nitatis Sermo. IDnica. XV. poſt tri
ſolus deꝰ ſcit corda. Dico ꝙ vnū ſignūexit extra ſcꝫ verbū ꝑ os vt fumꝰ ꝑ fumerariū cor vbi eſt ignis emittit fumum ados. qꝛ ex habundantia cordis os loquit̉.Mat. xij. Et in hoc cognoſcitur qͥ ſeruitdeo. vn̄ ⁊ petro dictū fuit. Tu ex illis esnā ⁊ loquela ⁊cͣ. Mat̓. xxvj. Dicat̉ contra illos h̓ qui locunt ꝯtra deum iurandomurmurā do blaſphemā do. Meliꝰ eſſetillis ꝙ eſſent muti. Quibꝰ dicet̉ in iudicio de ore tuo te iudico ſerue neqͣꝫ. Eccevniuerſalis negatiua. Nemo pōt duobꝰdn̄is ſeruire ⁊ quō intelligit patuit. Sꝫminor ſcꝫ ꝑticl̓rꝭ affirmatiua nō exprimitur in textu ſꝫ īnuit̉ ſcꝫ ꝙ deꝰ ⁊ dyabolꝰſūt dn̄i ꝯtrarij ꝙ deus ⁊ dyabolꝰ ſint domini īdiget ꝓbatione ſꝫ ꝙ ſint ꝯtrarij citoꝓbabit̉ Xps eſt dn̄s noſter duplici ratione ſcꝫ creacōnis ⁊ redēptionis. Creationis qꝛ ip̄e cū pr̄e ⁊ ſpūſancto oīa creauit:gͦ eſt dn̄s. Nam ſi aliqͥs in ſua poſſeſſiōede ſuo ꝓprio edificat domū nōne dicet̉ dominus domus. Imo Ita xp̄s de ſuo ꝓpriocreauit domū huius mundi. ergo dn̄s eſt.ꝓpter hͦ dicebat mardocheꝰ oras. dominedeꝰ omnipotens in dicōne tua cūcta ſūtpoſita ⁊ nō eſt qui poſſit tue reſiſtere voluntati tu feciſti celū ⁊ terrā ⁊ quicqͥd celi ambitu cōtinetur dn̄s vniuerſoꝝ tu esHeſter. xiij. ¶ Scd̓o iure redempcionisNaꝫ ſi aliqͥs de ſuis ꝓprijs pecunijs emitcaptiuū ſeu captiuos dn̄s ē eoꝝ. Ita d̓sqͥ licet creauit oīa dyabolus ſibi īſtantięoccupauit multa In tm̄ ꝙ dicebat princeps huius mūdi Ioh̓is. xiiij. Xp̄us ſuoſanguine emit nos nō tn̄ dedit preciū tyranno ſcꝫ dyabolo. qꝛ nullū habebat iusſꝫ deo patri. Ergo dn̄s eſt noſter iure redempcōnis. Ideo dauid in pͣs. Exurgatdeus ⁊cͣ. dic̄. Iter facite ei qͥ aſcendit ſuꝑoccaſū .i. paſſionē. Nā occaſus ſolis ſignat xp̄i paſſionem. qꝛ ſicut ſol occidit cucertitudine ꝙ in craſtinū oriet. Ita xp̄uspaſſꝰ fuit cū certitudīe reſurrectonis No
ta iter facite .ſ. ī vr̄o corde ⁊ vita ⁊ veīetad vos ille qͥ fuit paſſꝰ qꝛ dn̄s nomē illi.Dyabolꝰ d̓r dn̄s nō ꝟe ſꝫ tirānice. ⁊ hōpccādo dat ſe illi. ſic̄ ſi captiuꝰ fugeret ⁊darꝫ ſe alteri ille dr̄et dn̄s eꝰ nō tn̄ vereſꝫ malicōſe. Iō om̄s ſumꝰ ēpti xp̄i ſanguiē qͥ ī mēſa crucꝭ aꝑuit cōphinū theſauriī qͣ cruce paſſꝰ ē ī capite ſpīs. In manibꝰ⁊ pedibꝰ clauis ī latere lācea ⁊ qn̄ hō peccat morrl̓r fugit dn̄iū xp̄i ⁊ ſubicit ſe dyabolo lꝫ nō dicat ore dn̄m ſuū tn̄ on̄dit oꝑe.ꝓpt̓ hͦ dyabolꝰ dr̄ dn̄s tirānice. Iō dicebat auctoritas apl̓i. Neſcitꝭ qm̄ cui exhibetꝭ ⁊cͣ. ad Ro. vj. Ecce quō ītelligit̉ ꝙxp̄s ⁊ dyabolus ſūt dn̄i ſcꝫ diuerſimode.ſꝫ ſūt oppoſiti. qꝛ quicqͦd placet d̓o diſplicet dyabolo. ꝟbi gr̄a d̓s p̄cepit huīlitatē.⁊ dyabolꝰ ꝯtinue laborat īducere geresad ſuꝑbiā ⁊cͣ. De hͦ vide ſ. tho. jͣ. ꝑ. q. lxii.ar. ij. Xp̄s vult ꝙ ſimꝰ liberi nō nis nosoccupātes de boīs tꝑalibꝰ. ⁊ dyabolꝰ inducit ad auariciā ⁊cͣ. Itē xp̄s vult vt ſimꝰ caſti vt habeamꝰ illā gl̓aꝫ ꝑadiſi ⁊cͣ.vbi nō ītrat porci nec inqͥnati. ſꝫ dyabolꝰvt cadamꝰ cū eo in et̓nā dāpnaconeꝫuocat nos ad luxuriā. xp̄s vult vt habeamꝰ pace ⁊ bonā dilectōeꝫ adīnuice ⁊ caritate ⁊ dyabolꝰ īcitat ad īuidiā ⁊ maliciā cū felle amaritudīs vel occaſſione officōꝝ dignitatū bn̄ficioꝝ ⁊ hꝰ mōi. Xp̄svult ⁊ p̄cipit tꝑantiā vt de cibis qͦs ipſecreauit ꝓ nob̓ recipiamꝰ ad ſufficientiāet nō ampliꝰ. Sic̄ nec beſtie exqͦ biberuntetiā ſi rex vel papa īuitaret eas nō plꝰ bibūt. ⁊ diabolꝰ tēptat de gula ⁊cͣ. xp̄s p̄cipit vt viuamꝰ ī pace ꝑcedo inimicis qꝛom̄s ſumꝰ mēbra vnius corꝑis ⁊ ſi qn̄ꝫdextra ꝑcutit ſiniſtrā vel ecōuerſo nō recipiūt vindictam ſꝫ iuuant ſe mutuo. Itaomnes nos menbra corꝑis eccl̓ie ſumuscꝰ caput eſt xp̄s. ſꝫ dyabolus ꝓuocat adiram ⁊ impacientiam ⁊ vindictam. It abreuiter quicquid placet deo diſplicet dyabolo ⁊ tractat oppoſitum de eo vt fiat.