Druckschrift 
2 (1485) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

nita. ſermo iiiDnīca xi iipoſt tri

O ſtricta concluſio. Nota de illo iuuenediſſoluto ſomniando erat in indiciodei dicebat̉ ſibi. Redde rationem ⁊cͣ.Canus effectus eſt. Ecce qͣre dicit.acceꝑo tp̄s ego iuſticias ſolū iniuſticias iudicabo. Concordat btūs Ioh̓esdi. Iurauit viuentē in ſecula ſeculoꝝqꝛ tp̄s non eſt amplius. Apoc̄. x. Dicitiuſticias iudicabo. O dn̄e nūqͥd ſufficeret iudicare iniuſticias. ſꝫ etiā iuſticias in dicabo hoc rationabilit̉. Namaliqua ſunt bona oꝑa de genere. ſꝫ qꝛfiunt in gratia. vel qꝛ fiunt ꝓpt̓ vanā gl̓aꝫvel ꝓpter ipocriſim vel qꝛ habent in faciendo faciētes aliqͣꝫ ſiniſtrā intentionēiſta oꝑa iudicabit dn̄s. Alius intellectus eſt. ego iuſticias iudicabo. qn̄ bonaopera fiunt negligenter. qꝛ non fiuntillo feruore ſpūs diligentia debita iudicantur a duo erbi graria. Religioſusqui ẜuat ſuū ordinem regulam ꝯſtitutiones iuſticias facit. Sed niſi ẜuet eumcum illo ardore deuotione rigore obedientia debita. hoc iudicabit dominus. Item de clericis officiū ſuū dicentibꝰqui iuſticiam faciūt ſꝫ ſi dicunt matutīasnegligenter iſtā negligentiā iudicabit deminus. Idem de ſecularibus euntibꝰad miſſam in diebus dn̄icis feſtiuisut tenentur qui opus iuſtum faciunt.Sed ſi veniunt tarde vel recedunt nimiscito vel loquunt̉ de ferijs ⁊cͣ. Dum dicitur officiū vel reſpiciunt mulieres vl̓ biberunt ante ſta iudicabit dominus. Iteꝫde mulieribꝰ in eccleſia loquētibꝰ qͥd fac̄dominus ⁊cͣ. cattus veſter vl̓ diſputationibus de veſtibus ornamentis iſta iudicabit deus. Item de ꝯfeſſione qͣꝫ deberetis facere in pͥncipio qͣdrageſime vthaberetis ꝑtem in bonis eccleſie vosdiffertis vſqꝫ ad vltimā diem. Ideꝫ decōmunione in paſchate aliqui male ꝑati cōicant iſta iudicabit dominus Qualiter quilibet veſtrū paret domū ſuam ſi

rex vel papa haberent intrare. Ecce quare dicit ego iuſticias iudicabo non ſoluꝫiniuſticias. Modo videamus vndeſequit iſta ꝯcluſio entimatice vt pͥmanec ſillogiſtice vt ſcd̓a. Sed per deductionē ſicut dicendo ille currit ille et ſicſingulis. ergo om̄is homo currit. bona ēꝯcluſio inductiue. Ita dicet xp̄ūs in iudicio. Tu peccaſti ꝯtra decē p̄cepta mea.in ſeptē peccatis capitalibꝰª qͥnqꝫ fenſus corꝑis oꝑbꝰ miſericordie in hoc in hoc. Modo ergo redde rationē villicatōis tue. Cūcta fiūt ſp̄ ab hoībꝰ adducet deus in iudiciū pro om̄i ereato ſiuebonū ſiue malū ſit. Ecc̄s vltīo. dicitthema Cōcluſit ſcriptura .i. cōctudendodixit. Om̄ia ſp̄ oꝑa vite tꝑalis ſub peccato .i. per peccatū in iudicio diuino. Deꝯcluſione iſta dicit deus pater filio. Facꝯcluſionē qm̄ terra plena eſt iudicō fanguinū cītas pleua ī iniqͥtate. Ezecchi.vij. Duas rationes aſſignat deus pater. d̓t fac ꝯcluſionē ⁊cͣ. qm̄ terra .i. mundus plena ē iudicō ſanguinū. In ſcriptura ſanguis in plurali ſignat peccata. Und̓dauid. petēs veniā de pctīs. dicebat. Libera me de ſanguinibꝰ .i. de pctīs. mūdꝰplenꝰ eſt iudicō ſanguinū .i. pctōꝝ. qꝛ hodie pct̄a reputātur ꝟtutes. ꝟbi gr̄a. Deillo magno pctō eundo ad diuinos ſortilegos ⁊cͣ. Et qn̄ rep̄hendunt dicunt. Edebeo ſic ꝑmittere filius meus moriatur ⁊cͣ. recurro ad illos poſſunt me iuuare. Ecce quomō iudicant hoc peccatūfiendum ꝯtra expreſſum preceptū. Idēiurando falſe vt iuuent amicū captū ⁊cͣ.Et quādo a ꝯfeſſoribus reprehendunt.dicūt. O dn̄e ꝓxīo damnū ⁊cͣ. Prochdolor dicunt ꝯtra dei preceptū. Idē devīdicta qͣre dēo me vīdicare naturale ēqꝛ etꝭ formica vindicꝫ ſe. brutis ū ē peccatū qꝛ hn̄t rōeꝫ refrenāte. qꝛ ſic̄ illeeqͥtat ſine freno excuſat ſi p̄t equū retinere tn̄ excuſat̉ ille equitat freno