Druckschrift 
2 (1485) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Onica. IXpꝰ trinitatis Sermo. II.

dei. Nam dicet̉ ſibi a xp̄o In ꝑſona tua tenuiſti bonaꝫ vitā ſꝫ in officio fuiſti negligens ſuſtinuiſti taleꝫ dericū concubinū.Itē non correxiſti vſurarios. Si rn̄deatdn̄e timebā inſultū ⁊cͣ. Rn̄debit xp̄us.Ideo qꝛ magis tanuiſti eos qͣꝫ me. ibis eis ad infernū. modo videtis quantūꝑiculū eſt recipere p̄laciones. Dicat̉hic exemplū de illo qui diu laborauit vtfieret ep̄us ꝑentes ſui qͣſi omne ſubſtāciam expenderūt eo flnalit̉ in dieſecracionis fiebāt ei multe q̄ſtiones. poſthec querebat̉ ab eo vis epiſcopari. Reſpondit qͥd oportet dicere ſi tatū laboraui hoc Sed qn̄ fuit ſibi dictū vis reddere rōnem xp̄o in die iudicij animabꝰtibi cōmittendis. Rn̄debat nolo diceret nolo fuit ſibi dictū dicatꝭ volo Reſpondit omnino nolo ceſſit p̄lature dicens. credebā eſſe ep̄m nihil aliud eētniſi comedere gallinas. Id̓o de p̄latis d̓tapoſtolꝰ. Obedite p̄poſitis veſtris ſubiacete eis. epiſcopi enī ꝑuigilant qͣſi rōnē animabꝰ veſtris reddituri. Ad hebre.vltimo. patet rn̄ſio ad ſcd̓am queſtioneATercio videamꝰ formā practicāibi tenebit̉ Iſtā practicā iudex met dixitin quadā ꝑabola di. Homo quidā ꝓficiſcens vocauit ſeruos ⁊cͣ. Dicat̉ ꝑabolaNota vni dedit qͥnqꝫ partes de pecunijsſuis. alij duas. alteri vnā. qͥnqꝫ accepitlucratꝰ eſt alia qͥnqꝫ negociādo Idē quiduas accepit. ſꝫ qui vna abſcondit ⁊cͣ. timens dn̄m. Iſte eſt xp̄s ꝑegrefectus ē in die aſcēſionis vltra mare huius mūdi. mare d̓r ꝓpter vndas picula. iuit ad viſitandū ſanctuaria in terraſancta. de dauid. Porcio mea dn̄e interra viuenciū. Nos xp̄iani ſumꝰ eius famuli ſeruitores vni cōmittit qͥnqꝫtes bonoꝝ ſcꝫ corpꝰ animā diuicias eloquenciā ſcīam. oīa bona nobis cōmiſſaconſiſtūt in hijs qͥnqꝫ. Alteri cōmittit ſolum duo ſcꝫ corpꝰ animā. Alteri com

mittit vnā ſcꝫ animā. vt captiuis infirmis qꝛ licet habeāt corpꝰ eſſencialiter tn̄ habent libeꝝ ad oꝑandū ſꝫ animā habent liberā quia poteſt captiuari. Seneca Errant ſeruitutē putat in totū homine deſcēdere corpora obnoxia ſunt ſeruituti. ꝑs melior ſcꝫ anima libera eſt Sivos habetꝭ captiuos vel captiuas corpora ſunt captiua. anime īmo velitis nolitis poſſunt baptizari. baptiſmū enimaīa fit libera ſꝫ corpꝰ ꝓoſt multū ver otēporis ſcꝫ in morte venit dn̄s oſtendēsſe ꝑſonaliter aliqͥbus de ſpeciali grā alijp̄ſencialit̓ ſibi p̄ſentant̉. Et qui qͥnqꝫ talenta accepit dicit. Dn̄e qͥnqꝫ talenta tradidiſti mihi. ecce alia qͥnqꝫ ſuꝑlucratꝰ ſūde corpore lucͣtus ſū penitenciā ⁊cͣ. ieiunādo qͣdrageſimā alia ieiunia eccleſieItē in qͣlibet ebdomada ſemel bis Iſte ēfructꝰ corporꝭ. de aīa lucratꝰ ſū deuocōnēIſte ē fructꝰ aīe. de diuicijs elemoſinas qꝛiſte eſt fructus diuiciaꝝ vel mutuare ſinevſuris. Dauid. Iocūdus qui miſeret̉ cōmodat diſponit ſe rmones ſuos ī iudicio in eternū non cōmouebit̉. De eloquēcia lucͣtus ſū orōnes doctrinas veldicacōnes. De ſcīa contēplacōnis operveſtroꝝ ſtꝫ creacionis redēpcionis. ⁊cͣ.Tunc d̓t ei xp̄s. Euge ſerue bone fidelis qꝛ in pauca fuiſti fidelis ⁊cͣ. Matheixxv. Ecce practicā in illo iudicio ſeruabitur. Uenit duo acceperat dicēs. domine duo talenta tradidiſti mihi ⁊cͣ. decorpore pn̄iam de aīa deuocionē ſimiliter d̓t ſibi. Euge ſerue bone qꝛ fuiſti ⁊cͣ.Uenit vnū accepit excuſat ſe ⁊cͣ. Sꝫ valet excuſacio quia licet ſicut captiuiſxātvel infirmi. de aīa poſſunt lucrari amorem ad deū. Sed abſcondit ſub terra pernegligenciā. Ideo auiſo. quia multi ſuntvocati pauci vero electi ⁊c̄. quia ī paradiſo non intrāt nec auari nec ſuperbi nec inuidioſi nec luxurioſi. ſic de alijs. Sedſeruant mandata eccleſie ſcꝫ humiles miDMD .iiij.