tis Sermodn̄ica xiii poſt trīta
autē ꝑ verbū dei. Ad roma. x. Moralit̓habemus hic doctrina ſi ad noſtrā ſaluacōeꝫ taꝫ neceſſaria eſt cognicō dei ꝑ viſuꝫ ⁊ auditu. qd̓ peccatū eſt illoꝝ qͥ nonſoluꝫ nō audiūt verbū dei. ymmo nō permittūt ꝙ aliqͥ alij audiāt. Nota conͣillos qͥ vadūt tumultuoſe in circuitu eccleſie reſpiciēdo mulieres ⁊ turbādo ſermonē. O dānati filij peccati ⁊ damnati prēs qͥ congregauerūt ꝓ talibꝰ. Auiſent pres ne damnent ꝓ filijs. ¶ Notate quō fecit dn̄s carthuſie qͥ ſoluꝫ dimiſit centu florenos filijs qn̄ renūciauitſeculo ⁊cͣ. Dicat̉ quō que mala fiūt ī eccleſia ſunt maxīa pctā. qꝛ qd̓ alibi poſſetfieri ꝟtuoſe ⁊ vſus mrīonij ibi eſſet maximū peccatuꝫ. qͣꝫtomagis illa que de ſeſunt pctā in omni loco vt qͥ viderit muliere ad cōcupiſcendū ⁊cͣ. in eccīa eſt maius pctm̄ ymmo ſacrilegiū. Iō dicit ſcriptura. In terra ſcōꝝ ſcꝫ eccleſia ad ſāctaoꝑa dedicata iniqͣ geſſit. ⁊ non videbatgl̓am dn̄i Iſa. xxvi. Iō precepit deꝰ antiqͥtus di. Sabbata mea cuſtodite ⁊ ſāctuariū meū metuite. Lęuiti. xix. ꝓpter hͦin introytu eccīaꝝ ponit̉ aqua benedictane a peccatis ꝯprehendatur homo. Et illiintrant ad reſpiciendū mulieres. ad ridēdum ⁊ eas ꝑturbandū. Non ſic dauidqn̄ intrabat templuꝫ dn̄i dicebat. Egoautē in multitudine mīe tue introibo indomū tuaꝫ. adorabo ad templū ſcm̄ tuum in timore tuo. ¶ Dico ſcd̓o ꝙ in ſcōeuāgelio hodierno de iſta domīcaᵈ oſtēditur dilectō de caritate integrali. Nonſufficit ꝯgnicō de veritate diuinali que inintellectu ꝯſiſtit. ſꝫ adhuc neceſſaria eſt dilectō de caritate ītegrali. q̄ conſiſtit ī volūtate ſcꝫ diligere deū ſuꝑ oīa ⁊ ꝓximūſicut ſeip̄m. Iſta eſt dilectō caritatꝭ integreaboc āt oſtendit cū dicit. Ecce qͥdamlegiſperitus ſurrexit. vſꝫ hoc Fac ⁊ viuesqd̓ eſt theā. Cū autē xp̄us diceret apl̓iset diſcipulis. Beati oculi ⁊c̄. Quidā do
ctor volens temptare Ih̓m vt habēretvanā gl̓am. cogitās ꝯfundere xp̄m credens ꝙ fuiſſꝫ faber lignarius ⁊ nunqͣꝫ didiciſſet. ꝓpoſuit ſibi ſubtile queſtionē dices. Quid faciendo vitā eternā poſſidebo? quaſi vellet dicere. Uos dicitꝭ ꝙ viſus ⁊ auditus ſūt neceſſarij ad ſaluacōꝫ:et nunqͥt requirit̉ aliud Rn̄t xp̄s. In lege qͥd ſcriptū eſt: quō legis. Et ille. Diliges dn̄m deū tuuꝫ ex toto corde tuo. ⁊ex tota aīa tua. ⁊ ex omnibꝰ viribꝰ tuis ⁊ex omni mēte tua. Dixitqꝫ illi Ih̓s. Recte iudicaſti. hoc fac ⁊ viues. Quatuormos ponit in dilectōe dei ſcꝫ diligere dominū deuꝫ ex toto corde. Iteꝫ ex tota anima. Ite ex omnibꝰ viribꝰ. Iteꝫ ex tota mente qd̓ ideꝫ eſt ꝙ ſumme ⁊ ſuꝑ omnia diligere debes deū. acſi diceret. Tu potes diligere patre ⁊ matre ⁊ ſororem ⁊fratrē. ſꝫ magis deū. Tu potes diligerevxorē ⁊ filios ſꝫ plus deū. Iō xp̄s. Quiamat patre ⁊ matre plus qͣꝫ me. non eſtme dignus. ⁊ qͥ amat filiū vel filiā ſuꝑme nō eſt me dignus. Math̓. x. Amordei debet eſſe ſicut oleū ſuꝑ aquā in lampade cordis. Amor creaturaꝝ debet eēvt aqua frigida ſub oleo amoris dei. modo ſi aliqͥs interrogaret ſi diligit deū ſuꝑomīa. Rn̄deret ꝙ ſic. Sꝫ ad ꝓbā. ſi dicitis veꝝ vel falſuꝫ. qꝛ dicit Gregꝰ. ꝙꝓbacō dilectōis exhibicō eſt oꝑis. verbigrā. Si vos vel filius habetꝭ aliquā infirmitate ⁊ velletis curari/ ⁊ dr̄ vob̓ vadatis ad talē bonū hoīeꝫ qui eſt adminꝰſortilegus vel cōiurator. Et deus vobisp̄cipit ꝙ pro nulla re mūdi accedatꝭ adillū? qͥd facietis. Si vadatis ad eū patꝫꝙ plus diligitis filiū qͣꝫ deuꝫ. Idē ſi perdidiſtis aliqͥd. ſic ꝓbatur dilectō dei. Sivos rn̄deretis. Ego diligo filiū meū. ſꝫmagis diligo deū. qꝛ ꝓ filio meo nō facerem cōtra preceptu eius. Idem de re ꝑdita. Idē de conpatre ſeu amico capto.caueatis ꝙ ꝓ nullo iuretis falſuꝫ nec ec̄HH H