Druckschrift 
2 (1485) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dn̄ica. Ipoſt trinitatis Sermo. IIII

docet vos de oībꝰ.. canoīca Ioh̓is. ca. ijPer hoc dic̄ vnctōm denotat claritatem intellectus. Quia ſicut marinarij .i.naute qui in fundo maris volunt clare videre emittunt de ore globū de oleo tūcvident clare. Ita deuote ꝑſone recipiūtvnctōeꝫ claritatis a deo. Si ergo ꝑſonaeſt alta per ſcīaꝫ ſerui dei ⁊cͣ. Ecce quare dicit ecce intelliget ſeruus meꝰ Secundo ſūt ꝑſone alte excellentes nobilitateꝫ ⁊cͣ. qꝛ ſunt filij regis ⁊cͣ. Ex hocmaiore altitudineꝫ habet quelibet perſona d̓uota. qꝛ in omni gͣdu ꝑentele xp̄sſone deuote iūgit dempto vno eſt fraterper gr̄am ꝯſanguineꝰ nepos mater. ſꝫ pater qꝛ deus pater nulli ꝯmunicauitvt ſit pater xp̄i. de iſta petela auctoritasQuicūqꝫ fecerit voluntate patris meiin celis eſt. Ipſe meus frater ſoror eſtmater dicit pater Mathei. xij. Idodicit. Ecce ſeruus meus exaltabit ſcꝫ pernobilitatē diuinalē Tercio eleuabit̉diuitias. Ideo d̓r diuiti in altis habitat.Sꝫ diuitie huiꝰ mūdi nichil valent reſpectu diuitiaꝝ ſernoꝝ dei. qꝛ diuitiēdi ſolum durat hic deꝑdi poſſuntleſtant. Sꝫ diuitie ẜuoꝝ dei vt virtutes merita hic in alia vita ſemper durant perpetue ſūt gloria diuitie in domo eius ſcꝫ in ꝯſcīa iuſticia eius manetin ſeculum ſeculi. dic̄. Ecce ẜuꝰ meꝰeleuabit̉ .ſ. diuitias ſpūales Quartoexaltant̉ potentiā vt reges prelati domini tēꝑales. Iſta racōne perſona deuota exaltat intm̄ qͣſi eſt omnipotens ratione ſue voluntatis deliberate. qꝛ nichilvult niſi deus vult iſto loquebatur apl̓s dicens. Oīa poſſū in eo qui meconfortat ad Phil̓. iiij. Ideo dicit Ecceẜuus meꝰ ſublimis erit valde. Fiat ergo ſi ꝑſona ſtat in bona vita eſt ita alta excellēs vt ꝓbatum eſt valde debet ſeauiſare ne cadat pctm̄ qꝛ qͣnto gͣdus ē

dicit thema. Qui ſe exiſtimat ſtare videat ne cadat patet thema vt vos auiſem invenio in ſacra ſcriptura qͣtuor ſūt occaſiones quibꝰ ꝑſone deuote cadūt in pctīsPrīa eſt dyabolicalē teptacōeꝫ. ſcd̓a familiare affectōeꝫ. tercia delicōſamꝯuerſacōeꝫ. qͣrta negligentiale oꝑacōꝫ Et ſūt pl̓es modi cadendi qui deiſtꝭ vult ſe auiſare cuſtodire ſemper ſtabit alte ſcꝫ in gr̄a dei qui ſe exiſtimat ſtare videat ne cadat Dico pͥmo ⁊cͣ. ſcꝫdyabolicaꝫ tēptacōm qꝛ licet temptatiodyabolica poſſit cogere libēꝝ arbitriūad peccandū tu illa tēptatio hꝫ tantā inpetuoſitatē niſi auiſet ſe venit cumimpetu ꝓicit ad terrā iſto ſcꝫ impetuoſo diruit vnū magnū murū ſcꝫ dd̓. Dicat̉ hyſtoria de dd̓ de palatio ſuovidit vxorē vrie lauātē ſe ſtatim temptatio demonis venit ad di. O quō eſtpulchra mittas ea veniet. qꝛ vir ſuꝰ eſt in ciuitate ⁊cͣ. Dicat̉ quō peccauitij. Regū. xj. O qͣlis turris erat dauidpuer exiſtens cuſtodiens grege patrisinterfecit leonē. ita erat fortis tn̄ reſtitit tēptacōi. Ratio qꝛ venit īpetuoſe.Id̓o dixit ip̄e impulſus ceſus ſum vt caderē. Et dn̄s ſuſcepit me dat remedium ne decetero cadat dicēs. Fortitudo mea laus mea dn̄s factus ē mihiin ſalutē pͣs. cxvij. Sic̄ ille qui ſtat ſolus ſe tꝫ ad columpnā leui īpulſu cadetSꝫ qui ſe tꝫ fortiter ad colūpna fortiſtiſſimā ſcꝫ dn̄i duobꝰ brachijs amplexādo ſcꝫ vigilia orōne talis etiā ad mag īpulſū eadet. Id̓o qꝛ dn̄s fortitudo eiꝰ. Ecce quare dicit dominus fortitudo mea. quaſi dicat ego ex me ſum fortis. ſed domine teneas vel ſuſtentas me.Iſtud conſilium ſolum eſt dauid. ſedcriſti Iheſu qui in nocte paſſionis dixit apoſtolis. Uigilate orate vt intretisin tēptacōeꝫ Mat. xx. Sꝫ qꝛ tenuerūt ꝯſiliū eiꝰ id̓o īpulſi tēptacōe cecider̄t