dn̄ica xx poſt trinitatis Sermo iii
gͦ dicere dn̄s. nō eſt poſſibile ꝙ ſil̓ ſeruiatis deo ⁊ diuicijs tꝑalibꝰ. Pro declaracōe huiꝰ ꝟbi ſciendū ꝙ dr̄a eſt int̓ ſeruire tꝑalibꝰ diuicijs ⁊ dn̄ari. Nā ſicut hōdicit dn̄s qͥ hꝫ ſeruos. ⁊ vnū mittit adviniā aliū ad cāpuꝫ ⁊cͣ. Facit eos laborare ⁊ ẜuire vt lucrētur. Sic ille ē dn̄sdiuiciaꝝ qui nō ꝑmittit diuicias qͥeſcere in taxia ſꝫ facit laborare ⁊ ẜuire eas ⁊ꝑte mittit in barbariā ꝓ redimedis captiuis. Itē ad ꝯſtruēdū hoſpitalia. eccīasſubuenit pauꝑibꝰ ⁊cͣ. Ille eſt dn̄s diuiciarū qͥ in oꝑbꝰ mīe facit eas laborare ⁊ſeruire. ⁊ hoc eſt bonū ⁊ ſcm̄. ⁊ ꝯcordatcū ordinacōe diuina. qꝛ qn̄ deꝰ ab initiocreauit hoīeꝫ ⁊ muliere dedit eis dominium ſuꝑ om̄eꝫ creaturā di. Dn̄amini piſcibꝰ maris ⁊ volucribꝰ celi ⁊ vniuerſis⁊cͣ. Gen̄. i. Aurū eī ⁊ argentū res ſunttꝑales. gͦ bonū eſt dn̄ari eis. et iſto mōſcī patriarche lucrati ſūt paradiſuꝫ ꝑ opera mīe de pecunijs ⁊c̄. Sꝫ ſeruire diuiciis eſt ꝯͣ naturā. ſcpͥtura. ⁊ ꝯͣ deū ⁊ bonarōeꝫ. qꝛ dn̄s dꝫ quieſcere ⁊ ẜuus laborare ⁊ ſeruire. Oppoſitū facit qͥ ẜuit pecunijs. qꝛ ipē laborat de die ⁊ de nocteꝑ terrā mare ⁊ cū pericul̓. ⁊ pecunie quieſcūt ī taxia ſiue in domo vt dnī. hoc dicoꝙ eſt ꝯͣ naturā. ſcpͥturā ⁊cͣ. ꝙ homo qͣꝫdeus fecit dn̄m ⁊ ipē facit ſe ſeruū. ⁊ hoceſt malū ⁊ pctm̄. ꝓpt̓ hoc dicit xp̄s. Nōpoteſtis ſeruire ⁊cͣ. Licet ſal̓ poſſitis ſeruire deo ⁊ dn̄ari diuicijs. nō tn̄ ſil̓ poteſtisſeruire deo ⁊ diuicijs. ptꝫ theā. Ego queſiui ī ſcpͥtura ⁊ inueni ꝙ diuicie hn̄t qͣtuor ꝯdicōes malas ꝓpter qͣs homo nō p̄tſeruire deo ⁊cͣ. ¶ Prīo diuicie hꝰ mundi ſunt maculoſe turpiter¶ Secūdo ſunt deceptiue fallaciterTercō ſunt ocōſe inaniter¶ Quarto ſunt periculoſe finalit̓.Iō cauendū eſt ne ſeruiamꝰ eis. Iō dic̄xp̄s. Nō poteſtis ⁊cͣ. ¶ Dico prīo ꝙ diuicie tꝑales hꝰ mūdi ſunt maculatīe turpiter. qꝛ a capite vſqꝫ ad pedes intꝰ ⁊ ex
tra maculāt hoīem qui eis ſeruit. Prīomaculat̉ in intellcū qͥ dꝫ cogitare de reatore. de aīa. de alio m̄do. ſꝫ qͥ ſeruit pecunijs ſi orat ſtatī cogitat de negocijs. demercacōibꝰ. de ferijs ⁊cͣ. Itē maculaturin volūtate q̄ dꝫ inflāiari ⁊ deſiderareqn̄ erit in gl̓a ⁊cͣ exire carcerē hꝰ mūdi. ſꝫdiuicie auferūt deſideriū paradiſi. dicūtenī nōnulli qn̄qꝫ diuites. dn̄e libent̓ facere pactū vobiſcū ꝙ nō curetis de me. etego nō curabo de vob̓. O ꝟbuꝫ infidele. Itē maculat̉ in meōria qꝛ deberꝫ cōgitare qͣꝫtuꝫ deus fecit ꝓ nob̓. Uoluiteī naſci ⁊ pati in ligno crucꝭ mori ne aliqͥs ſibi credēs ⁊ obediēs ⁊cͣ. dānareturSꝫ diuicie faciūt meōrari de mercacōibus caſtris ⁊cͣ. Maculāt os ꝑ mendacia falſa iuramēta. Iteꝫ maculāt auresqꝛ plus placet diuiti ſeruiēti diuicijs audire de mercacōibꝰ qͣꝫ ꝟba dei ſermōēsetcͣ. In manibꝰ ⁊ pedibꝰ ⁊ in toto corpore. qꝛ plꝰ laborat ī pecunijs ꝯgregādisqͣꝫ in pnīa ⁊cͣ. Ecce quō maculāt totumhoīeꝫ. ⁊ hoc ꝓueīt exꝓpinqͥtate reꝝ immūdarū maculātur res eciā immūde qꝛſi tela lini albi aꝓpximet̉ tincte maculat̉.De hoc vide ſcm̄ Tho. prīa ſcd̓e. ī materia de macula pctī. Iō dicit ſcriptura. qͥtetigerit piceꝫ inqͥnabit̉ ab ea. Eccī. xiij.In ſignū manifeſtū Augꝰ q̄rit in librode trinitate de ml̓tis q̄ ad oculū videntde qͥbus non p̄t rō ſufficiēs aſſignari vtde auro tā mundo. ⁊ argento tā claro ⁊albo. ꝙ faciūt lineas nigras ⁊ maculātmanus ꝯputātiuꝫ ⁊cͣ. De hoc rō ſufficiens nō p̄t aſſignari. vt dic̄ Augꝰ niſi qꝛdeus dat ſignū ꝙ ſunt ſic̄ macule aīaruꝫIō dicit ſcriptura. Argentū eoꝝ ⁊ auꝝin ſterqͥlimū erit. Ezech̓. vij. Nota ſterqͥliniū ꝯgeſtū in domo corrupit ⁊ facitdomū fetidā. ſꝫ in cāpo ſicco diſꝑſū facitip̄m fructificare. Ita de moneta in taxiacongeſta. ſꝫ ſi ī terra ficca diſꝑgat̉ ipſaꝫfaciet fructificarę in vitā eterna. Ecce qͣre dicit argentū ⁊cͣ. Ex iſta rōne ml̓tuꝫ