dn̄ica ꝑꝑ poſt trītatis Sermoiii
deberēt autem cauere religioſi clerici. nemaculātur in manibꝰ ꝯgregādo pecunias. qꝛ hn̄t tractare corpus xp̄i. Iō apl̓sOīa ſcꝫ q̄ ſunt tꝑalia ⁊ m̄dana arbitrorvt ſtercora. vt xp̄ꝫ lucrifaciā. ad phil̓. iij.¶ Dico ſcd̓o ꝙ diuicie ⁊cͣ. tres magͣasdeceptōes faciūt. Prīa naꝫ magͣ decepcō eſt reciꝑe apparēciaꝫ ꝓ exiſtētia. Sic̄ꝟbi grā eſſet decepcō reciꝑe ſomniū ꝓveritate vt ſi famelicus ſomniaret ꝙ comediſſet ſplendide ⁊ reciꝑet ꝓ veritatedeceptus eſſet cū nihil habeat ī ſtomacho de ill̓ in ſomnio viſis ⁊cͣ. Iſto mō diuicie hꝰ mūdi decipiūt. qꝛ illi qͥ credūtſe eſſe diuites ſomniāt. vt ſi ruſticus ſōniaret ꝙ eſſet rex. ⁊ mulier ꝙ eſſet regīaſꝫ qn̄ excitat inuenit ſe ſuꝑ paleas ⁊c̄. Ite de clerico pauꝑe ſomniate ꝙ eſt p̄pa.ſꝫ qn̄ excitat inuenit ſe ſolū. ita ꝙ ſomnianō ſunt niſi apparēcia. ⁊ qͥ ea recipit ꝓ exiſtēcia decipit. Ita de diuite dicēte. ęgohabeo tot. m. flore. redditus poſſeſſiōēsetc̄. ſꝫ qn̄ in morte excitat inueīt ſe vacuum ſicut qͥ excitat a ſomno. qꝛ vita pn̄snō eſt niſi ſomniū. ⁊ qn̄ homo excitat ꝑmortē inueīt ſe deceptū. Mō pauꝑ ſōniat ꝙ ſit rex vel ꝙ eſt papa totū eſt ſomniū. Pꝫ quō pecunie ⁊ honores ſunt deceptoſe qꝛ apparētiaꝫ faciūt reciꝑe ꝓ exiſtencia. Aucͣtas. Dormier̄t ſomnū ſuūet nihil inuenerūt. Oēs viri diuiciaꝝ inmaībꝰ ſuis. pͣs. lxxv. Qui ſūt in alio mūdo ꝯgnoſcūt ꝙ iſta vita nō eſt niſi ſomniū. ¶ Scd̓us modꝰ decipiendi eſt recipere ymaginē ꝓ ve. Sicut ſi aliqui hoī habenti vxoreꝫ dilectā depingeret ymagovxoris ⁊ reciꝑet ymaginē ꝓ vxore mortua vel abſente. Idē de ymagine filij ⁊cͣbene eēt deceptus. Taleꝫ decepcōeꝫ fadūt diuicie hꝰ mūdi. nā vere diuicie ſūtin celo. diuicie ꝟo hꝰ mūdi ſolū ſūt ymagines ⁊cͣ. De iſtis dyabolꝰ decipit gentes quēadmodū tigris decipit̉. Dicuntnaturales ꝙ trigris currit plus qͣꝫ velox
equus ⁊ filij ſui ſūt boni ꝓ tyriaca ⁊ abea d̓r tyriaca. Et d̓r qͥ vult hr̄e filios facit iſtā cautelā. hꝫ tria magͣ ſpecula rotūda ⁊ obſeruatꝭ pͥus filijs eꝰ qn̄ tigris eſtabſens recipit filios ⁊ fugit in aliqͣ bonoequo. ⁊ qn̄ tigris veīt ⁊ nō inueīt filios.natural̓r ſentit ꝑ quā viā vadit homo ⁊inſeqͥtur eū. Tūc homo ſciēs ea veniētēꝓicit vnū de ſpecul̓ ⁊ ip̄a vidēs in ſpeculo ymaginē ſuaꝫ credit ibi filios eē dāsei vbera ⁊ poſtqͣꝫ ꝯgnoſcit ſe deceptū. iterū inſeqͥtur fugiente. ⁊ ille iteꝝ ꝓicit ſecundū ⁊ ita de tercō. ⁊ tandeꝫ eſt ille ī tuto. Iſto mō dyabolꝰ decipit nos impedies ne poſſumus attingere ad filios noſtros. Nā certū eſt ꝙ filij qͥ moriūtur īſtatu innocēcie recte euolāt ad paradiſū ⁊ nos debemꝰ currere vt ꝑueniamusad paradifū. ſꝫ dyabolus decipit nos cuꝫtribꝰ ſpecul̓. Primū ſpeculū eſt diuitiaꝝq̄ nō ſunt niſi ymagines diuiciaꝝ. qꝛ ꝟediuicie ſunt ī celo. ſꝫ iſte diuicie hꝰ mūdiſūt inſtabiles ⁊ totē volubiles vt tigrꝭ.Scd̓m eſt honoꝝ p̄lacōnuꝫ officōꝝ hr̄eregimē q̄ nō ſunt niſi imagīes qꝛ veri honores ⁊ ꝟa officia in paradiſo ſūt. ⁊ turecipis ymagine ꝓ re. Terciū eſt delectacōnuꝫ hꝰ m̄di q̄ eciā ſunt ymagīes. qꝛꝟe delectacōes ſunt ī celo. ⁊ iſta ſpecularetinet nos ne ad paradiſuꝫ ꝑueniamusEcce quō diuicie ſūt deceptiue ¶ Terciꝰmodus decipiēdi eſt reciꝑe vnibrā ꝓ vritate ¶ Recitat̉ parabola de qͦdā caneportate fruſtū carnis in ore qͥ duꝫ natādo tnͣſirꝫ flumē vidit vmbra carnis quāvolēs reciꝑe aꝑuit os ⁊ ꝑdidit verā portōeꝫ carnis. Idē de diuicijs qͣs mō multū diligitꝭ q̄ nō ſūt niſi vmbra qꝛ qn̄ morit̉ diues nihil de eis ſecuꝫ portat. Mōnō ꝯgnoſcitꝭ ꝙ ſunt ſic̄ vmbra ſꝫ illi de īferno cognoſcūt qͥ hn̄t tantā indigenciāꝙ guttā aque non pn̄t hr̄e vtꝫ de diuite epulone ⁊cͣ. Un̄ dicunt danati. qͥd nobis ꝓfuit ſuꝑbia. aut diuiciaꝝ iactātia.LLL iij