Dnica. XV. poſt trinitatis Sermo. I.
Imo ſtatim creatus poſuit diuiſioneꝫ incelo. Dicatur quō reſpexit ⁊ ſub ſe viditmͣs creatas ⁊ ſolū ſuꝑ ſe deū cui voluiteqͣri ⁊ multi angeli vt adulatores ꝯſenſerūt ſibi. Sed michael gabriel̓ raphael ⁊alij boni dixerēt ego nō ꝯſentio. Ecce ibidiuiſio ꝓpter ꝙ dixit deus. Nō habitabitin medio domus mee qui facit ſuꝑbiam.Tūc michael cū alijs expulit eum cum ſibi ꝯſentientibꝰ de celo auctoritas. Factūeſt preliū magnū in celo Michael ⁊ angeli eiꝰ preliabant̉ cum drachone .i. lucifero qͥ tot angl̓os deuorauit hoc eſt ſeduxit⁊ hoīes deuorat. Apocalipẜ. xij. Patentigit̉ ꝯtrarietates xp̄i ⁊ dyaboli. Id̓o xp̄sQui nō eſt mecū aduerſum me eſt ⁊ quinō colligit mecū diſpergit Luce. xj. Et loquit̉ ad lr̄am de lucifero Patet minor qͦmō d̓s ⁊ dyabolꝰ ſūt dn̄i oppoſiti mōdoſequit̉ conctuſio Ergo nō poteris deo ſeruire ⁊ mammone. Nota mamona ſignatduo In lingua em̄ ſyriaca māmona ſigͣtdiuitias temporales. Scd̓o ſignat illumdiabolum qui temptat de auaritia qͥ etiādicitur māmona ⁊ ẜm hoc ꝯcluſio declarabitur. upliciter qn̄ dicitur nō poterisdeo ſeruire ⁊ māmonē .i. diuitijs. Dic̄ h̓Hieronimus ꝙ homopoteſt bene ſeruiredeo ⁊ dn̄ari diuitijs ſꝫ impoſſibile eſt ſeruire deo ⁊ diuitijs ¶ Nota dr̄a eſt interdn̄ari diuitijs ⁊ ſeruire eis. ſic̄ inter dn̄m⁊ ſeruū. qꝛ dn̄s qͥeſcit ⁊ ſeruus ſeruit ſibi⁊ nō ecōuerſo ſꝫ laborat ẜuus. Ita. qn̄tu laboras negotiā do ꝑ mare terra ⁊cͣ. ⁊pecunia qͥeſcit ī domo in ciſta tūc tu es ẜuus ⁊ ipſa dn̄a et nō potes deo ſeruire ⁊māmone. ſꝫ dn̄ari pecunijs eſt eas ẜuitiobono applicare qꝛ ſic̄ dn̄s nō ꝑmittit quieſcere ẜuū ſuū ſꝫ dic̄ fac hoc fac illud. Itaqn̄ hō facit ẜuire diuitias ſubueniēdo viduis orphanis puellis captiuis ⁊ pauperibꝰ ſine vſura. tūc diuitie ſūt ancille ⁊ẜuiūt dn̄o. ⁊ ſic eſſe dn̄m diuitiaꝝ bonūeſt quia ſimul pōt hō ſeruire deo ⁊ dn̄ari
diuitijs. Id̓o dicit hieronimꝰ qͥ em̄ diuitiaꝝ ſeruꝰ eſt diuitias cuſtodit vt ſeruꝰqͥ aūt ẜuitutꝭ excuſſit iugū diſtribuit easvt dn̄s ¶ Scd̓o māmona ſigͣt illum demonē qui reptat de auaritia ⁊ qn̄ dicit ꝙnō poſſumꝰ ẜuire deo ⁊ māmone. eſt hͨſpeculatio tal̓ nos īuenit̓mꝰ in ſacra ſcriptura ſeptē demones qͥ tēptāt d̓ ſeptē peccatis mortalibꝰ ⁊ h̓ ſolū noīat xp̄s māmonā ¶ Primꝰ eſt leuiathan qͥ tēptatde ſuꝑbia de quo Iob. xlj. Ip̄e eſt rex ſuper om̄s filios ſuꝑbie ¶ Scd̓s eſt aſmodeus qui tēptat de luxuria de qͦ Thob̓. iij.demoneꝫ noīe aſmo deū occidit eos moxvt ingreſſi fuiſſent ad eā ſcꝫ ad ꝯcupiſcentiā ¶ Terciꝰ qͥ tēptat de īuidia d̓r belzebub de qͦ Luce. xj. In belzebub pͥncipe d̓monioꝝ ⁊cͣ h̓ͦ dixerūt īuidi ¶ Quartꝰ qͥtēptat de gula dr̄ belfegor De qͣ dd̓ Iniciati ſunt belfegor ⁊ comederūt ſacrificiamortuoꝝ ¶ Quintꝰ qͥ tēptat de ira ⁊ facit indurare corda d̓r balberith de qͦ Iudicū. ix. de fauo balberit ꝯduxit ſibi virosSextꝰ qͥ tēptat de accidia d̓r aſcarothde q. jͣ. Regū. vij. Auferte deos alienosde medio vr̄i beal ⁊ aſtarot ¶ Septimꝰqͥ tēptat de auaricia d̓r māmona ⁊ de iſtoloqͥt̉ xp̄s hodie. Quare xp̄s in ꝯcluſioneſui ſilogiſmi nō dixit. Nemo pōt ſeruiredeo ⁊ dyabolo ſic̄ dixit nemo pōt ſeruiredeo ⁊ manone. Rn̄ deo licet poſſet ꝯcludi de qͦlibet dyabolo tn̄ xp̄s reſtrinxit admāmonā. Rō qꝛ qͥ vult eradicare ⁊ expellere malā arboreꝫ de ſuo viridario adradice ⁊ nō ad ramos īcipiet. Ideꝫ in ꝓpoſito vn̄ veniūt tot mala qͣre nō fit iuſticia qͣre fiūt tot queſtiones litigia niſi ex auaritia. Propter ꝙ apl̓s Radix omniūmaloꝝ ē cupiditas qͣꝫ qͥdeꝫ appetētes errauerūt a fide. jͣ. ad Thy. vj. auarꝰ em̄ vixhꝫ fidē qꝛ hꝫ cor īuolutū Ideo ꝑdit fidēdicē do qͥd ſcit hō de alia vita. Fr̄es ⁊ ſacerdotes īueniūt iſta vt dent̓ eis pecuīe ōxp̄s vt bonꝰ ortolāꝰ volēs malā arborē