nitatis Sermo īDnica xiiii poſt tri
Idem de peccato luxurie dicunt. deus dedit mihi tale cōplexionē ita ꝙ de peccatoſuo accuſant deum. qui nullo modo eſtcauſa peccati. et ſic de alijs pctīs qꝛ om̄iacolorant̉ aliquo colore di. bonū maluꝫmalā bonū. Itē idem dicunt de vſura q̄eſt mala ⁊ dicunt ꝙ eſt de inter eſſe. Dicatur ꝯtra hoc. Itē ꝙ ſimplex fornicarionon eſt peccatū. Ecce iudiciū ſanguinumve hijs qͥ dicunt bonū malū ⁊ malū bonū. Iſa. v. ¶ Secūda rō tāgitur ibi. Etciuitas ꝓſequit in iniquitate. Ciuitas .i.eccleſia plena ſijmonia et ſic de alijs. Iōdicit fac q̄ſtiōꝫ. Iſta eſt cauſa qͣre iudicium erit cito. Ex iſta q̄ſtiōe ſeqͥtur vnumbonū correlariū ſcꝫ ꝙ ſi volumꝰ bn̄ euadere de iudicio diuino ꝙ hic faciamꝰ iudiciū de nobiſip̄is. Dn̄s ih̓us xp̄s deditvnū mirabile pͥuilegiū xp̄ianis. Tale ꝙſi aliqͥs rex daret ſimile ſuis vaſſallis reputaret ſtultus qꝛ quēlibet veſtruꝫ fecitiudicē in ſua cauſa. ita ꝙ ſi quēlibet facitiudiceꝫ de ſe. xp̄us nō iudicabit eū in ſuoiudicio. Ecce clauſula huius priuilegij.Si noſip̄os iudicaremur. jͣ. ad Chor. xi.Paulus fuit notarius huiꝰ. Si gͦ vultꝭvti pͥuilegio iſto faciatis iudiciū de pctīsveſtris. quia tu bene ſcis in quo peccaſti.Si corde fac iudiciū ꝑ ꝯtritionē. Si oreꝑ orationē. Si oculis ꝑ lacrimationemSi auribꝰ audiendo miſſam ⁊ p̄dicatiōꝫet ſic de alijs. Qn̄ aīa veniet ad iudiciumdei ⁊ accuſatur a demonibꝰ d. dn̄e fac iuſticiā ⁊cͣ. d̓t xp̄s aīe. Audis qͣnta aduerſa te ⁊cͣ. dicit aīa. dn̄e verū eſt ꝙ ego feciiſta nec poſſum negare. Sed dn̄e reqͥrovos vt ẜuetis mihi priuilegiū ꝙ dediſtꝭnarure hūane. quia feci iudiciū et iuſticiam de corde ⁊ ore ⁊cͣ. Ideo nō tradasme calumniantibꝰ. ⁊ xp̄us eſt contētus.Augꝰ. Ceſſat enī diuina vindicta ſi precedat humana iuſticia. Tunc xp̄us datarepulſa demonibꝰ dicit aīmeⁱ. Ueni intra in gaudiū dn̄i tui. patꝫ ſtulticia illoꝝ
qui nolunt vti iſto priuilegio. īmo ſpērant iudicium dei. Stultus eſt homicidaſi rex diceret ſibi. faciudiciuꝫ de te ⁊ egonon ſuſpendam te. er ipē nollet ſperās ꝙrex faciat patet quare dicit thema. Conctuſit ſcriptura omnia ſub pctō. Deo gͣ.¶ Dn̄ica. xiiij. poſt t̓nitatis. Sermo. jͣ.Onne decemmūdati ſūt. Luc̄. xvij. Prointellectu lr̄ali huius verbi.dicatur hijſtoria breuiter euangelij. etqūo vnus de mūdatis redijt ad xp̄m ſibi ſuppliciter regratiando. Cui dixit xp̄sverbū ppoſitum. Nonne decem mundati ſunt patet thema litteraliter. Modovolens applicare hoc thema ſecretis diuinis ſubtiliter ⁊ intricate inuenio in ſacra ſcriptura ꝙ deus ordinauit tria per q̄homines mundantur a peccatis ⁊ dignificantur ad vitam eternā ⁊ qd̓libet conſiſtit in numero denario ⁊ ſunt iſta tria.Pura innocentia. Firma obediētia. Digna penitentia. Et de quolibet poteſt dicere. Nonne decem mundati ſcꝫ actibusvel operibus mundati. Immo quia velper innocentiā vel obedientiā vel penitentiam ¶ Dico pͥmo. ꝙ ad purificationeꝫanimaꝝ ⁊ dignificatōeꝫ ad vitā eternāDeus ordinauit innocentiā baptiſmalēqn̄ creatura ſiue parua ſiue magna baptizatur ſi habet cuꝫ originali pctō peccataactualia ibi purificatur ab om̄ibus peccatis non ſolum originali ſed a mortalibꝰ⁊ venialibus. etiam ſi haberet om̄ia peccata q̄ fuerunt ⁊ pn̄t fieri. uiſi ficte accederet. ⁊ de hoc vide b. Tho. iij. ꝑte q̄ſtionelxix. arti. pͥmo ⁊. ij. a pena ⁊ culpa. Ita ꝙſi moreretur ſtatim euolaret vt animavirginis licet non in tāta gloria. ſimiliterpuer qui ſolum habeat peccatum vel crimen originale ꝙ nō eſt factū a creatura