Druckschrift 
2 (1485) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

dnīca x poſt Trītatis Sermo iii

teſtamentū. Inferior vetus teſtamentū ſolū de terrenis loqͥtur. Scd̓o qꝛdibula ſuꝑior eſt īmobilis. ita nouū teſtamentū immobile ē. vctꝰ āt mobiledibula inferior qͣꝫtū ad crimīalia iudicialia. qꝛ de iſtꝭ nihil ẜuat̉. ꝟba biblieſunt eſce aīaꝝ. Et qͥs p̄ꝑat iſtas eſcas.Solucō dicatores p̄dicātes ꝟba dei.Ecce officiū meū ē modicū ſꝫ p̄ci puum in domo xp̄i. Et ſic̄ cōqͥnarius qn̄ alij dormiūt ip̄e p̄ꝑat. Ita p̄dicator quādo vos de nocte dormitꝭ qͥeſcitis in lecto. Coqͥnariꝰ in coqͥna ſpūs ſcī preꝑateſcas igne caritatis deuotōis ī olla memorie. Et ſicut coqͥnarius pͥmo guſtatde ſale. ita p̄dicator pͥus dꝫ guſtare eſcas. ꝟbi gr̄a. ſi vult p̄dicare mōſtrarealijs hūilitatē. ipē ſit ſuꝑbꝰ. ſꝫ guſtetqͥd ē hūilitas. Si mīaꝫ liberalitateipē ſit auarus. Si caſtitate ipē nonſit luxurioſus et ſic de alijs. De officioappreciabat ſe apl̓us di. Fiduciā talē habemus xp̄m ad deū ijdoneos fec̄ miniſtros noui teſtam̄ti. ij. ad Cor̄. iij. No vetus teſtamentū differnt ſic̄ figuta figuratū. vctus teſtamentū fuit figura. nouū figuratū. Quarti ſunt ſcutiferi ẜuientes corā rege. aliqui ꝓpinat. aliqui ẜuiūt dando aqua. alij mappā ⁊cͣ. tiōre regis noͣ loquunt̉ nec ſpuūt niſi alonge hn̄t facie manꝰ mūdas ⁊cͣ. Seruitores in mēſa xp̄i. ſunt p̄ſbiteri curati. miniſtri altaris qͣſi menſa dūi aſſiſtentes. adinſtar ẜuoꝝ regis magno. timore ſcītate dn̄t eſſe. dixit deꝰ ſacerdotibꝰ antiqͥs. Sacerdotes accedūtad dn̄m ſanctificet̉ ne ꝑcutiā vos. Exo.xix. Et tn̄ illo altari offerebāt̉ niſi aīalia. Et modo offert̉ ille agnus. Filiꝰ iſtius ouis ꝟginis marie ꝟbis ꝓlatis ſacerdotis veīt ibi. Et rex veīt ſolꝰ.ſunt in altari angeli ſcī. xp̄m aſſociantescantātes panis angelicus fit panis hoīm⁊cͣ. qͣꝫnto timore dꝫ eſſe ſacerdos

corā iudice angelis ſctīs. cogitate qͥd dicūt angeli qn̄ ſacerdos eſt bonꝰſctūs caſtus. Dicunt. O bn̄dicte ⁊cͣ.Si forte ſacerdos ſit malus. ꝯcubinariꝰmendax luſor ⁊c̄. Dicūt angeli xp̄o. Odn̄e vultis int̓ficiamꝰ iſtu ribaldumꝓditorē ⁊c̄. Et xp̄s adhuc. Nolomorte pctōris. ſꝫ vt ꝯͣuertat viuat. Nota gͣuiter peccāt mulieres ſacerdotibꝰ luxuriando. qꝛ maiꝰ pctm̄ eſſꝫ ꝓicere in luto ſepulcrū xp̄i. qͣꝫ ſepulchra ſāctoꝝ. Ita mulier plꝰ peccat luxuriā doſacerdote ſepulchro xp̄i qͣꝫ hoībꝰ alijs. ſacerdotes vt boni ſcutiferi dn̄t habere faciē ſcꝫ ꝯſcīaꝫ mundā manꝰdas ſcꝫ a ludo a mendacio totū corpꝰa luxuria. d̓t ſcriptura de eis. Hij ſcꝫſacerdotes ꝓbe̓t̉ pͥmū vt ſic mīſtret nullum crimē hn̄tes. Qui em̄ bn̄ miniſtrauerint gradū bonū ſibi acqͥrent multāfiduciā in.. ad Thi. iij. Nota ꝓbent ſcꝫſi dolent de peccatis ſi ꝓponūt non redire⁊cͣ. Quinti ſunt fiſtulatores muſico ſcꝫ miniſtri. Ita etiā magnus rex xp̄ehabet miniſtros in palacio ſuo qui faciūtſibi ſonū gratiſſimū. Illi ſunt penitētestenor eſt percuſſio peccatoris .i. gemitus ſuſpiria ſuꝑ qn̄ d̓t dn̄e miſcd̓ia xp̄s āgeli feneſtris celi auſcultāt. aucͣtasQue habitas in ortis ſcꝫ eccl̓ijs que dbent fructificare in bonis operibus amiciauſcultant. fac me audire vocem tuam.Canticoꝝ octauo. Item ſonet vox tuain auribus meis. vox enim tua dulcis eſtet facies tua decora. a Cnticoꝝ ſecundo.Et loquitur hic xp̄c perſone penitenti vtphilicaptus philicapte ſue. videtisqui plorat ex contritione peccatorū qualem faciem facit. Illam dicit xp̄s pulchram eſſe eoram eo. Ideo penitenti dicit. oſtende mihi faciem tuam ⁊cͣ. Iſtisdicit xp̄us. qui mihi miniſtrat me ſequatur. vbi ego ſum illic miniſter meuserit. Iohannis duodecimo capitulo.