dnica xiii poſt tritatis Sermoli

Itē dicit ſuꝑbus talis iaꝫ eſt vicarius.alc vel baiulus iuratus ⁊cͣ. ⁊ ego nō. Humilis aūt regraciat deo ꝙ non habet illudonus regimīs. Iō dicit ſuꝑbis xp̄s. Diſcite a me qꝛ mitis ſuꝫ ⁊ humilis corde.Mat. xi. Itē auarus de oībus habꝫ doloreꝫ. qn̄ enī auarus eſt ī menſa ⁊ videtvxoreꝫ ⁊ filios ⁊ familiā bene comedentes dicit. O miſer ego ſuꝫ iā deſtructusIdeꝫ de vino Et intm̄ dolet ꝙ nō habꝫdelectacōeꝫ cibi nec potus. Iteꝫ qn̄ videt ſaccū farine diminutū. dicit. O miẜperditus ſuꝫ ego. Qn̄ dormit ſompniatlatrones. ſi ſentit mures. credit ꝙ ſint latrones. Si eſt bonū tꝑs triſtatur. qꝛ nōeſt cariſtia. Ecce quō ſecū ducit punicōneꝫ. Perſona aūt liberalis letat ⁊ gaudet qn̄ videt vxoreꝫ filios ⁊ familiā bene comedētes. dicens. Comedamꝰ qꝛdeus ꝓuidebit nobis. Nos ſeruabimꝰp̄cepta ſua. ⁊ ita comedūt ⁊ cenāt ordinate ⁊ cū leticia ꝯfidentes de deo dicendo. Dn̄e ego laborabo in officō meo bene ⁊ legaliter de reſiduo vos ꝓuidebitis nobis. Ideo dauid in pͣs. ¶ Exurgatdeus. dicit. Iuſti .i. liberales epulent ⁊exultent in conſpectu dei ⁊ delectent̉ inleticia. Iteꝫ peccatū luxurie magnā penā ſecū ducit. qn̄ phylocaptꝰ de aliquadomicella vidua moniali vel maritata.vadit de die ⁊ de nocte cū armis. ⁊ cūmagnis periculis. nō poteſt comedere.nec dormire. ſꝫ facit ſicut ſtultus. Et ſi cōſequit̉ intentū ſuuꝫ ſtatiꝫ dicit. nō ſumꝯtentus. Sed cū alia habere maiorē delectacōneꝫ. vel ſeruabo aliū moduꝫ vtmagis delectet̉. qꝛ dicit ph̓us ꝙ ꝯcupiſcecia carnalis infinita eſt. ⁊ nō habet terminū. ſꝫ quāto plus vſitatur. tāto pluscreſcit. Et vultis cognoſcere iſtū dolorē. ſic eſt de luxurioſo ſicut de febricitāteſitibūdo. cui datur potus cū pluuia etcͣ.Sic eciā de febre luxurie. qꝛ habitat inoſſibꝰ ⁊ neruis ⁊ venis. Perſona autē

caſta ſi ſit in mrīonio cōtentat̉ de ſocietate ſua. ſiue ſit iuuenis vel antiqͣ. alba velbriina. Dicit vir ſufficit mihi ml̓ier meaEt vxor caſta eſt cōtenta de viro ſuo. Alij autē qui nō ſunt de mrīonio ita parūloquūtur de illa materia nec curāt acſi nihil eſſet. ⁊ viuūt leti ⁊ quieti Iō dauidin pͣs. Uoce mea .i. rēnuit ꝯſolari animamea. ſcꝫ in bonis carnalibꝰ. gͦ ⁊cͣ. In qͥbus āt delectat on̄dit dicens. Memorfui dei ⁊ delectatus ſuꝫ. pͣs. lxxvi. Ideꝫde peccato inuidie. qͥd eſt inuidia niſi dolor ⁊ triſticia de bono alterius; qꝛ quando videt ꝙ alius plus honorat̉ vel ditatur. vel eſt in officō regͣine in amore prīcipis triſtatur ſūme ⁊ frāgitur ꝑ cor. ꝑſona āt caritatīa habet tātaꝫ cordis dulcedinē ꝙ qn̄ videt aliū in honore ⁊cͣ. letatur dicēs. Dn̄e cōſeruetis eū in hoīsſꝫ dn̄e recordemī de me qꝛ ego ſum creatura veſtra ſicut ille. Et ex iſta caritatedn̄s ſibi ꝓuidebit habūdanter. Iō dic̄apl̓us. Fructus ſpūs eſt caritas gaudium. Ad gal̓. v. Gula eciā ſecū trahit dolore corꝑis. qꝛ guloſi coīter ſunt potatores ⁊ hn̄t oculos rubeos ⁊ tremūt. Qn̄autē vnuꝫ eſt bene lymphatū. menbraip̄m refutant ⁊ remanet ī ſtomacho ⁊ digeritur. Sūt eciā guttoſi podagrici ⁊cͣ.Itē guloſus ſꝑ fameſcit ante comeſtionē ⁊ eciā duꝫ comedit. qꝛ videt̉ ſibi ꝙnihil ſufficiat ei. Poſt comeſtionē eciāfameſcit qꝛ habet ſaccū .i. ventreꝫ magnecapacitatꝭ. Perſona ꝟo tēperata eſt abſtinēs comedit illud quo indigꝫ. ⁊ ſapitſibi ⁊ non vltra. Somnus ſanitatis ī homine ꝑco dormiet vſqꝫ mane ⁊ anima illius cū ip̄o delectabitur. Eccī. xxxi. Iraeciā ſecū portat dolore qn̄ iracundꝰ triſtatur de aliqua iniuria et eſt cuꝫ deſiderio vindicte ſemꝑ eſt cuꝫ dolore cordiscogitās circa vindictas dicendo tu facies ſic ⁊cͣ. Poſtqͣꝫ receperit vindictā timet amicos illius ⁊cͣ. Si capit̉ ſuſpēdi-