do xiᵐ pꝰ triniSermo
lili
qꝛ non habeb̓ occaſionē ꝯfitendi teſtādinec dolendi ſeu penitendi. de peccatis¶ Septimꝰ ē de fide catholica dubitare Pꝰ qͣꝫ ꝑſona nl̓lū ſaporē ſentit ī hijsq̄ dei ſūt immo abhorret dubtat in fidedicendo Quid ſit homo de alio mundoRatio huiꝰ ē qꝛ ſācta fides catholica ēaltiſſima ⁊ ſpiritualis ⁊ qui cecidit in ꝓfundum peccatoꝝ Habet ad eā diſpoſicione ꝯtraria. qꝛ eſt infirmus ⁊ carnalisIdeo dicit ⁊ qͥd ſait homo ſi eſt veꝝ deinferno de purgatorio ⁊cͣ. Forte clericihoc inuenerūt O quot iā ſunt in mūdode talibꝰ qꝛ mala ꝯſciēcia ⁊ re ꝓbata nōpoteſt diu ſtare cum bona credēcia ⁊ ſocietate Aucͣtas Bonā ꝯſcienciā qͥdama ſe repellētes circa fidē naufragauerūt.j. Ad thi. x. Nauis fidei q̄ fideles ducit ad portam vite eterne. naufragat̉ ꝑmalā vitam ī talibꝰ Ideo do vobis remedium ⁊ mirabile conſilium vt ſciatisCredo in qͦ cōtinentur articuli fidei. addiſcatis credo ſi neſcitis Dicatur ſemelSi vos dicitis credo quolibet die mane et ſero ſequunt̉ due cōditōes ¶ Prima ꝙ tēpore antichriſti eritis fortes etfirmi in fide catholica ¶ Secunda quiatanta eſt virtus fidei deuotiue confeſſeꝙ portabit vos ad bonum finem qͣꝫtumin ſe eſt niſi obicem ponatis ¶ Pro primo dicatur ſmilitudo de candela in lantrina q̄ extinguitur ſi non poſſit candela reſpirare per foramen fides catholica eſt in corde vt candela in lantrinaDauid quoniam tu illuminas lucernāmeam domine ⁊cͣ. Ideo dauid deuoteconfitebatur fidem dicendo Credidi ſcilicet in corde proppter ꝙ locutus ſum. ſilicet fide confitendo et quomodo Egoautem humiliatꝰ ſumnimis ideſt valde¶ Pro Secnudo ꝙ virtute ſcilicet fidei homo veniat ad bonum fintem et adconfeſſionem Autoritas Si confeſſusfueris ore tuo dominum iheſū xp̄m ⁊ incorde tuo crediderꝭ ſaluꝰ eris ad Ro. x.
¶ Dn̄ica. xi. poſt trinitatꝭ Sermo. v.Eus propiciuseſto mihi peccatori. Luce. xviij.Prima pars erit hyſtorialis ⁊ ſcd̓a moralis. Quantū ad pͥmū notandū ꝙ xp̄sin euuāgelio oſtēdit nob̓ modū qͦmododebemꝰ nos gubernare. Unde ſciendumꝙ dum chriſtus p̄dicaret in terra iſrahelerant quidam iudei qui credebant ſe eſſebonos ſanctos ⁊ iuſtos ⁊ ſpernebant ceteros. Et id̓o volens xp̄s eis oſtendereꝙ nō erant boni dixit eis iſtā parabolaꝫ⁊cͣ. qͣſi diceret nō confidatis in veſtrꝭ operibus. nec dicatis O ego ſū bonus iuſtꝰego ieiuno ⁊ facio elēoſinas ⁊ plura aliabona. vnde dixit xp̄s nō cōfidatꝭ in iſtis⁊ tunc dixit eis ſicut narrat̉ in euuāgelioduo hoīes aſcēderūt in tēplū vt orarent⁊ ſic publicanꝰ vocat̉ publicꝰ pctōr. phariſeus d̓r a phares qd̓ ē diuiſio. quia illierāt diuiſi ⁊ in habitu ⁊ in vita vt heremite ⁊ portabāt mādata dei in fronte ⁊ ſpinas ī tibijs ⁊ multa alia faciebāt Id̓o dicebant̉ phariſei .i. diuiſi. ita ꝙ d̓t euuāgēliū ꝙ iſti duo aſcēder̄t ī tēplū vt oraretphariſeꝰ aūt qui. erat in habitu ſcītatis ⁊tn̄ ab intra erat malꝰ poſuit ſe ante altareſtans pedes. ⁊ non genibꝰ flexis ⁊ capitecooperto nec faciebat aliquod ſignum diuotionis. ſed ſtans apud ſe ⁊ benedicensapud ſe ⁊ non apud deum incepit facereorationem ſuam dicens. O deꝰ quaſi cōtēpnendo alios gratias ago tibi ¶ Primo quia ego non ſum peccator. ego ſumdeuotus non facio malum non ſum ſicutceteri hominum raptores adulteri iniuſtiNec etiam ſū ſicut hͨ publicanus. qui eſtibi. O domine deus de omnibꝰ iſtis gratias ago tibi ¶ Secundo deus facio bonam iuſticia in meipſo. Quia ieiuno bisin ſabbato id eſt in ebdomāda ⁊ decimasdo omnium que poſſideo ¶ Nota omnium vniuerſaliter quia de omnibus meis do amore dei. Id̓o deus gratias agoIII iiijTAI CI