Druckschrift 
2 (1485) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dnica xii. pꝰ triniiiiSermo

de ſancto euangelio preſentis dn̄ice qꝛcōtinet multa ſecreta ſacre ſcripture ſpeculatīa moralia habemꝰ multas bonas doctrīas ſpeculatīas morales. Salutet̉ virgo maria. Scm̄ euangeliū hodicinū declarat nobis tria oꝑa virtuoſamiraculoſa de chriſto. Primū eſt humanalis incarnatioSecundū diuinalis miſeratio. Terciū virtualis humiliatō Primū alſegorice ſeu figuralit̉̓. Scd̓mtropologice ſeu moraliter. Terciū hiſtorice ſeu lrāliter. De tercio finali loquit̉thema. p̄cepit eis ne cui dic erēt. Et hocfecit ex virtuali hūilitate. Dico pͥmo euāgeliū hodiernuꝫ on̄dit nob̓ de xp̄opͥmū opus virtuoſū qd̓ eſt hūanalis incarnari in vtero virgīs nr̄a ſaluacōneHoc on̄ditur in pͥncipio euāgelij qn̄ d̓rExiēs ih̓s de finibꝰ tyri venit ſydonead mare galilee. eſt īter medios finesdecapoleos adducūt ei ſurdū mutūet dep̄cabant̉ vt īponat illi manum.Dicet aliqͥs qūo on̄dit hic hūana incarnatio. Dico bn̄ ſed ſubtilit̓. In incarnacōe aut filij dei fuerūt ſex miſteria.ſcꝫ termīꝰ a. via quē venit Termīꝰad quē: modus eiꝰ viuēdi: Nccͣitas noſtra Finalis vtilitas. Iſta ſex pūcta ſiuemiſteria ſubtilit̓ on̄dunt in pͥncipio euāgelij. Prīo termīꝰ a on̄ditur dicit exiens de finiho tyri .i. plaſmacōis ẜminterp̄tacōem hebraycam vel creacōnis Nota pͥmū elementū qͣſi fundamentu creacōis ē terra dauid. Inicio tu dn̄efundaſti terrā ps. c. j. Scd̓m aſce dendoeſt aqua. Terciū aer. Quartū ignis deīde celū a ph̓is d̓r. v. een̄cia. ſunt dece celi. Primū eſt lune. ſcd̓m aſce dendoeſt mercurij. Terciū veneris. qͣrtū ſolisqͥntū martis. ſextū iouis. ſeptimū ſaturni. Octauū celū ſtellatū .i. firmamētumin ſunt ſite oēs ſtelle cōes. Nōnū pri mobl̓e ẜm ph̓os a theologꝭ d̓r criſtallinū. celū d̓r aque ſuꝑ celos ſūt

Decimū celū d̓r ēpirre̓ū in ſūt āgeliet btī vbi ſunt. ix. ordīes āgeloꝝ archāgeloꝝ ⁊cͣ. Suꝑ oēs āt eſt cathedra dei.De iſtꝭ finibꝰ exiuit xp̄s veīens ad hūa incarnacōeꝫ ī vteꝝ ꝟginis de celolune nec mercurij ⁊cͣ. ſꝫ de finibꝰ tyri. ſcꝫcreacōis de finibꝰ āgeloꝝ. De ꝓph̓ar̄tdauid ſalmō filiꝰ eiꝰ. dauid dicit A ſumo celo egreſſio eiꝰ ⁊cͣ. ꝑsͣ. xviij. Dicat̉ꝯͣ iudeos exponunt de ſole ⁊cͣ. Iteꝫſalmō dixit. ꝓcul de vltīs finibꝰ p̄ciuꝫeiꝰ .ſ. nr̄e redepcōis. Scd̓o videaꝰ viā quā veīt qꝛ dicit euāgeliū veīt ſydonē .i. tacentē vl̓ ẜm īterp̄tacōeꝫ hebraycā taciturnitatē Ecce ꝟgo maria fuittacēs. bernardꝰ. virgo regia ip̄a eſt via qua ſaluator venit ad nos. Taciturnafuit. qꝛ licet libent̉ audiret ꝟba bona ſcāraro loq̄bat̉ hēbat ꝑuū os. vtꝫ īveronica quā depīxit btūs lucas lu..ij. Maria āt ꝯſeruabat oīa ꝟba cōferes ī corde ſuo. Bonū ſignū eſt ī muliere taciturnitas. Et malū ſignū eſt loqͣcitas. Terciꝰ t̓mīꝰ ad quē veīt on̄dit cuꝫd̓r ad mare galilee .i. rota volubil̓ ẜm īterp̄ta cōem hebraycam. Ecce via pn̄samara qꝛ ẜm boęciū multꝭ amaritudībꝰeſt reſꝑſa rotat̉ voluit̉ qͣtuor ānitꝑa ẜm curſū ſolis. de p̄t ītelligi illudezech̓. x. Ecce apparuit rota vna .ſ. pn̄svita. xp̄s veīt ad regnandū in mundo. Imo dixit corā pylato: regnū meū eſt de mūdo. nec veīt miniſtrari. ſꝫmiſtrare math̓. xxvij. Ad illū t̓minū adque .ſ. pn̄te vitā. veīt xp̄s ad ſuſtinēduꝫamaritudīes. aucͣts. et ſūt ꝟba xp̄i hoīsad deū prēm. dn̄e ſi ſic viuit .ſ. ī mūdoẜm tuā ordīacōem. talibꝰ .ſ. iudeis vicioẜ vita ſpūs mei corripiēs me .ſ. ī paſſion. yſa. liij. ꝓpter zelꝰ ppl̓i mei ꝑcuſſietcͣ. et viuificab̓ me .ſ. ī reſurrectōe gl̓oſaEcce ī pace amaritudo mea amariſſimaNoͣ xp̄s ſuſtinuit tres amaritudines inhac vita. Prima fuit amara. Secundafuit amarior Tercia fuit amariſſima.