Onica. X. pꝰ triuitatis Sermo. IIII
Si iſta cogitatis incantator non decipitvos Itē de auaricia qn̄ d̓t cogitacio Situ vis viuere de tuis poſſeſſionibꝰ vel redditibus aūt laboribꝰ nihil cōgregab̓. deq̄ ergo maritab̓ filias tuas ⁊ hereditab̓ filios Id̓o ſi velles mutuare. x. florenos ꝓxij. vel emere ad vantagiū ꝓ minori p̄ciovel vendere plus ꝓpter dilacione vel anticipacione ſolucōnis poſſes habere bona ꝓ p̄dictis. Iſta ſunt ꝟba incātatorisId̓o ſuꝑ lapidē xp̄i cogita qͥ non voluithabere nec vnū denarium nec domū neccellā. Et vos vultꝭ ꝯgregare ⁊cͣ. Bonāhereditateꝫ dimittit filijs qͥ eos dimittitbene nutritos non faciatꝭ vſuras ꝓ filijsalias cū eis ibitꝭ ad infernū. Iteꝫ cogitamortē dicendo qū moriar hodie velcrasquid ducā mecū nudus vadā corā xp̄o.Sic nō decipiet vos incantator Ide depctō luxurie. O qͦt incātant pctō luxurieqn̄ d̓r talis diligit vos ⁊ mittit vobis hocet vellet ſecrete loqͥ vobiſcū ⁊cͣ. vel qn̄ cōgitacio d̓t O qͣl̓ delectacio eſſꝫ cū tali ⁊cͣ.ſꝫ ponā aure ſuꝑ lapidē xp̄m caſtiſſimū.Itē cogita qͥd in morte fit de luxurioſis.qn̄ anima luxurioſa egredit de corpore.ſtatī a dyabolo ducit̉ ad infernū nec p̄tmori. Itē peccato ire qn̄ d̓t cogitacio ꝙvindices te de inimico tuo ⁊cͣ. ponas aurem ſuꝑ lapidē xp̄m. qꝛ noluit ſe vindicare nec ꝓmiſit vt pr̄ vindicaret. immodixit. Pater dimitte illis qꝛ neſciunt qͥdfaciūt Luce. xxiij. Itē cogita in morte qͥdſit de vindicatiuis qͥ nolūt ꝑcere inimicꝭnec loqui ⁊cͣ. Tales vadunt ad infernū.Pater meꝰ celeſtꝭ tradet vos tortoribꝰſi nō remiſeritis vnuſquiqꝫ fratri ſuo decordibꝰ veſtris Mathei. xviij. Ecce dicitEgo mitto vos ī medio lupoꝝ ⁊cͣ. ꝟtusde illo exibat ⁊cͣ. ¶ Tercia ꝟtus eſt iuſticia vniuerſalis q̄ eſt qn̄ hō vniuerſalit̓ ⁊generalit̓ reddit alteri ꝙ ſuum eſt. Iuſticia enī eſt ꝟtus per qua reddit̉ vnicuiqꝫꝙ ſuū eſt. Rō qͣre iſta ꝟtus eſt neceſſa
ria. quia hō eſt aīal ſociale per naturā Siomnes ſolitarie viuerent nō tenerent adordinandū ſe cū alijs. ſꝫ ſolū in ſe vt heremite. Sed qꝛ habemꝰ cū alijs ſimul conuinere. oportet non ſolū ordinare nos ſꝫetiā cū alijs. reddendo vnicuiqꝫ qd̓ ſnuꝫeſt ⁊ iſta eſt iuſticia. ¶ Primo deo debemus dare ꝙ ſuū eſt ſcꝫ credenciā in corde ⁊ obediencias in oꝑe. credere firmit̉articulos fidei. ⁊ ad hͦ neceſſariū ē ſcireCredo. ⁊ dicere qͦlibet die mane ⁊ ſero.Sed hoc nō ſufficit. ideo requirit̉ obediencia in oꝑe ſeruādo mādata qꝛ nullusrex eſſꝫ contentꝰ de credencia ſubditoꝝſine obediencia. ¶ Scd̓o ad dn̄os tēporales habere debemꝰ fidelitatē ⁊ ſubiectionē ⁊ loqui de eis debemꝰ cū honore ⁊cͣ.¶ Tercio p̄latis reuerēciā tenem reddere et honore ⁊ deuocionē ſoluere decīaspͥmicias ⁊cͣ. ¶ Quarto reddere debemꝰꝑentibꝰ reuerenciā in corde nō deſpiciendo. in ore reuerencialit̓ loquēdo in opereeis ſubueniēdo ſi indigēt. ¶ Quīto reddere debemꝰ filijs diſciplina ⁊ inſtructione ⁊ nō ſufficit eis dare cibū ⁊ veſtitum.ſed etiā dare debetis eis inſtructionē vtorent deū ꝙ non menciant nec furenturnec iurent ⁊ ſic de alijs. ¶ Sexto diuitesdebent reddere pauperibꝰ elemoſinam ⁊miſericordiā. pauperes diuitibꝰ in orōnibus recompenſā. ſani infirmis ſeruiciū.Amicis amicitiā. inimicis pacientiam.Mortuis reddere debemꝰ qd̓ tenemur.vt eoꝝ cōplicamꝰ vltimas intēciones ⁊volūtates viuis orōnes. Iſta eſt iuſticiavniuerſalis. Iſta ꝟtus exit a xp̄o exemplariter ⁊ doctrinalit̓. Reddite omnibꝰdebita ⁊cͣ. Ad roma. xiij. ¶ Quartavirtus eſt fortitudo ſpūalis. Ecce optima ordinacio virtutū. Tēperaucia ordinat homine in ꝓſperis. prudencia in periculis. Iuſticia in ꝓximis. Fortitudo aūtin aduerſis. Non intelligit de fortitudīecorporali de qua hō non debet ſe app̄cia-