dnīca x poſt Trītatis Sermo iii
teſtamentū. Inferior vetus teſtamentūꝙ ſolū de terrenis loqͥtur. Scd̓o qꝛ mādibula ſuꝑior eſt īmobilis. ita nouū teſtamentū immobile ē. vctꝰ āt mobile mādibula inferior qͣꝫtū ad crimīalia ⁊ iudicialia. qꝛ de iſtꝭ nihil ẜuat̉. ꝟba gͦ biblieſunt eſce aīaꝝ. Et qͥs p̄ꝑat iſtas eſcas.Solucō p̄ dicatores p̄dicātes ꝟba dei.Ecce officiū meū nō ē modicū ſꝫ p̄ci puum in domo xp̄i. Et ſic̄ cōqͥnarius qn̄ alij dormiūt ip̄e p̄ꝑat. Ita p̄dicator quādo vos de nocte dormitꝭ ⁊ qͥeſcitis in lecto. Coqͥnariꝰ in coqͥna ſpūs ſcī preꝑateſcas igne caritatis ⁊ deuotōis ī olla memorie. Et ſicut coqͥnarius pͥmo guſtatde ſale. ita p̄dicator pͥus dꝫ guſtare eſcas. ꝟbi gr̄a. ſi vult p̄dicare ⁊ mōſtrarealijs hūilitatē. ꝙ ipē n̄ ſit ſuꝑbꝰ. ſꝫ guſtetqͥd ē hūilitas. Si mīaꝫ ⁊ liberalitate q̄ipē nō ſit auarus. Si caſtitate ꝙ ipē nonſit luxurioſus et ſic de alijs. De hͦ officioappreciabat ſe apl̓us di. Fiduciā talē habemus ꝑ xp̄m ad deū qͥ ijdoneos fec̄ miniſtros noui teſtam̄ti. ij. ad Cor̄. iij. Nouū ⁊ vetus teſtamentū differnt ſic̄ figuta ⁊ figuratū. vctus teſtamentū fuit figura. ⁊ nouū figuratū. ¶ Quarti ſunt ſcutiferi ẜuientes corā rege. aliqui ꝓpinat. aliqui ẜuiūt dando aqua. alij mappā ⁊cͣ.qͥ tiōre regis noͣ loquunt̉ nec ſpuūt niſi alonge hn̄t facie ⁊ manꝰ mūdas ⁊cͣ. Seruitores in mēſa xp̄i. ſunt p̄ſbiteri nō curati. ⁊ miniſtri altaris qͣſi menſa dūi aſſiſtentes. Iō adinſtar ẜuoꝝ regis cū magno. timore ⁊ ſcītate dn̄t eſſe. dixit deꝰ ſacerdotibꝰ antiqͥs. Sacerdotes qͥ accedūtad dn̄m ſanctificet̉ ne ꝑcutiā vos. Exo.xix. Et tn̄ illo altari n̄ offerebāt̉ niſi aīalia. Et modo offert̉ ille agnus. Filiꝰ iſtius ouis ꝟginis marie qͥ ꝟbis ꝓlatis ſacerdotis veīt ibi. Et rex nō veīt ſolꝰ. Iōſunt in altari angeli ſcī. xp̄m aſſociantescantātes panis angelicus fit panis hoīm⁊cͣ. Cū qͣꝫnto gͦ timore dꝫ eſſe ſacerdos
corā iudice ⁊ angelis ſctīs. Mō cogitate qͥd dicūt angeli qn̄ ſacerdos eſt bonꝰſctūs ⁊ caſtus. Dicunt. O bn̄dicte ⁊cͣ.Si forte ſacerdos ſit malus. ꝯcubinariꝰmendax luſor ⁊c̄. Dicūt angeli xp̄o. Odn̄e vultis ꝙ int̓ficiamꝰ iſtu ribaldumꝓditorē ⁊c̄. Et xp̄s nō adhuc. Nolo eīmorte pctōris. ſꝫ vt ꝯͣuertat ⁊ viuat.¶ Nota gͣuiter peccāt mulieres cū ſacerdotibꝰ luxuriando. qꝛ maiꝰ pctm̄ eſſꝫ ꝓicere in luto ſepulcrū xp̄i. qͣꝫ ſepulchra ſāctoꝝ. Ita mulier plꝰ peccat luxuriā do cūſacerdote ſepulchro xp̄i qͣꝫ cū hoībꝰ alijs.Iō ſacerdotes vt boni ſcutiferi dn̄t habere faciē ſcꝫ ꝯſcīaꝫ mundā ⁊ manꝰ mūdas ſcꝫ a ludo a mendacio ⁊ totū corpꝰa luxuria. Iō d̓t ſcriptura de eis. Hij ſcꝫſacerdotes ꝓbe̓t̉ pͥmū vt ſic mīſtret nullum crimē hn̄tes. Qui em̄ bn̄ miniſtrauerint gradū bonū ſibi acqͥrent ⁊ multāfiduciā in. jͣ. ad Thi. iij. Nota ꝓbent ſcꝫſi dolent de peccatis ſi ꝓponūt non redire⁊cͣ. ¶ Quinti ſunt fiſtulatores muſicorū ſcꝫ miniſtri. Ita etiā magnus rex xp̄ehabet miniſtros in palacio ſuo qui faciūtſibi ſonū gratiſſimū. Illi ſunt penitētestenor eſt percuſſio peccatoris .i. gemitus⁊ ſuſpiria ſuꝑ qn̄ d̓t dn̄e miſcd̓ia ⁊ xp̄s⁊ āgeli d̓ feneſtris celi auſcultāt. aucͣtasQue habitas in ortis ſcꝫ eccl̓ijs que dbent fructificare in bonis operibus amiciauſcultant. fac me audire vocem tuam.Canticoꝝ octauo. Item ſonet vox tuain auribus meis. vox enim tua dulcis eſtet facies tua decora. a Cnticoꝝ ſecundo.Et loquitur hic xp̄c perſone penitenti vtphilicaptus philicapte ſue. Iā videtisqui plorat ex contritione peccatorū qualem faciem facit. Illam dicit xp̄s pulchram eſſe eoram eo. Ideo penitenti dicit. oſtende mihi faciem tuam ⁊cͣ. Iſtisdicit xp̄us. qui mihi miniſtrat me ſequatur. ⁊ vbi ego ſum illic ⁊ miniſter meuserit. Iohannis duodecimo capitulo.