Dnica. XI. poſt trinitatis Sermo. III.

ſine lingua ꝯfeſſione. De corꝑe vult deꝰvſurā penitentie ieiunioꝝ ⁊cͣ. Ecce vſuras quas deus vult de bonis perſonalibꝰſub pena mortis. Dico vobis ꝙ niſi penitentiā egeritis om̄s ſimul peribitis Luce.xiij. Item de bonis ſpiritualibꝰ vult deusvſura ſcꝫ de fide ſpe caritate de prudentiaIuſticia fortitudine ⁊ temperantia ⁊cͣ.vult deus ꝯtinuacōm ⁊ multiplicacōnembonoꝝ operum ⁊ meritoꝝ Omni auteꝫcui multum datum eſt multū querit̉ abeo ⁊ cui ꝯmodauerunt multum plus petent ab eo Luce. xij. Nota datū .i. acōmodatum vt declarat cum d̓r ⁊ cui ꝯͣmodauerūt multum ¶ Dico ſcd̓o ꝙ xp̄s docꝫnos obſeruare deuotā orationē qꝛ oracōeſt medium ꝑ qd̓ oportet nos habere omne bonū. Ad hoc ꝓbandum detur ſimilitudo de alto fonte a quo ſi vultis in veſtro orto venire aqͣꝫ oportet ponere canale ⁊cͣ. Fons omniū bonorum eſt in celoOm̄e datum optimū ⁊ omne donum ꝑfectū de ſurſum eſt deſcendens a patre luminum .i. angeloꝝ Iacob̓. jͣ. De iſto fonte Eccl̓ci. jͣ. Fons ſapīe verbum dei in excelſis. Et quilibet noſtꝝ indiget aqua gͣtie de iſto fonte ī orto aīe ⁊ corꝑis. Idoneceſſariū eſt canale orationis cuius peseſt in ore ⁊ caput in celo per contemplacionem vel cogitationem ¶Ecce ratioorationis. Iſtā orationem oſtendit xp̄snobis ꝑ vnum hominem de quo d̓t euuāgeliū. Publicanus aūt a louge ſtans nolebat oculos in celū leuare ſꝫ percutiebat̉pectus ſuum dicens Deus ꝓpicius vſqꝫin domū ſua ¶ Nota a longe ſtans. quiacogitans ſua magna peccata nō putabatſe dignum intrare templum domini necaudebat reſpicere celum cogitās ꝙ eſt camera dei quē tm̄ offendit. Sed dicebatinfra ſe ſufficit michi iſtaʳ gratia ꝙ michideus xemittat peccata mea. Id̓o dicebat:deus eſto ꝓpicius michi peccatori. qꝛ neſciebat pater noſter nec aue maria. Et ſeqͥ-

tur deſcendit hic iuſtificatus in domū ſuāEt qͣnta eſt virtus deuote prationis. hicmodicum eſt ſpeculandū. Iſte publicanus q̄ꝫ xp̄s laudat ẜuauit tria ī ſua oratione ſcꝫ. timorē. reuerentia, verecundiāintellectualē. Contricōm cordialē. Primum patet cum dicit a longe ſtans. quiatimore reuerentie non audebant intraretemplum domini nō ſe veputans dignuꝫ⁊eͣ ¶Nota hic contra illos qui nimis accedūt ad altare etiā ſe appodiantes. Itēde perlamentis cum mulieribꝰ in eccleſiavbi tractant̉ matrimonia dā deſtina. Dicatur miraculū qd̓ habet̉ in biblia. ij Regum. vj. De oza qui ex tactu arche ſubito fuit mortuus licet tangeret archambona intentione ⁊ cum timore reuerentiali. Iudei aſſignant rationem eius mortis. qꝛ illa nocte dormierat cū vxore ſualicet vir cum vxore ſua poſſit dormire ſine peccato ymo etiā meritorie. Nō tn̄ decet poſt talem actu ꝯmunicare vel ad conmunione eukariſtie accedere. Et nunqͥdmaioris dignitatꝭ ē altare ⁊ eccleſia xp̄ivbi ꝯficit̉ corpꝰ xp̄i qͣꝫ archa moyſi. Id̓oauiſetis vos ⁊ in oracōne veſtra ſitis lōge ab altari. qꝛ ex illa humilitate oratioveſtra magis a deo exaudiet̉. Id̓o dauiddicit de ſe. Ego aūt in multitudine miſericordie tue introībo ī domum tuam adorabo ad templum ſanctū tuum in timoretuo pſalmo quinto. Ideo precepit deusQuiſquis externoꝝ .i. nō ſacerdotum acceſſerit ad altare ſp̄ occidetur Numeri.Ideo in oratione requiritur timor reuerentialis ¶ Secundo requiritur verecundia intellectualis. Hoc oſtenditur cū dicitur. Nolebat nec oculos ad celū leuare. Ita debemus nos facere. Declaret perſimilitudinem de filio qui vidente patrefecit aliqͣꝫ inſolentiam ꝓpter ꝙ ex verecundia nō audet reſpicere patrem in facie.Dicas tu xp̄iane feciſti vnqͣꝫ inſolentias