Dnica vii poſt tritatis Sermoᵐ vi
ambroſij eūti per viā in ytalia Cū eſſetarchicp̄s mediolaneẜ ⁊ hoſpitatꝰ fuiſſet in domo cuiuſdā diuitis ⁊ pꝰ prādium dū ſcutiferi ꝯmederēt beatꝰ ā broſiꝰloquebat̉ cum domino illo vt daret ſibialiquā bonā doctrinā ⁊ dixit ſibi Dicatis quomodo viuittꝭ ⁊cͣ Et ille ſubridēsreſpōdit domine noueritis ꝙ ſū ego beatior homo mūdi. nūqͣꝫ fui infirmꝰ ⁊cͣDicat̉ quomodo beatꝰ ambroſiꝰ receſſit ⁊ ſtatim dn̄s cū onbꝰ deſcendit in ꝓfundū ⁊cͣ Ideo dicebat apl̓us Quisenī filiꝰ que nō corripit pater Quot ſiextͣ diſciplina eſtꝭcꝰ partīcipes facti ſūtōnes/ ergo adulterini ⁊ nō filij eſtis adhebre. xij. Perſona ſancta nūqͣꝫ eſt ſinealiqua paſſione in ſuo corpore Quod amultꝭ repulat ꝙ ſit malū ⁊ ira dei Nōſic reputabat ab illo ſancto qͥ quolibetāno grauiter infirmabat̉ quā infirmitateꝫ ipſe cū magna pacientia recipiebatdicēdo Domine modo bn̄ cognoſco. ꝙſū filiꝰ veſter qꝛ corrigitꝭ me ⁊cͣ Et cuſemel tͣnſiret ānꝰ. ꝙ nō fuit infirmꝰ plorabat ⁊cͣ qͦuſque infirmabatur Et nosmurmuramꝰ de infirmitatibꝰ Ideo dicit ſcriptura Diſplinā dn̄i fili mi ne abicias nec deficias cū ab eo corripis. quēenī diligit dn̄s corripit ⁊ qͣſi pater in filio ꝯplaceat ſibi ꝓuerbioꝝ tertio Notane abſcias ſcꝫ repugndo ꝯtra dicēdo ⁊murmurando qꝛ pena ꝓpter pctm̄ daturIdeo dicit augꝰ. de pena tua pctm̄ tuūaccuſa qꝛ ſi pateris in capite ſignū eſt ꝙꝑ caput peccaſti Idē ſi in oculis auribꝰmanibꝰ ſeu pedibꝰ Ideo dicit the. Teſtimoniū reddit ⁊cͣ. ¶ Terciū opꝰ qd̓ oſtēdit eſſe filiū dei eſt ꝓuiſio ſpecial̓ ſic̄ qn̄homo intrat domū alicuiꝰ honorabilisꝑſone ⁊ videt ibi ml̓tos pueros ⁊ vidꝫaliqͦs ꝯmedētes de pane dn̄i ⁊ de eiꝰ vinō bibētes ⁊ alios nō. ſtatī dicitis Illi debēt eſſe filij Itē qn̄ videtis eos īdutosde eodē pāno ⁊ alios nō Itē qn̄ videtꝭeos eūtes ad ſcolā cū pedagogo ⁊ alios
nō ſtatī dicitꝭ iſti ſunt filij dn̄i Licꝫ ip̄ꝫnō cognoſcatis qꝛ ꝓuiſio ⁊ indumentadeclarat ꝙ ſūt eꝰ filij ad qͣꝫ ꝓuiſiōeꝫ probligat̉ duplici rōe. nat̉ali ſcꝫ ⁊ theologicali Rōͣ natural̓ eſt iſta. ꝙ ſicut filij hn̄teē a ꝑentibꝰ ꝑ generacōeꝫ ita vult etiādeus ꝙ a ꝑentibꝰ habeāt ꝓuiſiōeꝫ. Rōtheological̓ eſt. Si qͥs ſuoꝝ ⁊ maxīe domeſticoꝝ curā nō hꝫ fide negauit ⁊ eſtīfideli deterior. jͣ. ad thi. v. gloſa fidē negauit qꝛ facit ꝯͣ lege nature. quā infidel̓ẜuat Ad idē xp̄s dat nobis ꝓuiſiōeꝫ decibo veſtitu ⁊ pedagogo de veſtitu nonde ſerico nec de auro qꝛ ec̄ de hijs filij diaboli vt infideles ⁊ pctōres īdunt quiatalia ſunt ſigna ꝙ ſūt filij diaboli Sedde illis veſtibꝰ de quibꝰ dicit apl̓s Induite vos ſicut electi dei ⁊ ſācti dilecti viſcera miſericordie benignitatem humilitatem modeſtiā pacienciā ⁊cͣ Ad coloc̄.tercio. ph̓us in ethicꝭ vocat ꝟtutes habitus quia virtutes ſūt indumenta animedeiſtis veſtibꝰ Dicit beatꝰ Ioh̓es Beatꝰ qͥ vigilat ſcꝫ diligēt̓ ⁊ cuſtodit veſtimēta ſua ne nudꝰ ābulꝫ ⁊ videāt turpitudīeꝫ eiꝰ apoc̄. xvi. Qꝛ nil turpiꝰ corad̓o ⁊ ſcīs qͣꝫ aīa nuda Sic̄ eēt mō vob̓abhomīabile ſi veīret aliqͣ meret̉x nuda.plꝰ ſctī abhomīant aīam nudā Id̓o d̓tbeatꝰ qͥ vigilat ¶ Scd̓s cibꝰ ſpūal̓ ē nōcapones nec ꝑdices ⁊cͣ qꝛ ec̄ filij diaboli ꝯmedūt d̓ iſtꝭ ſed cibꝰ ille ē qͣꝫ ip̄emetxp̄us recepit ⁊ apl̓i qͥ ē ſacͣ ꝯmunio corꝑis ⁊ ſāguīs xp̄i qͣꝫ filij xp̄i r̄cipiūt ī mēſa xp̄i .i. altari d̓ iſto nō ꝯmedūt niſi filijNā dixit xp̄s nō ē bonū ſumere panē filioꝝ ⁊ dare caībꝰ mat. xv. Dic̄ ſcūs thomas ī qͣdā ꝯtēplatōe paīs āgeloꝝ ꝟepaīs filioꝝ nō mittēdꝰ caībꝰ. tercō ꝓuidꝫ nob̓ d̓ doct̉na ī ſcola. pedagogꝰ ē p̄dicator qͥ p̄dicat doct̉na xp̄i. n̄ ꝟgilij l̓dātꝭ ⁊cͣ ſꝫ doct̉nā de qͣ d̓t ſcriptura q̄ ꝑmagiſtroꝝ ꝯſiliū data ſūt a paſtore vnohijs āpliꝰ fili mīne reqͥras. ecc̄s vltīo