Druckschrift 
2 (1485) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dnica. xiii poſt Trītatis Sermo u

aduētu reddā tibi. Amore veſtri queſiuiqͣt retribucōes facit de bonis de malis facimus. et inueni tres.Prīa datur in hac vita tꝑali. Secūda in morte corꝑali. Tercia in iudicō generali. Et de tercia loqͥtur theā principaliter. Dico primo deus in hac vita dat retribucōneꝫ de bonis de malis facimus. Qꝛillis qui tenēt bonā vitā deus dat retribucōeꝫ qꝛ experimētaliter videt̉ boāvita ſancta ſecū portat delectacōes etdulcedines cordis. quietē leticiā mentis. Ecce qualiter deus dat bonis iaꝫ inhac vita retribucōeꝫ aliquā ſꝫ plenā.nec ꝑfectā. qꝛ illā dabit in gl̓a. Per oppoſitū mala vita ſecuꝫ portat ī hac vita punicōeꝫ aliqualē qꝛ licet mali pctōres ad extra rideāt letent̉ tripudient:tn̄ ad intra amari ſunt triſtes in aīa. qꝛvermis ꝯſcīe ſꝑ murmurat remordet.Sicut ſanitas corporis ſecū portat leticiā cōſolacōeꝫ. ita ſanitas aīe. Qn̄āt quatuor qͣlitates corꝑis ſcꝫ caliditaset frigiditas. huīditas ſiccitas ſunt ī debita ꝯueniē cia ꝓporcōne. eſt ſanuset letus. Per oppoſitū qn̄ in qͣlitatibꝰcōplexionibꝰ eſt inordinacō. tunc ſequūt̉infirmitates. dolores. febres. homo ētriſtis nec delectat de aliqͦ ꝓpter corꝑisinfirmitate. Ita de aīa eſt in qua ſunttuor qͣlitates ꝯplexiones ſcꝫ qͣtuortutes morales ſcꝫ prudēcia que ordinataīam ne dyaboli teptacōibꝰ. corꝑis inclinacōibꝰ. mūdi occaſionibꝰ accedat. etaīa peccet ꝯͣ deū. Alia ꝟtus eſt iuſticiaordinat circa ꝓximū. ne ip̄m quiſmō ledat. ſꝫ reddere facit vnicuiqꝫ qd̓ ſuuꝫ eſt.Iſta eſt iuſticia. Itē tercia eſt tꝑanciaordinat in diuicijs. honoribꝰ. ꝓſperitatibus ne homo facit exceſſuꝫ. Itē quarta ꝟtus eſt fortitudo hoīem ꝑficiēs ne īaduerſitatibꝰ deſiſtat a bonis oꝑbꝰ. quādo iſte qͣlitates ſiue ꝟtutes ſūt bene ordi

nate ꝓporcōnate aīa eſt ſana leta.Itē ꝯſequēter qn̄ intellectus eſt clarus fideꝫ. volūtas ardēs deuocōneꝫ.memoria recordat̉ de beneficijs acceptꝭ.et ſenſualitas eſt ſubiecta rōni rcē volūtati. tūc anima ē ſana leta. Nihil dulcius qͣꝫ reſpicere ī mādatis dei ſcꝫ ea ſeruādo Eccī. xxiij. Per oppoſitū infirmitas aīe importat triſticiā qn̄ predictetutes ꝯplexiones aīe ſunt inordinate.tūc enī non cuſtodit ſe a dyaboli tēptacōibus. ymmo ꝯſentit ſibi. nec a carnis īclinacōibꝰ ymmo ſeqͥtur eas. nec a mūdioccaſionibꝰ. ymmo placēt. Qn̄ intellectus eſt clarus in fide. ſꝫ dubitat in fide. volūtas eſt inordinata malas volūtates odia rācores. Meōria recordat̉ de diuinis beneficijs ſꝫ de iniuiijsSēſualitas eſt negliges in execucōe bonoꝝ operū licet vos rideatꝭ extra. aīa triſtatur dolet intra plorat Augꝰ. Iuſſiſti dn̄e ita eſt. vt oīs animus inordinatus pena ſit ſibi. Sed illi qui tenēt bo vitā ſcāꝫ ſunt ordinati in aīa tantaꝫ hn̄t leticiā cordis dulcedine. n̄opoſſet lingua explicari. Patꝫ bonavita mala in hoc mūdo ſecū portataliquā retribucōeꝫ. Si vultis hoc dariꝰvidere declaret̉ ſingula peccata mortalia. ꝟtutes oppoſitas. ꝟbi grā. Naꝫpeccatū ſuꝑbie dat amaritudine. huīlitas dulcedinē. Igit ſecū portant retribucōeꝫ. Quid ē ſuꝑbia niſi deſideriuꝫ etcupiditas honoris. Uidet̉ ſuꝑbo omnes deſpiciāt euꝫ. Primo vxor. Secūdo filij alij qꝛ non videtur ſibi faciant ei tantā reuerenciā qͣꝫtaꝫ debent. Ecce dolor. Ideꝫ qn̄ intrat. vel plateamquādo traſit ſi non omnes ſurgūt. Eccedolor. videt̉ ſibi deſpiciāt eum. Sedhumiles licet fient eis honores magni n̄ocurāt nec in flantur. ymmo dicit humilisNon nobis dn̄e nobis ſꝫ nomini tuoda gloriā. viuit quietē. Patꝫ qd̓ dixi