.xlDnica. XV. poſt trinitatis Sermo. I.
Ita pn̄ia hꝫ ferrū acutū ꝯͣtricōnis ꝙ vulnerat cor timore penaꝝ inferni. ſcd̓o ē ibiaſta longa ſpei. qꝛ longam ſpeꝫ debemushr̄e de dei miſcd̓ia ſi hō vult a peccatꝭ abſtinere ⁊ pn̄iaꝫ facere. Qui timētꝭ dn̄mEcce ferrū acutū ſꝑate in illū ecce aſtā ⁊in oblectacōm veniet vob̓ miſcd̓ia. Eccl̓ij. Iudas ꝓditor ferro ꝯtricōnis vulneratus fuit hn̄s ꝯtricōm. Dic̄ textꝰ vidēsiudas ꝙ dāpnatꝰ eſſet pn̄ia ductus ⁊cͣ.Mat. xxvij. ſꝫ nō fuit ibi aſta ſpei qꝛ deſperauit dicendo. O miẜ tm̄ malū feci nō debeo viuere ⁊ ſuſpēdit ſe. O miſer ſi veniſſet ad virginē vt oraret filiū ſuū vt parceret ſibi adhuc habuiſſet remiſſionem⁊cͣ. Id̓o d̓t. Qui timētis dn̄m ⁊cͣ. Huiꝰlācea dꝫ apperiri latꝰ vſqꝫ ad cor ꝑ amarā ꝯtricōneꝫ vt exeat in de ſanguīs feruētis orōnis vel ꝑ diſciplinas ⁊ aqͣs lacrimaꝝ. ſic̄ de latere xp̄i ꝑforatū exiuit ſanguis ⁊ aqͣ vnꝰ militū lancea latꝰ eiꝰ aperuit ⁊ ꝯtinuo exiuit ſanguīs ⁊ aqͣ Ioh̓isxix. Hic eſt qͥ venit ꝑ aqͣꝫ ⁊ ſanguine nonin aqͣ ſolū. jͣ. Iohānis. v. Predicto crucifixus erat qͥ dicebat. Ego cū xp̄o crucifixus ſū cruci ego em̄ ſtigta dn̄i ih̓u ī cor demeo porto ad Gal̓. ij. ⁊. vj. ca. Nō legitur ꝙ apl̓s fuerit crucifixꝰ realiter ſꝫ de capitatꝰ ſꝫ erat clauatꝰ in manu dextro clauo miſcd̓ie in ſiniſtro clauo iuſticie.¶ Dominica. xv. Sermo primusUerite primūCregnū dei ⁊ iuſticiā eiꝰ. habeturverbū iſtud textualiter Mat. vjͣ. ⁊ recitatum eſt ſtatī in euuāgelio hodierno. Nr̄preſens ẜmo erit de ſancto euuāgelio hꝰdn̄ice ⁊ habebimꝰ ſi placet deo multasbonas doctrinas ⁊ ſpeculacōnes ꝯtēplatiuas ad informacōneꝫ aīaꝝ vt inſtructiones morales ad reformacōeꝫ vite nr̄e.Salutet̉ virgo maria ⁊cͣ. Dn̄s ih̓s xp̄sſaluator nr̄ volēs ⁊ ꝑficiēs ſaluacōnemoīm aīaꝝ nr̄aꝝ niſi ꝑ culpā nr̄aꝫ īpediat̉
in ſctō euuangelio on̄dit tria ml̓tū vtiliaad hn̄dā dicta ſaluacōeꝫ On̄dit em̄ pͥmopͥmū qd̓ ē adherētia diuīal̓. ſcd̓o ẜm qd̓ē ꝯfidētia ſuꝑnalis. tercio tercium qd̓ eſtdiligētia ꝟtualis vel ſpūal̓ ¶ In hijs tribꝰ ſtat euuāgeliū ⁊ de tercia ſcꝫ diligeriaſpūali d̓t thema. Querite pͥmū. i. pͥncipaliter. Dico pͥmo ꝙ xp̄s in euuāgelio oſtēdit amoroſā inherētiā dīalem in hͦ ſcꝫ ꝙnō debemꝰ ī cor de nr̄o hr̄e maiorē ꝯiunctione ad bona creata ſiue creaturas qͣꝫ addeū ſꝫ ſuꝑ oīa toto corde ⁊ tota mēte adherendū eſt d̓o. Rō eſt. ſic̄ em̄ ille qͥ vulthr̄e aqͣꝫ purā ⁊ clarā recurrit ad fontē qꝛpoſtqͣꝫ adͣ trāſit aluēos iā nō eſt ita clara⁊ pura. Ita ſi volumꝰ pura bona ⁊ delicias ad deū tāqͣꝫ fōte oīm bonoꝝ ē recurrendū. Ꝙ honores diuitie ſeu delitie hꝰmūdi nō ſūt niſi lacus fetētes laboribusꝑicul̓ ⁊ miſerijs Iō dd̓ Michi aūt adherere d̓o bonū ē. aꝓximat hō deo amādocor de ꝯtēplādo ītellcū loquēdo d̓ eo oreIſtā adherētiā diuīaꝫ on̄dit xp̄s in pͥncipio euāgelij cū d̓t nēo p̄t duobꝰ dn̄is ſeruire. aut em̄ vnū odio habebit ⁊ alterliget. aut vnū ſuſtīebit ⁊ alteꝝ cōtēpnetnō poteſtꝭ deo ẜuire ⁊ manone. q velletdre ꝯcludēdo. gͦ elōgatis vos a māmona⁊ adhereatꝭ xp̄oxc̄e xp̄s hͦ tꝫ modū logicalē arguēdo ī forma ſilogiſtica .ſ. in ferioponēs vl̓eꝫ negatiuā ⁊ ꝑticl̓arē affirmatiuā ⁊ ꝯctudit ꝑticl̓are negatiuā vl̓is negatiua eſt iſta Nēo p̄t duobꝰ dn̄is ẜuire.Declaret̉. Dr̄t aliqͥs. nōne p̄t hō ẜuire pape ⁊ ep̄o. regi ⁊ primogenito. Imo quiaẜuiendo vni ẜuit alteri. Gloſa declarat ītellectum xp̄i dicentis. Nemo pōt ẜuireduobꝰ dn̄is ſcꝫ inter ſe ꝯſidentibꝰ ⁊ ꝯtraria p̄cipientibꝰ. Ita ꝙ duobꝰ dn̄is ꝯtrarijs nemo p̄t bn̄ ſeruire ⁊ qꝛ papa ⁊ ep̄srex ⁊ pͥmogeītꝰ nō ſunt contrarij id̓o ⁊cͣ.Declarat xp̄s dās rationem aut em̄ vnūodio habebit ⁊cͣ. Quereret modo aliqͥsquō poterit qͥs ſcire ꝙ ẜuiat aliqͥs deo. qꝛ