Druckschrift 
2 (1485) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dn̄ica. ℟poſt trinitatis Sermo. V.

fugiendo ⁊cͣ. Patet ergo quare aliqͥ cadunt dyabolica tēptacone. Id̓o remedium eſt vigilando ī orōne appōdiare ſe.Ideo dic̄ thema ſe exiſtimat ⁊cͣ. Dicoſcd̓o ſcd̓us modus qmō ꝑſona deuotacadit eſt familiaris affectio. Et iſte multos ml̓tas ꝓſternit. Qn̄ em̄ religioſusvel clericꝰ ſeu heremita eſt deuotꝰ bōevite ſtat alte in gr̄a. qn̄ dyabolꝰ poteſt ipſū diruere in pingendo ponit ſibi invia ſcandalū vt ibi īpingendo cadat. ſcandalū eſt familiaritas alicuiꝰ ml̓ieris etiādeuote benigne bone intencōnis ſꝫ paulatim cadūt. Et ſic̄ grauius cadit ille quicurrit qn̄ īpingit qͣꝫ ille qui vadit ſpacioſe ſic gͣuior ꝑiculoſior eſt caſus ꝑſonedeuote currentis ad ꝑadiſū magna opera qͣꝫ illiꝰ qui leuiter ambulat. Ideo auiſo vos. O qͦt ſancte ꝑſōe fuerūt in mundo maximo furore ſpūs inceꝑunt vi ſcām currētes vt cameli. ſꝫ īpingendoceciderūt. O qͦt mulieres deuote qn̄ vidēt aliqͣꝫ religioſū deuotū vel clericū cupiūt hr̄e ſuā familiaritatē etiā bona intecōne dicendo. O quō eſt iſte gr̄oſusego faciā amiciciā eo. Dicat̉ hyſtoria cōtigit in ytalia de filia illiꝰ comitisdeuotiſſima clam dimiſit pr̄em in habitu diſſil̓ato iuit romā ⁊cͣ. Tūc fuit verificata ꝓphetia illa Iere. Fortis īpegit inforte ambo ꝑiter corruerūt Iere. xlv.Quia fortis erat illa puella fortis illeſcūs ſacerdos. Id̓o mulieres vos auiſetꝭ vos nullo qͣntūcūqꝫ deuoto recipiatis familiaritateꝫ nec intromittatis vosde cōquina ⁊cͣ. Dicatis ſibi pater orateme orabo vobis ego ſum cōqͥnaria ⁊cͣ. Id̓o dic̄ ſcriptura in via ruineeas offendas in lapides nec tradeste vie laborioſe nec ponas aīe tue ſcādalum Eccl̓i. xxxij. Uia ruine ſcꝫ cadēdi eſtfamiliaritas ibi offendit̉ in lapidibꝰ pctō via eſt laborioſa ꝓpter tꝑis aīe ꝑdicōmgͣ. Qui ſe exiſtimat ſtare ⁊cͣ Ter

cius modꝰ cadēdi eſt delicioſaꝫ ꝯuerſacōm qn̄ ſcꝫ tenent bona vitā ſꝫ delitijsmūdi volūt ſcꝫ qͣntū pn̄t reciꝑe ſine pcōIſti cadēt īpulſi nec offendēdo ſꝫ ex lubricitate vie. qꝛ ſic̄ ille vadit viā lutoſā licet īpellat nec īueniat ſcādaluꝫcadet ex lubricitate fieret ſi viamſiccā recederet Ita qn̄ ꝑſona vult ire perviam deliciaꝝ bn̄ comedere ſepe rigareguttur dicēdo vere iſtud eſt pctm̄ exqͦ frāgit ieiunia eccl̓ie. Item ꝯmederecarnes ꝑtare camiliā tl̓is diu ſtare poteſt ẜm Bernar. Lub̓ cauerūt veſtigia noſtra ī itinere plateaꝝ nr̄aꝝ appropinqͣuit finis nr̄ Trenoꝝ. iiij Nota dr̄as inter plateas vicos platee ſūt late ſignāt ꝑſonas late vadūt in delitijs ⁊cͣ.vicos ſtrictos ſignant̉ ꝑſone que reſtringut ſe a delitijs ⁊cͣ. vadūt ſine ꝑiculode luto. Sꝫ de illis vadūt plateaslitiaꝝ dicentibꝰ hoc bn̄ pōt fieri. qꝛ eſtpctm̄ dic̄ aꝓpinqͣuit finis nr̄ ſcꝫ bone viteDe iſtꝭ dd̓ ꝯcordās Iere. d̓t Ip̄i obligati ſūt .i. īuoluti ceciderūt psͣ. xix. Remediū qd̓ habēꝰ ad dat apl̓s di. Carnis cura ne feceritꝭ ī deſiderijs ad Ro. xiij.Licet bn̄ in uccͣrijs qꝛ qn̄ ꝑſona deuota īfirmat̉ alias ꝯſueuit comedere carnes nec dormire in lecto ſꝫ ꝯſueuit portare ciliciū. In infirmitate dꝫ iſta ẜuareqꝛ fic̄ aſinꝰ oneratꝰ cadēs ī terrā non pōtcōmode eleuari niſi onus deponat̉ eleuato iteꝝ reponit ſibi onꝰ. Sic ꝑſona depn̄ia eſt vt aſinꝰ ſuꝑ ſe portās onꝰ pn̄ie ſi cadat īfirmitatē dꝫ dēponere onusqꝛ al̓s poſſet curari ſatꝭ pn̄ia ē hr̄e paciētiā ī infirmitate. Pꝰ curacōꝫ ſūmatisonus. Ecce quare dicit Carnis curam nefeceritis in deſiderijs. Nemo em̄ vnqͣmcarnem ſuam odio habuit ſed nutrit fouet eam neceſſarijs ad Eph̓. v. Quartus modus eſt negligentialem operacōnem. Deuotio em̄ ſpiritualis oracōes opera penitentialia ſunt fortitudines