tatis Sermo. IIDn̄ica. IX pꝰ trini

rie ⁊ ſunt qͣſi cathene auri q̄ ligant peccatorē in celo ⁊ in terra. Tame poſt reſurrectionē dedit eis executione di. Quoꝝremiſeritꝭ pctā remittunt̉ eis ⁊ quoꝝ retinueritꝭ retenta ſunt Iohānis. xx. Antexp̄i incarnacionē tranſiuerūt vltra qͥnqꝫmilia anni ⁊ nullꝰ intrauit paradiſū quiadeus qͥ ſolus audiebat rōne. nemine permittebat intrare. nec etiā mō poteſt aliquis iutrare niſi reddat rōnē magiſtrꝭ racionalibꝰ. patet nūc reſponſio ad primā¶ Scd̓o videndū eſt ī illoqueſtione.iudicio quis loqut̉ pro peccatore. quia ſiſit aliqͥs ruſticus ⁊ ignorās neſciens loqui. licet habeat bonū ius ipſuꝫ perderetex defectu loquele niſi poſſet loqui ꝑ aduocatum ꝓcuratore multiloquū. Dicoꝙ in illo iudicio quātūcunqꝫ rudis habetloqui ꝓ ſe. ⁊ nō per ꝓcuratores. Quomodo ſcit̉ hoc frater. Reſpōſio ex dei reuelacione in ſacra ſcpͥtura. Omnes ſtabimius ante tribunal .i. cathedrā iudicialem xp̄i. ⁊ ſequit̉ vnuſquiſqꝫ noſtꝝ per ſerōnem reddet deo. Ad romanos. xiiij.Statim quando anima exit de corporexp̄s oſteridit ſe aīe ⁊ dyabolus accuſansſtat ad vnā partē ⁊ angelꝰ ad aliā ⁊ reꝰin medio ſcꝫ anima q̄ habet reſpōdere ⁊loqui. O quā durū eſſet ruſtico ſi ſibi diceretur. vadatis ad audientiā regis ⁊ ibiexcuſetis vos maxīe ſi ꝑs aduerſa ſit eloquens talis intra ſe d̓t. O miſer qͥd dicāquādo videbo regiaꝫ maieſtatē ſtabo totus ſtupefactꝰ. ita erit in illo iudicio.Dabitur h̓ exemplū de illo iuuene diſſoluto ⁊ male vite cui videbat̉ in ſomnisꝙ erat ad iudiciū ductꝰ ⁊cͣ. quādo xp̄usſibi dixit. redde rōnem. ſubito excitatus⁊ territꝰ fuit ⁊ effectus totus canus ⁊cͣ.mutauit vitā ⁊ decetero vixit ſancte Qn̄dicebat̉ ſibi quare facitis tantā penitenciam. Rn̄dit ſi vidiſſetis q̄ ego vidi ſimilem vel fortaſſis maiorē faceretꝭ ⁊cͣ. Cogitate ergo de iſto iudicio ad qd̓ quilibet

habet venite ⁊ rōnem reddere. Non credatis ꝙ fiat verbo vocali iſte cōputus.quia nunqͣꝫ eſſet factū. Sed conſcīa queeſt liber vbi oīa bona ⁊ mala ſcribunt̉ inqͦ nullus poteſt legere niſi ſolꝰ deus ⁊ tuin tua ⁊ ego in mea. Tunc apperiet̉ nonſolū deo qͥ iā ſciebat oīa ſꝫ angelis ⁊ ſanctis omnibꝰ etiā ꝙ homo neſciat loqͥ conſciētia oſtendit totū bonū vel malū in iudicio particulari ⁊ generali. De hoc videſanctu thomā quarto ſcpͥto diſtīctione qͣdrageſimatercia quo oīa opera videbūtab omnibꝰ in extremo iudicio. Auctoritas. Oſtendunt opus legis ſcꝫ ẜm ꝙ ꝓvel cōtra lege fecerūt. ſcpͥtū in cordibusſuis teſtimoniū reddēte illis ꝯſcīa ipſoꝝAd ro. ij. Aliqͥ loquunt̉ ibi nō ſolū ꝓ ſeſꝫ ꝓ alijs ſic̄ ſunt dn̄i tꝑales. Qui pͥmoreddūt rōne ſiue cōputū ꝑſonalē. Scd̓oofficialē ⁊e ꝑſona qͣꝫtū ad vitā ⁊ bona q̄fecit ⁊ poſito ꝙ de ſua vita reddat bouuꝫcōputū. dicet ſibi xp̄s reddidiſti cōputūde ꝑſona tua: modo redde rōneꝫ de officio tuo ⁊ regimine. tu enī feciſti talē iniuſticiam ⁊cͣ. Itē nomē meū blaſphemabatur ⁊ nō corrigebas. Itē ſuſtinebas peccata notoria cuiꝰ occaſione vide qͦt ſuntdāpnati. Ite vt cū pecunijs cōitatis faceres negocia tua ꝓcurabas tibi propriabona. Itē poſuiſti ī regimine ciuitatꝭ talem amicū tuū inſufficiente ⁊cͣ. Forciꝰ ēiſtud cōputū qͣꝫ perſonale qꝛ licet bonaꝫvitā tenuerit in ſe ſꝫ in officio non bene ſehabuit cōdepnabit̉. Id̓o d̓t ſcpͥtura. Iudiciū duriſſimū hijs qͥ p̄ſunt fiet. Exiguoenī cōcedit̉ mīa. potētes em̄ potent tormēta pacient̉ Sapīe. vi. violent̉ ⁊ tractideberet venire ad officiū ⁊ clamādo appello appello ⁊cͣ. Sed mō qͥlibet vult ſeingerere. Idē de p̄latis eccleſiaſticis qꝛlicet intrauerit p̄latꝰ per portā ⁊ tenueritvitā ſanctiſſimā in ꝑſona ſua ſi tamē fuerit negligens de commiſſis ſibi animabꝰex hoc condemnabitur in extremo iudicio