Druckschrift 
2 (1485) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dnīca xij. pꝰ triniSermo pͥmꝰ

de bona ſi ſol non haberet tantā claritatem conſonaret alijs rebꝰ. dr̄ſapīe xi. Oīa in menſura nūero pondere diſpōſuiſti. ſap̄. xi. Sol em̄ fcūs eſtin menſura ſibi debita qͣꝫuis ſit multummagnus. Dicūt em̄ phi mīma ſtella eſt maior tota terra. Ecce quō celumē magnū. Iam illud menſurauit deꝰ ſuaſapīa. Item terra magna ē ſed et illammenſurauit ſua ſapīa. idem̄ de aqua aliis oībus. Item diſpoſuit deus oīa ī nūero. Item deus nūerauit oēs ſtellas celiIam ſcit deus qͦt dies qͦt noctes inmundo dn̄t. Item ſcit deꝰ ab et̓noſciuit qͦt grana arene debebāt in mari.Itē qͦt frondes in arboribꝰ finaliter oīanūerauit. Itē qͦt reges qͦt imꝑatoresdebebant in mūdo. et qͦt debebant iread ꝑadiſum et qͦt viri et mulieres debebant in mūdo. et qͦt debebant ire adꝑadiſum et qͦt ad infernū. Nūc venitſtio. vos dicitis deus nūerauit qͦt homines et mulieres irent ad celū. et iamſunt noīa eorū in celo ſcripta. iuxta illudgaudēte et exultate qꝛ noīa vrā ſcriptaſunt in celis. Lu. x Non oꝑtet igit̉ facerebonū qꝛ ſcīa dei nōͣ p̄t deficere. pone adduc hic materiā predeſtinatōis quā īuenies in ẜmone de deſtinatōe ad plenū.Tn̄ breuiter dicendū ē. ſic̄ deꝰ ſcit etab eterno ſciuit qͦt hoīes deberent ſaluariit a etiā ſcit et ſciuit quibꝰ medijs quemedia. Non ergo debemꝰ omittere oꝑabona ſꝫ diligēter ea īplere vt certā nr̄aꝫfaciamꝰ vocatōem vt ſalutē conſeqͥ valeamus. de vide btm̄ Tho. pͥma ꝑte.q. xxiij. de deſtinatōe d̓i. etiā pͥmo ſcpͥto de eadē materia. Secundo videamꝰde operibus gubernatōis general̓ quō deus gubernat oīa. Si vnus ſeneſcallꝰ gubernat. bn̄& ſeneſcalliā ſuā diſcretione iuſticia dicit. homo iſte ſeneſcalluseſt ſapiens. qm̄ patriā ſuā bene gubernatita eſt de deo poſſumꝰ faciliter videre quō gubernat elementa ſicut vnū tri-

pudiū. iam ſcitis in choreis vnus tenꝫmanū alterius. et ille qui vadit primustenet ſeu portat vnā manū ſolūtā ita eſtde elementis. Nam quodlibet elemētūduas habet qualitates. primo ignis eſtcalidus et ſiccus. Item aer ē calidus ethumidus. aqua frigida et humida. Itēinquantū frigida ſe tenet terra. etc̄.ſi nos vellemus facere tripudiū rotūdūterra inquantū ſicca ſe tenebit igne inquantū ignis etiam ē ſiccus. Ecce ergoquō deus gubernat oīa magna ſapīa:Item hodie vigebat bonū tempꝰ ⁊cras. Itē hodie mare erit impetuoſum ꝓpter venti fortunā. et forſan cras erit ſuaue et tranquillū. Itē arbores in eſtateꝓducūt flores et fructus. in hieme vero. et ſic de alijs deus gubernat oīa cumſua ſapīa. dd̓ inquit in pͣsͣ. qͣꝫ magnaſunt oꝑa tua dūe oīa ī ſapīa feciſti. poſſꝫaliquis facere vnū argumentū. frat̉ vosdicitis deꝰ ē gub̓nator generalis quioīa ſua ſapīa gubernat videt̉ qꝛ qͥlibet bonꝰ gub̓nator euitat mala de prīaſua. tn̄ nos videmꝰ deꝰ ꝑmittit multa mala. ergo videt̉ ſit bonꝰ gubernator. rn̄deo dico deꝰ mala ſuſtinet et ꝑmittit in mūdo euitat qꝛ noncongruit ſue ſapīe illas vitare alias deſtrueret res liberas. ip̄e dedit liberūarbitriū creaturis hūanis cōueīt ſueſapīe ꝓhibere liberū arbitriū ſꝫ bn̄datſilia bōa. dyo. di. ē dīne ſapīe creaturas deſtruere ſꝫ cōẜuare. ece aucto. Hdeꝰab īicio cōſtituit hoīeꝫ reliqͥt ī maūꝯſilij. glo. īterli. ī ptāte liberi arbitrij adiecit illi p̄cep mādata. ſeqͥt̉ qd̓ placuerit ei dabit̉ illi. ecc̄. xv. drā ē īter p̄cepmādata qm̄ p̄cepta ſūt fortiora qͣꝫ mandata qꝛ mādata ſūt affirmatīa veluti dicere. ſabbata ſcīfices. itē honora pa. t. exodi xx. ſꝫ p̄cep ſūt negatīa ſic̄ adorabisdeos alieos. itē aſſu. no. dei t. ī va. item furtū faciēs. iſta ſunt p̄cepta nullomodo licꝫ facere contͣ ea dicūt doctores