Dn̄ica. XI. poſt trinitatis Sermo. III.
apientes redimentes tempus ſp̄. purgatorij ꝑ elemoſinas ieiunia orōnes ⁊ huiꝰmodi. Qm̄ dies mali ſunt ſp̄. in purgatorio. ¶ Dico quarto ⁊cͣ. ſcꝫ pauꝑtas minunſcꝫ meritorijs operibꝰ qꝛ nō pn̄t meritorie oꝑari licet em̄ poſſint dicere pr̄ noſterAue maria tn̄ nō eſt eis meritorium ſcꝫad gl̓aꝫ augmentandā. Ratio qꝛ deꝰ diuiſit tēpus qꝛ eſt tēpus lucrādi ⁊ tēpusrecipiendi ſeu quieſcendi. Tempus lucrādi ſeu merendi eſt qͣmdiu viuimus in hocmūdo. Tempus aūt recipiendi ⁊ quieſcēdi ē pꝰ norte̓ ī alio mūdo ſic̄ de dn̄o pꝫqͥ de die facit oꝑari ſeruos ⁊ captiuos etde nocte quieſcere Id̓o dic̄ ſapiens. Ꝙcunqꝫ pōt facere manꝰ tua inſtāter oꝑare. qꝛ nec opus nec ratio nec ſcīa erūt apd̓inferos qͣ tu ꝓperas Eccl̓s. ix. Id̓o dicitxp̄s me oꝫ oꝑari oꝑa eiꝰ qui mn ſit me donec veniet nox qn̄ nemo pōt oꝑari Ioh̓.ix. Id̓o declarabo vnū verſum pſalterij.Qm̄ nō eſt in morte qͥ memor ſit tui inīferno ⁊cͣ. Circa iſtū verſū aliqui ęrrāt dicendo. ꝙ in morte hō nō recordat de deocū d̓r. Qm̄ non eſt in morte qͥ memor ſittui ⁊c̄. Sꝫ iſte intellectꝰ nō eſt bonꝰ. qꝛymo dic̄ ſcript̉a. In requie mortui requieſcere fac memoria eiꝰ ⁊ ꝯſolare illum inexitu ſpūs ſui Eccl̓ci. xxxviij. Sed intelligit̉ ſic. Qm̄ nō eſt in morte .i. poſt mortēqꝛ aīa ſeꝑata corpꝰ d̓r mortuū ⁊ nō anteNon eſt qͥ memor ſit tui ſp̄ meritorie. qꝛlicet mortui tā beati qͣꝫ dapnati recor detur deo. ſꝫ diuerſimode nō tn̄ meritorie recordant̉ Nota cū d̓r in inferno qͥs confit ebit̉ tibi. Quia in inferno fit ꝯfeſſio nōtn̄ deo ſꝫ dyabolo curato illius ꝑrochie.auctorias Uidētes ſp̄. dāpnati gl̓iaꝫ beatoꝝ turbabunt̉ timore horribili gemientes p̄ anguſtia ſpūs dicentes intra ſe penitentiā agentes ſp̄. īutilē ⁊ coactā ⁊ p̄anguſtia ſpūs gemētes hij ſūt. ⁊cͣ. Sap̄v. Ecce quō in inferno fit ꝯfeſſio nō deoſꝫ dyabolo Qn̄ ſuꝑbꝰ videt beatū paulū
qͥ fuit ſuꝑbꝰ dic̄ O miſer ſi feciſſem penitentia ⁊cͣ. Ideꝫ de auaro qn̄ videt beatūmatheū. Et de luxurioſo qn̄ vidēt beataꝫmagdalenā. Sꝫ ilia ꝯfeſſio nichil valetqꝛ nō obtinet abſolucōneꝫ. Id̓o qꝛ aīe d̓purgatorio non poſſunt meritorie operari. Ideo de iſto mūdo debēt habere adiutorium ꝑ orationes elemoſinas peregrinacōnes miſſas ⁊ qn̄ opus eſt factum ⁊offertur deo ſtatim anima pro qua illudopus eſt factum vel fit. ſentit refrigeriuꝫIdeo vt pauperes habent a nobis mendicare ſuffragia. Sancta ergo ⁊ ſalubrꝭeſt cogitatio ꝓ defunctis exorare vt a peccatis ſoluent ſcd̓o Machabeoꝝ. xij. Nāſancta qꝛ placet deo Salubris qꝛ eſt vtilis anime ꝓ qua fit ⁊ vtilis illi qui facit.Ꝙ quādo illa anima exit de purgatorio⁊ intrat ꝑadiſū facit duo. Primo regratiatur deo. Scd̓o orat ꝓ illis qui miſer̄tſibi ſuffragia. Per oppoſitum qn̄ homonō vult eis ſatiſfacere ẜm ꝙ tenetur; vtreligioſus vel clericus qui recipit miſſas.vel heredes ⁊ manumiſſores contra tl̓esanime petunt iuſticiā. Nunqͥd deus nō faciet vindictam electoꝝ ſuoꝝ ſcꝫ animaꝝde purgatorio clamantiū ad ſe die ac nocta ⁊ patientiā habebit in illis. Dico vob̓ꝙ cito faciet vindictam Luce. xviij. Id̓omulti habent maledictionem qꝛ detinentbona mortuoꝝ. Id̓o habēt aduerſitatesPatet ergo quare dicit anima de purgatorio. Non ſum ſicut ceteri hoīm.¶ De eadem dū̄ica Sermo tertius.Omines aſcenderunt in tēplū Luc̄. xviij. Mōvolo declarare verbū ꝓpoſſtum ẜm intellectū anagogicum. Anagogia dicitur abana ꝙ eſt ſurſum ⁊ goge ductio quaſi ſurſū ductio ⁊ hͦ fit. Qn̄ facta huius mūdiexponunt̉ ꝑ ea vel circa que concernuntgloriā celeſtē. Ideo anagogice declarando thema ſciemus ꝙ ſunt perſone que ſic