tatis Germo. VDn̄ica. IX. pꝰ trini

ſuſtinentes perſonaꝫ in altitudine gr̄e deiqꝛ ſi dimittant ex tedio vel negligentia inciꝑit ꝑſona refrigeſcere ⁊ ad caſum diſponit. Uerbi gratia de religioſo vel clericodeuoto qū dicit ⁊ qͥd oportet me ſurgeread matutinas ita mane vel orare genibꝰflexis ⁊ ſic de alijs ⁊ paulatim dimittit talis in breui cadit quia deuotio q̄ eſt fortitudo deficit ⁊ licet nō ſit īpulſus a demōenec inueniat ſcandalum in lubricitate viecadit tn̄ ex negligentia abierūt retrorſuꝫſcꝫ dimittendo bonam vitā pn̄iam ⁊ ceciderunt in terrā Ioh̓is. xviij. Super hochabēꝰ ꝯſilium a xp̄o dicente. AllegoriceAccinge lumbos tuos ⁊ tolle baculummeū in manu tua ⁊ vade. iiij. Regū. iiij. c¶ Nota accinge lumbos tuos qꝛ ſic̄ illequi vadit ſine cinctura plice tangūt terrāIta negligentes vadūt ad terraꝫ. Ideodicit accinge ⁊cͣ. ⁊ tolle baculū meum inmanu tua ſcꝫ baculū crucis. qꝛ ſicut ille qͥſurgit de infirmitate ⁊ eſt debilis ſuſtentat baculo ne cadat. Ita ꝑſone deuote ſialiqͣciens attedient vel ſint negligētes ⁊debiles baculum ſcꝫ xp̄i crucem ⁊ paſſionem non ſolum oculis ſꝫ manibꝰ oꝑandoMaius ꝯfortam̄ ꝙ poſſumus habere inbonis oꝑbꝰ eſt memoria paſſionis criſtiUerbi gr̄a ſi habetis tediū de ieiunio cōgitatē ieiuniū xp̄i ⁊ prandiū qd̓ habuit incruce. Si de deſpectione habetꝭ tediū cogitate qͥd dicebat̉ xp̄o vach qͥ deſtruis ⁊cͣSi pulices vos inqͣetant cogitate punctiones xp̄i in capite in manibꝰ ⁊ pedibus.Si de paupertate tediū habetis cogitatexp̄m nudū in cruce. Ecce qͣte dicit accīgelumbos tuos ⁊cͣ. Ergo qͥ ſe exiſtimat ſtare videat ne cadat.Sermo quintus de eadē dominicaEmptacio vosno apprehendat niſi huāna. jͣ. adCoꝝ. x. Quia hoc verbū hꝫ difficultatein tbeologia. Cogitaui in iſto ẜmone vo

bis ip̄m declarare ꝓ ꝯſolacōne ⁊cͣ. Salutet̉ virgo maria ⁊cͣ. ⁊ reſūmatur thema.Doctrina eſt cōmuīs in ſancta theologiaꝙ ſi adam nō peccaſſet. omnes fuiſſemusin paradiſo terreſtri ⁊ ſine labore tribulacōne ſeu difficultate introiſſemus gloriam paradiſi. Quia ſine labore ⁊ difficul̓tate feciſſemus bonū. Sed exquo adampeccauit ⁊ in pr̄e nos facti ſumus omnesfuimus exules in hoc mūdo. Et cū magnis difficultatibꝰ laboribꝰ periculis habemus lucrari paradiſum celeſtem. Rectevidet̉ mihi fore ſimile cuidaꝫ ꝑabole dequodam nobili viro habēte plures filiosquibꝰ dicebat ſitis boni. Ecce iſta hereditas erit veſtra. Semel autem iſti filij fecerūt quoddā malū magnū ꝓpter qd̓ pater expulit eos de domo ſua. Et ipſi īuerunt per mundū ⁊ paſſi ſunt multa malaibant mendicando ⁊cͣ. Tandem quidambonꝰ homo ex ꝯpaſſione interpoſuit ſe inter filios ⁊ patrem. ⁊cͣ. Et pater precepit eis cum tali cōditione ꝙ nullo modopoſſent habere hereditatem eius. prius ꝓmiſſam niſi prius lucrarentur eam in armis bellando ⁊ ſi eſſēt victores daret eishereditatem aliter nō ¶ Ita recte acciditnobis ex ingratitudine qͣꝫ fecerunt hoīesſcꝫ adaꝫ ⁊ eua. Deus pater qui parauerat gloriam ⁊cͣ. Exulauit homines ī hūcmundum in quo ml̓tas tribulacōnes paſſi ſunt. Sed venit criſtus ⁊ poſuit ſe interdeum patrem ⁊ homīes. vnus mediatordei ⁊ hominum Hō criſtus ih̓s qui deditre dēpcōnem ſemetip̄m ꝓ omnibus. jͣ. adThymotheū. ij. Et finaliter recōſiliauitnos deo patri. ſed tali cōdicōne vt nō habeamus gloriam vt prius habuiſſemus.Sed cum laboribꝰ ⁊ periculis exercitando nos in armis ⁊ ſi etiam ſimus valentes ⁊ victores habebimus hereditate al̓rnon. Ex iſta veritate coactus fuit Paulus dicere. Per multas tribulacōes oꝫnos intrare in regnū celoꝝ. Actuū. xiiij.