dnica pꝑ poſt trītatis Sermo iiii
tē ꝓ filijs maritādis ⁊cͣ. Recordemī deꝟbo xp̄i. Nō poteſtis deo ſeruire ⁊ māmone. Deo gracias.¶ De eadem dnīca Sermo quartus.Ratres ſpiritu viuimꝰ. Habet̉ ꝟbū iſtd̓original̓r ad gal̓. vi. ⁊ recitatiue in epl̓a currētis dnīce. In iſto ẜmone ego intēdo declarare qͦt modi ſūt bone vite ⁊ ſpūalis ad ſeruiendū deo in hͦmūdo ad habendū gloriā eternā in alioSꝫ prīo ſalutet̉ ꝟgo Maria ⁊cͣ. Hocꝟbuꝫ indiget declaracōe ⁊ breuit̓ veniēdo ad materiā predicādaꝫ Sciendū. ꝙoīs vita ⁊ opus hoīm tota ē ⁊ venit perſub̓aꝫ ſpūaleꝫ. Ita ꝙ nec vita hoīs necopus p̄t durare ſine ſb̓a ſpūali. ꝟbi grāUita corꝑis ⁊ eciā opus eꝰ non p̄t eſſeſine ſub̓a ſpūali .ſ. aīa rōnali. qꝛ ſeꝑata acorꝑe aīa. iā videtis qͥd eſt corpus niſitrūcus putridus nullū hn̄s ſentimentūqꝛ ī oculis nō remanet viſus. nec ī auribus auditus ⁊cͣ. Pꝫ gͦ ꝙ vita ⁊ oꝑacōcorꝑis tota ē ab aīa rōnali. qꝛ qͣꝫdiu aīaeſt in corꝑe. corpus hꝫ viſuꝫ ī ocul̓. auditū in auribꝰ. ⁊ ſic de alijs ſentimētꝭ. gͦtota vita ⁊ oꝑacō corꝑis ē a ſub̓a ſpūali ſcꝫ ab ip̄a aīa. De hoc lꝫ ſit veꝝ tn̄ auctoritas xp̄i di. ꝑſonis carnalibꝰ qͥ apreciabātur ſe de corꝑis pulch̓tudine. fortitudine ⁊ grōſitate. ſpūs eſt qͥ viuificat.caro non ꝓdeſt qͥcqͣꝫ. Ioh̓. vi. qͣſi dicat.vn̄ habetꝭ pulch̓tudīeꝫ. fortitudinē. grōſitatē niſi ab aīa. caro at non ꝓdeſt qͥcqͣꝫptꝫ gͦ ⁊cͣ. Mō videamꝰ de vita ⁊ oꝑacōe ip̄ius aīe. hoc ē ſubtilius. Nā aīa lcꝫdet vitā corꝑi. tn̄ ip̄a de ſe nō hꝫ vitamnec oꝑacōeꝫ niſi ab alia ſub̓a ſpūali maiori ſcꝫ a ſpū ſcō. qͣꝫdiu aīa hꝫ ſpm̄ ſcm̄ ſecū. hꝫ vitā ⁊ ſentimentū. qꝛ ſpūs ſāctꝰdat ſibi viſuꝫ ꝯtemplacōis. auditū clarūp̄dicacōis. olfactū deuocōis ꝟtutū ⁊ ſāctitatū ꝑſonaꝝ ſcāꝝ. in ore ꝟbū ꝯfeſſio
nis ⁊ orōis. greſſus ſcītatis ⁊ ſentimētūbone ꝯſcīe ⁊ duxacōis in bona vita. Siāt aīa ex defectu ſuo vel dyaboli tēptacōe. vel mūdi occaſione. vel carnis inclīacōe. ꝑdit ſub̓aꝫ ſpūaleꝫ ſcꝫ ſpm̄ ſcm̄. Itaiacet mortua in corꝑe vt corpus mortuum ī ſepulchro. Pꝫ gͦ ꝙ tota vita ⁊ operacō aīe eſt a ſub̓a ſpūali ſcꝫ a ſpū ſcōAucͣtas dauid pͣs. c. iij. ¶ Auferes ſpm̄eoꝝ ⁊ deficiēt ⁊ in puluere ſuū reuertētur. Nota auferes qꝛ ſcꝫ peccauerūt tibiIō auferes ab eis ſpm̄ ſcm̄. Sicut ī mūdo extrahit̉ bonꝰ liqꝛ de vaſe inepto. deinde orat di. Emitte ſpm̄ tuū ⁊ creabūtur. ⁊ r̄nouab̓ facie terre. qꝛ aīa mortuafit viua. inimica fit amica. aliena faīliatisſterilis fecūda. Pꝫ gͦ doctrina ꝙ oīs vita ⁊ oꝑacō tam corꝑis qͣꝫ aīe eſt a ſub̓aſpūali. Iō bene dicit theā. Frēs ſpū viuimus. pꝫ theā. ⁊ ego ſuꝫ ī materia p̄dicāda. Mō videamꝰ qͦt ſunt vite ſpūalesad ſeruiendū deo in hoc m̄do ⁊ ad habeduꝫ vitā eternā in alio. ⁊ inueni ꝙ ſunttres ſcꝫ. Prīa eſt vita actiua. ⁊ iſta ē laborioſa. Scd̓a ē vita ꝯtemplatīa. ⁊ iſtaeſt delicōſa. Tercia ē vita p̄latiua. ⁊ iſtaeſt ꝑiculoſa. Et qd̓libet iſtorū eſt a ſub̓aſpūali a ſpū ſcō. gͦ frēs ſpū viuimꝰ ¶ Dico prīo ꝙ prīa vita ſpūalis eſt actiua. ⁊iſta ē laborioſa ſic̄ qn̄ creatura ſe dat laboribꝰ corꝑalibꝰ vel ſpūalibꝰ ad vtilitatē ꝓximi. ⁊ d̓r laborioſa ꝓpt̓ grauitateꝫcorꝑis oꝑa faciētis. Iō apl̓us qͥ laborabat multū legēdo ſtudēdo ābulando p̄dicādo ꝓ vtilitate ꝓximi. dicebat viuere in hͦ mihi fructus eſt ſcꝫ meritoꝝ operis ⁊ hoc ꝯfidens ſcio qꝛ manebo ⁊ permanebo omībꝰ vob̓ ad ꝓfectū vr̄m. adphil̓. i. Iſta eſt vita actia qͣ quis occupatur in oꝑbꝰ mīe ad vtilitate ꝓximi quecorꝑe exercetur. ꝟbi gra ¶ Primū opus mīe eſt dare paneꝫ eſurietibꝰ. Iſtd̓eſt pͥmuꝫ opus vite actīe ⁊ opus mīe n̄ſolū facit qͥ dat paneꝫ. ſꝫ eciā qui p̄paratLLL iiij