Druckschrift 
2 (1485) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dnica. XV. poſt trinitatis Sermo. I.

Imo ſtatim creatus poſuit diuiſioneꝫ incelo. Dicatur quō reſpexit ſub ſe viditmͣs creatas ſolū ſuꝑ ſe deū cui voluiteqͣri multi angeli vt adulatores ꝯſenſerūt ſibi. Sed michael gabriel̓ raphaelalij boni dixerēt ego ꝯſentio. Ecce ibidiuiſio ꝓpter dixit deus. habitabitin medio domus mee qui facit ſuꝑbiam.Tūc michael alijs expulit eum cum ſibi ꝯſentientibꝰ de celo auctoritas. Factūeſt preliū magnū in celo Michael angeli eiꝰ preliabant̉ cum drachone .i. lucifero tot angl̓os deuorauit hoc eſt ſeduxit hoīes deuorat. Apocalipẜ. xij. Patentigit̉ ꝯtrarietates xp̄i dyaboli. Id̓o xp̄sQui eſt mecū aduerſum me eſt qui colligit mecū diſpergit Luce. xj. Et loquit̉ ad lr̄am de lucifero Patet minor d̓s dyabolꝰ ſūt dn̄i oppoſiti mōdoſequit̉ conctuſio Ergo poteris deo ſeruire mammone. Nota mamona ſignatduo In lingua em̄ ſyriaca māmona ſigͣtdiuitias temporales. Scd̓o ſignat illumdiabolum qui temptat de auaritia etiādicitur māmona ẜm hoc ꝯcluſio declarabitur. upliciter qn̄ dicitur poterisdeo ſeruire māmonē .i. diuitijs. Dic̄Hieronimus homopoteſt bene ſeruiredeo dn̄ari diuitijs ſꝫ impoſſibile eſt ſeruire deo diuitijs Nota dr̄a eſt interdn̄ari diuitijs ſeruire eis. ſic̄ inter dn̄m ſeruū. qꝛ dn̄s qͥeſcit ſeruus ſeruit ſibi ecōuerſo ſꝫ laborat ẜuus. Ita. qn̄tu laboras negotiā do mare terra ⁊cͣ.pecunia qͥeſcit ī domo in ciſta tūc tu esuus ipſa dn̄a et potes deo ſeruiremāmone. ſꝫ dn̄ari pecunijs eſt eas ẜuitiobono applicare qꝛ ſic̄ dn̄s ꝑmittit quieſcere ẜuū ſuū ſꝫ dic̄ fac hoc fac illud. Itaqn̄ facit ẜuire diuitias ſubueniēdo viduis orphanis puellis captiuis pauperibꝰ ſine vſura. tūc diuitie ſūt ancilleẜuiūt dn̄o. ſic eſſe dn̄m diuitiaꝝ bonūeſt quia ſimul pōt ſeruire deo dn̄ari

diuitijs. Id̓o dicit hieronimꝰ em̄ diuitiaꝝ ſeruꝰ eſt diuitias cuſtodit vt ſeruꝰ aūt ẜuitutꝭ excuſſit iugū diſtribuit easvt dn̄s Scd̓o māmona ſigͣt illum demonē qui reptat de auaritia qn̄ dicit poſſumꝰ ẜuire deo māmone. eſtſpeculatio tal̓ nos īuenit̓mꝰ in ſacra ſcriptura ſeptē demones tēptāt ſeptē peccatis mortalibꝰ ſolū noīat xp̄smonā Primꝰ eſt leuiathan tēptatde ſuꝑbia de quo Iob. xlj. Ip̄e eſt rex ſuper om̄s filios ſuꝑbie Scd̓s eſt aſmodeus qui tēptat de luxuria de Thob̓. iij.demoneꝫ noīe aſmo deū occidit eos moxvt ingreſſi fuiſſent ad ſcꝫ ad ꝯcupiſcentiā Terciꝰ tēptat de īuidia d̓r belzebub de Luce. xj. In belzebub pͥncipemonioꝝ ⁊cͣ h̓ͦ dixerūt īuidi Quartꝰtēptat de gula dr̄ belfegor De dd̓ Iniciati ſunt belfegor comederūt ſacrificiamortuoꝝ Quintꝰ tēptat de ira facit indurare corda d̓r balberith de Iudicū. ix. de fauo balberit ꝯduxit ſibi virosSextꝰ tēptat de accidia d̓r aſcarothde q.. Regū. vij. Auferte deos alienosde medio vr̄i beal aſtarot Septimꝰ tēptat de auaricia d̓r māmona de iſtoloqͥt̉ xp̄s hodie. Quare xp̄s in ꝯcluſioneſui ſilogiſmi dixit. Nemo pōt ſeruiredeo dyabolo ſic̄ dixit nemo pōt ſeruiredeo manone. Rn̄ deo licet poſſet ꝯcludi de qͦlibet dyabolo tn̄ xp̄s reſtrinxit admāmonā. qꝛ vult eradicare expellere malā arboreꝫ de ſuo viridario adradice ad ramos īcipiet. Ideꝫ inpoſito vn̄ veniūt tot mala qͣre fit iuſticia qͣre fiūt tot queſtiones litigia niſi ex auaritia. Propter apl̓s Radix omniūmaloꝝ ē cupiditas qͣꝫ qͥdeꝫ appetētes errauerūt a fide.. ad Thy. vj. auarꝰ em̄ vixhꝫ fidē qꝛ hꝫ cor īuolutū Ideo ꝑdit fidēdicē do qͥd ſcit de alia vita. Fr̄es ſacerdotes īueniūt iſta vt dent̓ eis pecuīe ōxp̄s vt bonꝰ ortolāꝰ volēs malā arborē