Dnica xiii poſt trinitatis Sermo iii

Adaꝫ pccāuit ⁊ fecit ꝓditionē ⁊cͣ. ꝓpterhoc deus abſtulit eis pͥuilegiū ⁊cͣ. Quipoſt genuerūt filios ſꝫ filijs nullā penampoſitiuā intulit qꝛ recte. ⁊ ꝓprie loquēdomors non eſt nob̓ puīcō. ſꝫ naturalis cōdicō ſꝫ indirecte ē puīcio. ⁊ pena pͥuatiuaſiue damni. qꝛ ſi Adam nō peccaſſꝫ nosetiā habuiſſemꝰ illud pͥuilegiū. pꝫ ergoqūo mors corꝑalis venit ex vno antecedente. ſꝫ quia Adam peccauit nos morimur. De iſta q̄ſtiōe Aucͣtas in pͣs. Attendite. viā fecit ſemite ire ſue ⁊ nō peꝑcit a morte aīaꝝ eoꝝ ⁊ iumēta eorum inmorte ꝯcluſit. qꝛ concluſit om̄ia ſp̄ corꝑaſub pctō. Nota viam fecit ſemite. dr̄ia ēinter viam ⁊ ſemitā. via enim eſt lata ⁊multi vadunt ꝑ illā. ſemita aūt ſtrictaʳ ⁊paudi tranſeūt. Sic rigor diuine iuſticieantiqͥtus erat vt ſemita. qꝛ mors fuit inpunitionē Ade ⁊ eue. ſꝫ poſt facta ē vialata qꝛ om̄s ꝯp̄hendit nec aliqͥs a morteeximit̉. Ecce quare d̓t viam fecit ſemiteire ſue. ⁊ non peꝑcit a morte aīaꝝ eoruꝫqͣꝫtum ad peccatū originale in quo creatura concipitur ⁊ naſcitur ⁊ niſi per baptiſmū purificet̉ nunqͣꝫ intraret paradiſuꝫRatio qꝛ ſi nobilis vl̓ baro ꝓditor genuerit filios ſemꝑ dicent filij ꝓditoris.nec rex vult eos ī ſuo palacp. Ex iſta ratione deus non vult filios Ade in ſuo palacō celi. Si dicatur qͥd ergo erit de nob̓qꝛ nos ſumus filij Ade. Dico ꝙ nō eſtverū licet fuerimꝰ filij Ade an̄ baptiſmūtn̄ in baptiſmo facti ſumꝰ filij d̓i. Dediteis poteſtatē filios dei fieri. Ioh̓is pͥmoIudei ⁊ agareni adhuc ſunt filij Ade.Ideo ⁊cͣ. Propter hoc quando animapueri non baptizati petit ingreſſum paradiſi. dicit ſibi xp̄us. Nolo filios proditoris. Si vellet dicere ego domine non demerui qꝛ nunqͣꝫ peccaui. et xp̄us. Id̓o nōdabo tibi penaꝫ ſꝫ nolo te in regno meo.quia nolo filios ꝓditoris. Amen amendico tibi. niſi qͥs renatus fuerit ex aqua ⁊

ſpiriru non poteſt introire in regnū d̓i ⁊cͣ.Ioh̓is. iij. Et ium̄ta eoꝝ ſcꝫ corꝑa morte ꝯcluſit. Ideo dicit the. Cōcluſit ſcriptura ⁊cͣ. logici de ꝯcluſionē extra hūt correlariū. Correlariū gͦ ꝙ ad iſtā ꝯcluſiōꝫſeqͥt̉ eſt iſtud qꝛ exquo ad iſtā ꝯcluſiōeꝫmortis habemꝰ venire ꝙ non curemusde delicijs corꝑis. nec deſideremꝰ mundana. quia cito dimittēda ſunt. Ideo deſpicienda. Sicut ille qui ducitur ad furcam. om̄ia deſpicit licet ſit diues qn̄ cogitat ſe ſtatim moriturū. Idē debemus facere. ¶ Scd̓m bonū perſonale ꝙ in hocmundo habemus eſt auima rationalis q̄eſt pͥncipium formale q̄ dat eſſe corporiethabet malā ꝯcluſionē ſcꝫ infernuꝫ. Sivolumus loqui de tꝑe antiquo ante filijd̓i aduentū patet ꝙ vltra. v̓. milia ānosom̄s aīe tam bonoꝝ qͣꝫ maloꝝ iuſtoruꝫ⁊ iniuſtoꝝ ꝯcludebātur in inferno. Dauid. Quis eſt homo qͥ viuet ⁊ non videbit morte ⁊ eruet aīaꝫ ſuā de manū īferni. quaſi dicat nullus. licet in diuerſis inferni locis ꝯcluderet̉. Modo autē ꝓpterxp̄i aduentum multi ab inferno ſunt liberati. ſicut illi de perfecta vita cito euolāt.Mediocres vero concluduntur in inferno purgandoꝝ ſꝫ īpenitentes concluduntur in inferno damnatoꝝ. Sed queriturIſta mala ꝯcluſio. vnde ſeqͥtur ⁊ ex quibus premiſſis Dico ꝙ ex duabꝰ p̄miſſisſequitur per formam ſilogiſticaꝫ. primaſcꝫ ex peccato mortali. ſcd̓a ex īpenitētiafinali. Ex hijs duabus premiſſis ſeqͥturiſta concluſio. Ergo in inferno damnaberis. quia ſic arguēdo. homo peccauit mortaliter ergo damnabitur non valet talisꝯſequencia. quia poteſt de peccato penitere ⁊ penitentiam facere. ⁊ tunc non damnabitur. Sed valet ſic arguendo Iſte homo peccauit mortaliter ⁊ erit in īpenitesfinaliter. tūc ſequitur cōcluſio. ergo damnabitur eternaliter. Et poteſt dicere aīadamnata. Concluſit dominꝰ vias meas