Druckschrift 
2 (1485) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dn̄ica. XI. poſt trinitatis Sermo. III

aſcendunt ad celum ad gloriam ꝑadiſihabebimꝰ ſpeculacōnes de ſcīa informacōnes de ꝯſcīa Sed primo ſalutet̉ virgomaria. Pro anagogica declaracōe breui materie introductione. Sciendumdoctrina eſt generalis ab oībꝰ doctoribꝰ eccleſie concordata a principio mundi ex adam peccauit vſqꝫ ad aduentūmorte xp̄i aſceuſione nullꝰ qͣntūcunqꝫſanctꝰ dei amicꝰ aſcendit in celū tranſiuerūt plꝰ qͣꝫ quinqꝫ milia anni ẜm cōpo ſctōꝝ doctoꝝ multi moriebant cummaximo deſiderio aſcendēdi in celū. Sed dum ſcala erat erecta nec porta ꝑadiſi erat aperta. Id̓o om̄s deſcenderūt ad infernū ſcꝫ ad lymbū. Ecce qͣntus dolor.Adam de ſuo peccato fecit.. cccc.. xxx.annos de penitentia qꝛ tantuꝫ vixit vt pꝫGeneẜ. ij. fuit ſanctus amicus dei deus ſibi peꝑcit tn̄ qn̄ fuit mortuus anīavoluit aſcendere in celū potuit. Idemde noe qui vixit. ix. d. annis in penitentia.Idem intelligatis de abrahā yſaac Iacob de omnibus patriarchis ꝓpbetisImo dicam vobis plus de bēato Ioh̓ebaptiſta de quo dixit xp̄s mat. ij. Internatos mulieꝝ ſurrexit maior iohannebaptiſta ⁊cͣ. Came in infernū hoc eſt adlimbn̄ deſcendit Idē de ſctīs innocentibꝰ xp̄o occiſis. Regula eſt generalis qͥdan̄ xp̄i paſſione nullus aſcendit in celum.Hoc aūt licet elaꝝ ſit apud ſanctos doctores adhuc tn̄ dabo vobis auctoritatedauid ſciens dictam regulā a ſpū ſanctodixit. Quis eſt qui viuet ſcꝫ in ſanctitate videbit mortē eruet aīaꝫ ſuāmorte inferi qͣi dicat nullus. Itē iob. xxjDucunt in bonis dies ſuos in punctoſcꝫ mortis ad infera deſcendūt. Iſta aucͣtoritas poteſt exponi de bonis ꝑſonis an̄aduentūu xp̄i de malis poſt eiꝰ aduentū.Sꝫ poſtqͣꝫ xp̄s venit ſuſtinuit mortem paſſionē ſurrexit aſcēdit ad celū erexit ſcalaꝫ ſoluēdo p̄ciū apꝑuit tanuā pa

radiſi. ꝓpter hoc dicit thema homines aſcēderūt in tēplū ſcꝫ ad illud de quo dauid.in tēplo eius om̄es dicent gl̓am. Modopatet intellectus thematis AnagogicusEt ẜm iſtū intellectū volo nūc p̄dicare.Modo vidēdum eſt qui homines aſcendunt in celum qꝛ omnes aſcendūt. deiſta materia queſiuit dauid a ſuis doctoribꝰ mgr̄is dicens. Quis aſcēdit ī dn̄i aūt qͥs ſtabit in loco ſctō eiꝰ in ꝑsdn̄i eſt eſt terra licet dauid ſciret antexp̄i aduentū om̄s anime deſcendebant adinfernū. ſciuit tn̄ diuina reuelacōne aliquo tꝑe anime aſcenderent in celū. ſꝫom̄s. Ideo queſiuit quis aſcendet. Sednullus ſciuit reſpondere ſibi ſꝫ ſpūſſanctꝰſibi reſpondit dicēs dd̓. vis ſcire qͥs aſcendet in celū. Innocēs manibꝰ mūdo corde accepit in vano aīaꝫ ſuam nec iurauit in dolo ꝓximo ſuo hic accipiet benedictione a domino. Quatuor ꝯdicionesperſonaꝝ ponuntur in dicta auctoritate.Ex iſta reſponſione ego extraho materiā per quatuor virtutes nos poſſumusad celum aſcendere ſcꝫ. per baptiſmaleinnocentiam. per dignaꝫ penitentiam. perfirmam obedientiam. per martirij palmā. Iſtas quatuor virtutes tangit ſpiritꝰſanctus reſpondēdo dauid. Innoces manibꝰ ⁊cͣ. Dico primo ⁊cͣ. Innocens d̓rnunqͣꝫ peccauit nec mortaliter nec venialiter nec corde cogitando nec ore loquendo nec corde male oꝑando. Tales ſoluꝫſunt pueri nouiter baptiſati qꝛ de adultisnunqͣꝫ fuit aliqͥs puer innocens niſi xp̄us virgo maria. Solū pueri nouiter baptizati dicunt̉ pure innocentes. qꝛ baptiſmū ſūt purificati de peccato originali.ſes ſi anteqͣꝫ peccet moriant recte ſinealiqͣ pena aſcendūt in celū. Id̓o dicit̉ innocens manibus .i. oꝑbꝰ qꝛ in ſacra ſcriptura manus accipit oꝑe. Sed diceretaliqͥs idē poſſet dici de illis pueris moriunt vel ī vtero mr̄is vel ante baptiſmū