt plus appetere. Rōqꝛ fames diuiciaꝝ eſt in corde vbi nonintrat pecunia. ſꝫ replēt vel ſatiāt burſā l̓taxiā vbi intrāt. Sic̄ de eſuriēte vidētemenſā ornatā cibis ⁊ non p̄t comederenō ſoluꝫ nō ſatiat̉. ymmo eſuries augetet appetitus. Idē dicenduꝫ eſt de auro.ſꝫ ſi poſſet comed̓e vel bibere auꝝ ſatiaretur ſꝫ qꝛ non p̄t ſatiat burſa ⁊ nō cor. dic̄ctericus. O ſi habereꝫ vnū beneficiū conpetēs eſſeꝫ ꝯtētus. ſꝫ qn̄ hꝫ ſtatim vultmaiora ⁊cͣ. Idē de laycis dicētibꝰ. O ſiego habere tot redditus ⁊cͣ. talē poſſeſſion eſſeꝫ ꝯtētijs. Iō dic̄ ſcpͥtura. Auarus nō implebit pecuīa. ⁊ qͥ amat diuicias frcūs. ſcꝫ ſaciādi nō capiet ex eis Ecdeẜ. v. Scd̓o diuicie hꝰ mūdi nō auferūt indigenciā ymmo augmentāt. Naꝫſi habetꝭ cāpuꝫ indigetꝭ beſtijs ad arandū ⁊ aratro ⁊ ſtabulo ⁊cͣ. Ecce qͦt indigēcie. Itē ſi habetis barchā vel nauē dicat̉ quibꝰ indigetis. Iteꝫ ſi habetis vineā equū ⁊ ſil̓ia indigetꝭ multis. Iō apocal̓. iij. dicis ꝙ diues ſū ⁊ locupletus ⁊nulliꝰ egeo. ⁊ neſcis qꝛ tu es miſer ⁊ miſera ⁊ pauꝑ. Itē ꝓuerb̓. xiij. Eſt qͣſi diues cū nihil habeat ⁊ eſt qͣſi pauꝑ cuꝫ inmultis diuicijs ſit. ¶ Dico qͣrto ꝙ ſuntpericuloſe final̓r ſcꝫ aīe ⁊ corꝑis. Anime
multū ꝑiculoſe ſūt. qd̓ ptꝫ ex multoruꝫdiuitū damnacōe. O qͦt xeligioſi. qͦt clerici. qͦt layci ex eis danant̉ ⁊ ꝓpt̓ eas. qͦtreligioſi qͥ ꝯͣ votū pauꝑtatis ꝓpter diuitias agūt. qͦt clerici ꝑ ſymoniā beneficia ꝓpter auaricia ꝯſequuntur. Iteꝫ qͦt ꝑ vſuras ditātur. Itē faciūt ſe negociatores.hn̄tes poſſeſſiones ⁊cͣ. cū tn̄ deberēt habere cor libeꝝ ad cogitāduꝫ ea q̄ dicūt ⁊legūt. ea q̄ legimus debemꝰ. Conͣ qͦs dicit apl̓s. Neo militās deo implicat ſe ſecularibꝰ negocijs. ſcd̓a ad Thymo. ij. ⁊ꝓchdolor nōnulli clerici ⁊ religioſi ꝓpt̓auariciā dānant. Idē de vob̓ laycis. qͦtmendacia. qͦt falſa iuram̄ta fiūt ꝓ diuiciis. Dicat̉ ꝯͣ illos qͥ faciūt alios iurare cūmiraculo qd̓ recitat Augꝰ de illo hoīe bone vite qͥ fuit ꝯdemnatꝰ in dei iudicō qꝛfecit iurare vnū ꝓ debito ī curia cui dixitdeus ꝙ meliꝰ eſſet ꝑdere bona qͣꝫ aīamillius ⁊cͣ. Qd̓ multū dn̄t attendere officiales ne faciāt iurare falſa iuram̄ta. qꝛnō ſolū damnat̉ ꝑiurās ſꝫ eciā qͥ iniuſtefacit aliū iurare. nō inuoluatis aīas cū rebus tꝑalibꝰ. ꝓpter iſta ꝑicula dicit xp̄us.Ame dico vob̓ qꝛ diues difficile intrabit in regnū celoꝝ. Facilius eſt eī camelū ꝑ foramen acꝰ traſire qͣꝫ diuitē in regnū celoꝝ. Math̓. xix. Iteꝫ ſūt ꝑiculoſe corꝑi vel carni. Nōne qn̄qꝫ audiuiſtꝭꝙ duo amici vel ſocij ꝓ moneta ꝯtenderūt. Iteꝫ ſocius interficit ſociū. ẜuus dominū. vtꝫ de quodā archiep̄o de tarotāſia diuite interfecto a ſuo ſcutifero ꝓ ſuamoneta ⁊cͣ. Iō dicit ſcpͥtura. Eſt infirmitas peſſima quā vidi ſub ſole diuiciecōſeruate in maluꝫ dnī ſui. Ecc̄s. v. Iōſi habetꝭ diuicias de bono iuſto laboret.⁊ ſeruiāt in oꝑbꝰ mīe. Si de iniuſtis bonis vel iniuſte ſeruiāt reſtituendo cꝰ ſūtetcͣ. Nō faciatis iniuſticias vel vſurā rapina ⁊cͣ. vt filijs dimittatꝭ magͣs diuitias. Detis eis bonū nutrimentū qꝛ de alijs deꝰ ꝓuidebit eis. Nā ipē parauit do-