dnica xui poſt tritatis Sermo

ꝓ patre. ymmo nec ꝓ ꝑſona ꝓpria. Iteꝫdeus p̄cipit ꝙ feſta colātur ⁊ ſanctificetur di. Memēto vt diē ſabbati .i. qͥetisſanctifices. Exo. xx. Eccīa declarat ꝙ feſtū ſanctificare eſt in quolibet feſto audire miſſaꝫ. ſermonē. ⁊ officia diuina. Nota cōtra viduas q̄ poſt mortē viri ſunt īdomo ꝑ annū ꝙ nō vadunt ad eccleſiaꝫUidua bene dꝫ abſtinere ne vadat ad epulas nec ad nupcias ſed ire ad eccīamdebet alias videt̉ qͣſi vindicta. qͣſi dicat.a vos deus interimiſtis virū meū nonintrabo domū veſtrā. Dicat̉ eciā contraillā conſuetudinē de puellis nō euntibꝰad eccīam. Et vultis ꝙ ſint iudee? qꝛ niſi amor ⁊ deuocō refrenet muliereꝫ. al̓s⁊cͣ. Quid enī ipē faciūt in domo mō cūſclauis eſt ancillis mō hn̄t oportunitatēetcͣ. Ideo ſunt multe in mūdo que an̄qͣꝫ veniāt ad nupcias peperierūt bis velter. ⁊cͣ. Recordemi de ꝟbo apl̓i dicentis. Pres nolite ad iracūdiaꝫ ſp̄. dei ꝓuo care filios veſtros. Sꝫ educate illosin diſciplinā ⁊ correctōeꝫ dnī. ad Ephevi. Diſciplina ſigͣt miſſaꝫ que rep̄ſentatxp̄i paſſionē in qua xp̄s fuit diſciplinatꝰCorrectō ſigͣt predicacōeꝫ ꝑ quā peccata corrigūtur. De dilectōe at ꝓximi dicit Ioh̓es Cariſſimi nō diligamus ꝟboneqꝫ lingua ſup̄ tm̄. ſꝫ oꝑe ⁊ veritate. prima Ioh̓. iij. Qꝛ ſicut qͣlibet vult bonuꝫꝓ ſe ⁊ vitat malū. Ita eciā ⁊cͣ. ¶ Nota aliqͦd cōtra decepcōes que fiunt ꝯdludendo ꝑ illud apl̓i. Dū tꝑs habemꝰ operemur bonū ad om̄es. maxīe autē ad domeſticos fidei. Ad gal̓. vi. ¶ Dico tercōꝙ oſtendit̉ in ſco euāgelio oꝑacō de pietate fraternali. Un̄ ſciēdū ꝙ poſtqͣꝫ xp̄cdixit illi doctori Recte rn̄diſti. Ille ſuꝑbiuit̉. qꝛ talis eſt ꝯdicō vane gloriantiūqn̄ laudātur: ⁊ volēs ſe oſtendere voluit replicare ⁊ dixit xp̄o. Quis ē meꝰ ꝓximus. ¶ Notate hic quō erat opinio iudeoꝝ ⁊ eciā forte nūc ſunt illius opinio-

nis ꝙ ꝓximus iudei eſt ſolum iudeus ⁊nō alij. Sꝫ xp̄s ꝓbauit ſibi oppoſituꝫ etfecit ſibi ꝯcedere ore ꝓprio ꝙ infidelis ⁊nō iudeus erat ꝓximus iudei. ⁊ nō ſolūiudeus qn̄ ille doctor dixit qͥs eſt meusꝓximꝰ. Suſpiciēs Iheſus in celū ⁊ dixit. Quidā homo deſcendebat ⁊cͣ. ¶ Nota parabolam. Deſertū eſt illud in quoxp̄us fecit quadrageſimā ꝙ hebrayce dicitur abdom .i. ſanguonos. qꝛ in eo latrones multos homines occidebāt. Quishoꝝ triū videt̉ proximus fuiſſe illi. Reſpondit doctor ille. Qui fecit miſericordiā in illum. Ecce quo vicit euꝫ ex oreꝓprio. ¶ Nota ꝙ illi ſūt ꝓximi ad quospoteſt extendi beneficiū miſericordie ⁊ pietatis. Beati ſunt ꝓximi noſtri. qꝛ beneficiū noſtrū extenditur ad eos. qꝛ quādofacimus pnīam ipſi gaudent vltra gaudium eſſenciale. Gaudiū eſt in celo ſuꝑvno peccatoreˢ penitenciā agente. Lucexv. Et beneficiū eoꝝ extendit ad nos. ipſi orat ꝓ nobis. Illi eciā de purgatorioſunt ꝓximi noſtri. qꝛ beneficiū noſtruꝫquod facimus pro eis extenditur ad eosſed non extenditur ad illos de inferno. Iſtam regulā dedit xp̄us. Sed omīs adquē poteſt extendi beneficiū miſericordieet pietatis actiue vel paſſiue dicit̉ noſterꝓximus. Ecce qualiter xp̄us vicit eum.Hic dico ego ꝙ oſtenditur oꝑacō de pietate fraternali. Quādo xp̄us voluit reſpondere doctori querēti. Quis eſt meus ꝓximus xp̄us ſuſpexit in celuꝫ ad denotanduꝫ ſecreta que tangūtur in reſponſione xp̄i qua dixit. Homo quidā deſcēdebat de deſerto ⁊ veīt yericho ⁊cͣ. Iſtehomo eſt ille qui de hac vita .ſ. corporaliad mortem tranſit. ⁊ incidit inter latrones. Quia in morte cuiuſlibet hominisveniunt latrones id eſt demones inferni.Uirgo autem Maria obtinuit pro gracia ſingulari ne venirent in morte ſua.Quod autē veniāt demones in morte.